گزارش
مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران برگزار شد اینجا کلیک کنید.
روز جمعه ۱۵ آبان ۱۴۰۵ مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در منزل یکی از اعضا برگزار شد. در این مجمع اعضای هیئت دبیران، منشی، بازرسان مالی و صندوقدار کانون انتخاب شدند.
سیزدهمین مجمع عمومی در دوره‌ی سوم فعالیت کانون با حضور شماری از اعضا برگزار شد. در آغاز، حسن اصغری به عنوان رئیس سنی، پس از خوش‌آمدگویی، از حاضران خواست به یاد درگذشتگان سال گذشته‌ی کانون نویسندگان ایران یک دقیقه سکوت کنند. سپس هیئت رئیسه‌ی مجمع، متشکل از علیرضا عباسی، رئیس، فرامرز سه‌دهی، نایب رئیس، و حسین حضرتی، منشی، اداره‌ی جلسه را به عهده گرفت. پس از آن آیدا عمیدی، نماینده‌ی هیئت دبیران، گزارش عملکرد یک ساله‌ی هیئت دبیران را خواند. حاضران این گزارش را پس از گفتگویی کوتاه تأیید و تصویب کردند. سپس رضا عابد، یکی از بازرسان مالی، گزارش مالی هیئت دبیران را به مجمع ارائه کرد. این گزارش نیز به تصویب مجمع رسید.
پس از آن هیئت نظارت بر انتخابات از میان داوطلبان تشکیل شد که اعضای آن علیرضا عباسی، فرامرز سه‌دهی، حسین حضرتی، علی جانوند و حسینعلی نوذری بودند. سپس جلسه وارد دستور انتخاب اعضای هیئت دبیران، منشی، صندوقدار و بازرسان مالی شد. اسامی نامزدها برای رکن‌های مختلف ثبت و برگه‌های رأی توزیع شد. پس از جمع‌آوری برگه‌های رأی، هیئت نظارت ثبت آرا را آغاز کرد. نتیجه‌ی انتخابات سیزدهمین مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران به شرح زیر است:
اعضای اصلی هیئت دبیران به ترتیب آرا:
۱ – روزبه سوهانی
۲ – هادی هیالی
۳ – میلاد جنت (رأی میلاد جنت و گلشید کریمیان برابر بود)
۴ – گلشید کریمیان (رأی گلشید کریمیان و میلاد جنت برابر بود)
۵ – حسین اکبری
اعضای جانشین هیئت دبیران به ترتیب آرا:
۱ – منیژه نجم عراقی
۲ – علی صبوری
۳ – فروغ سجادی
۴ – گیتی پورفاضل
۵ – شهریار بهروز
منشی: مجید ملکی
صندوقدار: فاطمه حسن‌پور
بازرسان مالی:
۱ – قباد حیدر
۲ – احمد زاهدی لنگرودی
***************
انتشار «اندیشه‌ی آزاد»، ویژه‌نامه‌ی شماره‌ی ۵ اینجا کلیک کنید.
«اندیشه‌ی آزاد» عنوان فصل‌نامه‌ی کانون نویسندگان ایران است. این شماره‌ی «اندیشه‌ی آزاد» با عنوان «نویسنده به مثابه روشنفکر: سنت‌ها، چالش‌ها و افق‌های پیش رو» منتشر شده است.
در مقدمه‌ی این شماره آمده است: «در فروردین ۱۴۰۴ هیئت دبیران وقت کانون نویسندگان ایران تصمیم گرفت نشریه‌ای با موضوع نسبت نویسنده و روشنفکر منتشر کند. تصمیمی که با انتشار فراخوانی در اردیبهشت ماه عملی شد اما با حمله‌ی اسرائیل و آمریکا به ایران دچار توقفی ناخواسته شد. این جنگ دوازده روز به طول انجامید اما تأثیر ویرانگر آن بر زندگی مردم، و از آن جمله بر نویسندگان، بلند مدت بود. تحریریه‌ی اندیشه‌ی آزاد مهلت دریافت مقالات را افزایش داد اما این افزایش نیز تعداد مقالات دریافتی را به حدی قابل قبول برای یک نشریه نرساند. با نزدیک شدن به تاریخ مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران، هیئت دبیران وقت، فرایند کار را متوقف و به مجمع عمومی اعلام کرد که تصمیم درباره‌ی انتشار نشریه را به هیئت دبیران بعد واگذار می‌کند. پس از شروع به کار هیئت دبیران جدید، فراخوان دوباره‌ای ارسال شد. این بار سرکوب خونین وقایع دی ماه و حمله‌ی دوباره‌ی آمریکا و اسرائیل به ایران، جامعه را به سمت فروپاشی اقتصادی و اجتماعی راند و پرداختن به بسیاری امور را عملاْ ناممکن کرد. در این مرحله نیز مقالات اندکی به تحریریه رسید.
سرانجام در شهریور ۱۴۰۵ هیئت دبیران تصمیم گرفت مقالات رسیده را با ذکر تاریخ دریافت مقاله منتشر کند. بسیاری از این مقالات پیش از کشتار هولناک دی ماه و تجربه‌ی طاقت‌فرسای جنگ و تبعات پایان‌ناپذیر آن نوشته شده‌اند و لازم بود خواننده با آگاهی از این موضوع خواندن این مقالات را آغاز کند. ویرایش و صفحه‌بندی و آماده‌سازی این شماره برای انتشار در نیمه‌ی اول آبان ۱۴۰۵ پایان یافت».
شماره‌ی جدید «اندیشه‌ی آزاد» را می‌توانید از لینک زیر دانلود کنید و بخوانید:
اینجا کلیک کنید.
***************
گزارش کمیسیون صنفی کانون نویسندگان ایران
از تشدید سانسور تا پایمال شدن حقوق مؤلف زیر سایه‌ی جنگ
در پی فراخوان کمیسیون صنفی کانون نویسندگان ایران برای دریافت تجربه‌های اعضای کانون از وضعیت کار و زندگی اهل قلم در سال‌های اخیر، شماری از نویسندگان و مترجمان، دیدگاه‌ها و تجربه‌های خود را با کمیسیون در میان گذاشته‌اند. جمع‌بندی این پاسخ‌ها نشان می‌دهد در سال‌های اخیر وضعیت معیشت اهل قلم به دلیل تشدید سانسور و سرکوب و نابرابری و همچنین فقدان نظارت بر رفتار اقتصادی بنگاه‌های چاپ و نشر و عدم وجود ساز و کار شفاف در حوزه‌ی نشر و پخش کتاب، دچار آسیب‌های جبران‌ناپذیری شده است. امری که با توجه به شرایط جنگی و تبعات اقتصادی آن، زیست طبیعی و امکان بروز خلاقیت‌های ادبی را دستخوش مخاطره کرده است.
سانسور لجام گسیخته
مطابق معمول اولین مشکل نویسندگانی که به فراخوان مذکور پاسخ داده‌اند، تشدید سانسور و سرکوب و لغو مجوز‌هایی است که پیشتر داده شده بود. اغلب پاسخ‌ها از استمرار و در مواردی تشدید سختگیری‌ها حکایت دارند. در یک نمونه دو رمان که پیش از جنگ، سال‌ها در وضعیت «تحت بررسی» و سپس «تعلیق» بودند، پس از آغاز جنگ «غیرمجاز» اعلام شده‌اند. در یک مورد نیز مجموعه شعری با حذف کامل ۹ صفحه مجوز انتشار گرفته است. در موردی دیگر، اثری که حدود سی سال پیش منتشر شده و سه چاپ داشته، برای تجدیدچاپ با درخواست حذف جمله‌ای درباره گرفتن دست همسر روبه‌رو شده است. چنین نمونه‌هایی نشان می‌دهد که حتی انتشار «قانونی» و سابقه‌ی انتشار یک اثر نیز مانع اعمال محدودیت‌های تازه نیست.
سانسور تنها به حذف مستقیم متن محدود نمی‌شود. تغییرات در اثر پیش از ارسال برای مجوز، نمونه‌ای از خودسانسوری به منظور مداخله‌ی پیشگیرانه در اثر است که بعضی از ناشران به مولف اثر تحمیل می‌کنند. پاسخ‌های رسیده به فراخوان نشان می‌دهد ناشران به دلیل نگرانی از «ممیزی»، در پذیرش آثار محتاط‌تر شده‌اند و گاه پیش از ارسال اثر به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از پذیرش آن خودداری می‌کنند. به این ترتیب، سانسور رسمی به خودسانسوری نویسنده و احتیاط ناشر گسترش می‌یابد و دامنه‌ی آزادی آفرینش ادبی را محدودتر می‌کند. سانسور در این میان صرفاً مسأله‌ای مربوط به چند حذف و اصلاح در متن نیست؛ سازوکاری است که از مرحله‌ی نوشتن تا پذیرش، انتشار و تجدیدچاپ اثر امتداد پیدا می‌کند. وقتی نویسنده پیشاپیش احتمال حذف را در نظر می‌گیرد، بخشی از اثر پیش از آنکه نوشته شود حذف شده است. وقتی ناشر از پذیرش اثری صرفاً به دلیل احتمال مشکل در وزارت ارشاد خودداری می‌کند، سانسور عملاً به بخشی از مناسبات تولید و توزیع ادبیات تبدیل شده است. از این منظر، مقابله با سانسور و دفاع از حق انتشار آزادانه‌ی آثار، یکی از اساسی‌ترین مطالبات صنفی اهل قلم است.
تنگناهای اقتصادی در پی «آزادسازی» قیمت‌ها
یکی از آشکارترین نشانه‌های وضعیت کنونی، سقوط تیراژ کتاب‌هاست. تیراژ معمول دو هزار نسخه در دهه‌های گذشته که در سال‌های اخیر افت چشمگیری را از سر گذارنده بود، با گران شدن قیمت اقلام مورد نیاز برای تولید کتاب نظیر کاغذ و چاپ به وضعی بحرانی رسیده است. بر مبنای پاسخ‌های رسیده، تیراژ کتاب در یک نمونه به حدود ۲۰۰ نسخه و در نمونه‌ای دیگر و برای کتابی که قرار بود در ۲۰۰ نسخه منتشر شود نیز در نهایت به ۱۰۰ نسخه کاهش یافته است. این کاهش شدید را نمی‌توان صرفاً به بی‌علاقگی مردم به ادبیات نسبت داد. گرانی کتاب و کاهش قدرت خرید، افزایش هزینه‌ی کاغذ و چاپ و کوچک شدن بازار نشر در کنار محدودیت‌های فرهنگی، چرخه‌ی تولید و مصرف کتاب را تضعیف کرده‌اند.
همچنین وقفه‌های طولانی نشر و کاهش فعالیت ناشران، به بیکاری یا کاهش درآمد نویسندگان، مترجمان و ویراستاران انجامیده است. در یک مورد، ترجمه‌ای پس از یک سال وقفه منتشر شده و مترجم برای حدود دو ماه کار تنها اندکی بیش از چهار میلیون تومان حق ترجمه دریافت کرده است. در نمونه‌ای دیگر، فعالیت ناشر مستقل به دلیل وضعیت مالی از ابتدای خرداد سال گذشته عملاً متوقف شده است. مجموعه این تجربه‌ها نشان می‌دهد که فعالیت فرهنگی مستقل برای بخش قابل توجهی از اهل قلم دیگر امکان تأمین یک زندگی پایدار را فراهم نمی‌کند.
در این میان باید به سیاست‌های اقتصادی سال‌های گذشته نیز توجه کرد. حذف یارانه‌ی کتاب و به‌ویژه حذف یارانه‌ی کاغذ و «آزادسازی قیمت» آن، هزینه‌ی تولید کتاب را به‌شدت افزایش داد و کتاب را بیش از پیش به کالایی گران و برای بخش‌هایی از جامعه به کالایی لوکس تبدیل کرد. افزایش قیمت کتاب در شرایط تورمی کنونی این روند را تشدید کرده است. در یک نمونه، قیمت کتابی طی یک هفته از ۸۰۰ هزار تومان به یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسیده است. استفاده از QR کد برای تغییر قیمت کتاب و رواج چاپ‌های بسیار محدود نیز نشانه‌ی بی‌ثباتی بازار نشر است.
توقف تجدیدچاپ نیز به مسأله‌ای عمومی تبدیل شده است. در مواردی ناشران به دلیل افزایش هزینه‌ها حتی از تجدیدچاپ آثار پیشین خودداری می‌کنند و در مواردی انتشار دوباره را به «چاپ تک‌نسخه‌ای» و تقاضای موردی خواننده منوط کرده‌اند. چنین شیوه‌ای، علاوه بر دشوار کردن دسترسی عمومی به کتاب، امکان اطلاع نویسنده از تیراژ واقعی و دریافت حق‌التألیف را نیز با ابهام روبه‌رو می‌کند.
پاسخ‌ها همچنین از تغییر رابطه‌ی میان ناشر و مؤلف و انتقال فزاینده‌ی هزینه و ریسک نشر به نویسنده و مترجم حکایت دارد. برخی ناشران تنها آثاری را می‌پذیرند که مؤلف هزینه‌ی انتشار آن را بر عهده بگیرد. هزینه‌ی ویراستاری که پیشتر در شمار هزینه‌های ناشر بود، در مواردی به مترجم یا مؤلف منتقل شده است. برخی ناشران نیز ابتدا برای دریافت مجوز اقدام می‌کنند و پس از آن، بدون توافق روشن با مؤلف یا مترجم، درباره‌ی تیراژ تصمیم می‌گیرند و سپس قرارداد می‌بندند. عدم پرداخت یا کاهش حق‌التألیف و حق‌الترجمه آثار الکترونیک در پلتفرم‌های آنلاین نیز از دیگر موارد مطرح‌شده است. در بعضی از پاسخ‌های رسیده اشاره شده است که ناشران بدون اطلاع مؤلف و خودسرانه اقدام به انتشار کتاب در فضاهای تازه تأسیس مجازی کرده‌اند و از دادن گزارش فروش به مولف طفره می‌روند. در یک مورد هم گزارش شده است که اطلاعات ارائه شده از سوی ناشر در این زمینه قابل راستی‌آزمایی توسط مولف نبوده و با اطلاعاتی که خود او از طریق خریداران به دست آورده، مغایرت داشته است. امری که لزوم ایجاد ساز و کاری برای پاسخگو شدن ناشران در زمینه‌ی محاسبه‌ی حقوق مولف در اشکال نوین انتشار را بیش از پیش به نیازی فوری تبدیل کرده است.
از نظر صنفی، این وضعیت ضرورت شفافیت در روابط میان ناشر و پدیدآورنده را بیش از پیش آشکار می‌کند. اعلام دقیق تیراژ، شفافیت قراردادها، تعیین روشن حقوق مادی و معنوی مولف و مترجم، پرداخت منصفانه و به‌موقع حق‌تألیف و حق‌الترجمه و امکان دسترسی پدیدآورنده به اطلاعات مربوط به چاپ، تجدیدچاپ و فروش اثر، حداقل حقوقی است که باید به رسمیت شناخته شود. انتقال یک‌جانبه‌ی هزینه‌ها و ریسک اقتصادی نشر به نویسندگان و مترجمان نمی‌تواند راه‌حل بحران نشر باشد.
ناگفته پیداست که وضعیت امروز صرفاً محصول جنگ و تحریم نیست. گرانی کاغذ، تورم، تحریم‌ها، کاهش قدرت خرید، آسیب به زیرساخت‌ها و محدودیت‌های فرهنگی بر مشکلاتی افزوده شده‌اند که پیشتر نیز وجود داشته‌اند: سانسور، ضعف نقد ادبی، گسترش کتاب‌‌سازی، کپی‌کاری و جعل در زمینه‌ی ترجمه، انتشار آثار بدون ویرایش مناسب و رواج قراردادهای ناعادلانه. برخی پاسخ‌ها همچنین به رویه‌هایی اشاره کرده‌اند که در آن ناشر با سرمایه مولف اقدام به انتشار اثر می‌کند و حقوق نویسنده در قبال انتشار به حداقل می‌رسد.
تشدید بحران در شرایط جنگی
در این میانه وقوع جنگ و تبعات اجتماعی و اقتصادی آن نیز در میان پاسخ‌های رسیده سهم قابل توجهی از شکایت اهل قلم را به خود اختصاص داده است. علاوه بر تأثیر مستقیم جنگ که در مواردی به آسیب‌دیدن خانه و محل کار نویسندگان و آوارگی آنها منجر شده، یکی از نخستین آثار شرایط جنگی، برهم خوردن روال کار نویسندگان بوده است. اضطراب ناشی از جنگ و قطع اینترنت و تعطیلی برخی فعالیت‌های فرهنگی، از جمله کارگاه‌های ادبی، مستقیماً بر کار و درآمد اهل قلم اثر گذاشته است. پژوهش و نگارش آثار نیز در مواردی به دلیل شرایط جنگی متوقف شده یا با تأخیر و دشواری همراه شده است. همچنین افزایش هزینه‌های زندگی و کاهش قدرت خرید، درآمد حاصل از حق تألیف، ترجمه و فعالیت‌های فرهنگی را بیش از پیش ناکافی کرده است. برخی نویسندگان برای جبران این کاهش درآمد ناچار به حذف بخشی از هزینه‌های زندگی شده‌اند و تعداد بیشتری برای گذران زندگی به کارهای غیرفرهنگی روی آورده‌اند.
ضرورت‌ها
در مجموع پاسخ‌های رسیده چشم‌اندازی بسیار تیره از وضع معیشت نویسندگان ترسیم می‌کند. در این راستا، رفع موانع اقتصادی تولید و توزیع کتاب، حمایت موثر از صنعت نشر و تأمین شرایطی که امکان ادامه‌ی فعالیت حرفهای و تأمین معیشت نویسندگان و مترجمان را فراهم کند، ضرورتی انکارناپذیر است. علاوه بر این، رفع سانسور و به‌رسمیت‌شناختن آزادی بیان و حق انتشار آزادانه‌ی آثار، از مطالبات اساسی اهل قلم است که در طول دهه‌های اخیر همواره تکرار می‌شود اما همواره با اصرار بر رویه‌های حذفی و آزادی‌کش، بی‌پاسخ مانده است. از سوی دیگر، حمایت از کتابخانه‌ها، ترویج کتاب‌خوانی و استفاده از ظرفیت کتاب‌های الکترونیک و صوتی می‌تواند به حفظ ارتباط جامعه با ادبیات کمک کند، اما در این زمینه نیز باید تبعیض ایدئولوژیک حذف و حقوق مادی پدیدآورندگان تضمین شود تا شاهد تأثیر مثبتی در معیشت نویسندگان باشیم.
جمع‌بندی
در مجموع این تجربه‌ها، ضرورت پیگیری جدی‌تر مطالبات صنفی اهل قلم را نشان می‌دهد. در چنین شرایطی، سانسور از متن به مناسبات نشر و ذهن نویسنده راه پیدا می‌کند، مسأله دیگر صرفاً دشواری معیشت اهل قلم نیست؛ بلکه تهدید حیات ادبیات مستقل و سطح فرهنگی جامعه است. از این‌رو، دفاع از آزادی بیان، مقابله با سانسور و پیگیری حقوق صنفی و اقتصادی نویسندگان و مترجمان، شروط حداقلی برای ادامه‌ی حیات فرهنگ و ادبیات در جامعه است.
آنچه از پاسخ‌های دریافت‌شده برمی‌آید این است که بحران کنونی صرفاً بحران فروش کتاب یا درآمد نویسنده نیست. کاهش تیراژ، توقف تجدیدچاپ، دشوار شدن پذیرش آثار، انتقال هزینه‌های نشر به پدیدآورنده، کاهش درآمد و تشدید سانسور، همگی نشانه‌های محدود شدن فضای عمومی ادبیات‌اند. دفاع از حقوق صنفی نویسندگان و مترجمان از دفاع از آزادی بیان و حق جامعه برای دسترسی به ادبیات و اندیشه جدا نیست.
***************
اعتراض انجمن فیلم کوتاه ایران به «اعلام جرم علیه جعفر پناهی» اینجا کلیک کنید.
انجمن فیلم کوتاه ایران با انتشار متنی به «اعلام جرم علیه جعفر پناهی» اعتراض کرد.
در بخشی از این متن آمده است: «حق آزادی بیان و فعالیت هنری از حقوق بنیادین هر شهروند است و نباید به جایگاه حرفهای، شهرت یا گرایش‌های فکری و سیاسی افراد وابسته باشد. دفاع از حقوق جعفر پناهی، پیش از آنکه دفاع از یک فیلمساز شناخته‌شده باشد، دفاع از حق هر شهروند برای بیان دیدگاه، نقد قدرت و فعالیت مستقل فرهنگی و هنری است».
این انجمن همچنین ضمن اشاره به «سازوکارهای قضایی و امنیتی برای اعمال فشار بر جامعه‌ی هنری و محدودسازی فعالیت‌های مستقل فرهنگی» این سازوکارها را «مغایر با آزادی بیان و استقلال فعالیت هنری» دانسته است.
در این متن ضمن هشدار در خصوص «گسترش رویکردهایی» که «فعالیت‌های فرهنگی و هنری را در معرض سوءظن و تعقیب قضایی قرار می‌دهند» به «هرگونه توقیف یا مصادره اموال هنرمندان در چارچوب چنین برخوردهایی» نیز اعتراض شده است.
انجمن فیلم کوتاه ایران در پایان «از تمامی هنرمندان، فعالان سینمای ایران، اصناف سینمایی و به‌ویژه خانه سینما» خواسته است «در برابر نقض حقوق قانونی و صنفی همکاران خود، موضعی روشن و مسئولانه اتخاذ کنند».
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت اینجا کلیک کنید.
(۲ تا ۸ آبان ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۲ آبان
- احسان ارباب در پی انتشار مطالبی در فضای مجازی، بازداشت و همزمان ویدئویی از اعترافات اجباری او منتشر شد. او با اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبری و حمایت از اعتراضات» روبه‌رو شده است.
یکشنبه ۳ آبان
- دادگاه تجدیدنظر استان تهران محکومیت سهیل عربی به ۵ سال حبس تعزیری و ۲ سال محرومیت از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی را عیناً تایید کرد.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها روژان ابراهیمی، زن جوان کورد (ورزشکار اهل سقز) در پی «احضارهای مکرر، تهدید و فشارهای نهادهای امنیتی» اقدام به خودکشی کرده است.
- حجت (یاسر) مقدم (ساکن بیرجند) به دست مأموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. او با اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام و تشویش اذهان عمومی» مواجه شده است.
دوشنبه ۴ آبان
- حسن گلشن‌نژاد (از بازداشت‌شدگان مرتبط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد) در دادگاه انقلاب مشهد به اعدام محکوم شده است. این حکم به اتهام «اقدام عملیاتی به نفع اسرائیل» صادر شده است.
- «محمد ناصری» (ساکن هرسین) پس از احضار به دادسرای عمومی و انقلاب کرمانشاه با اتهام «تبلیغ علیه نظام» بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
- کیوان آشتاب (اهل مهاباد) برای اجرای حکم ۹ ماه حبس تعزیری به زندان مرکزی مهاباد منتقل شد. این حکم به اتهام «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است.
سه‌شنبه ۵ آبان
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ١۴۴ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و صدور بیانیه در ٦٦ زندان کشور برگزار شد.
- جعفر پناهی (کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس) در دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال و یک ماه حبس تعزیری، مصادره کلیه‌ی اموال منقول و غیرمنقول، ۲ سال محرومیت از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد.
چهارشنبه ٦ آبان
- جلسه رسیدگی به اتهامات سیامک صادقی چهرازی (فعال صنفی معلمان و عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان خوزستان) در دادگاه انقلاب اهواز برگزار شد. اتهام‌های صادر شده علیه او «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به حسن نصرالله در فضای مجازی» اعلام شده است.
پنجشنبه ٧ آبان
- میلاد ابراهیمی (اهل کامیاران و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) در دادگاه کیفری دو کامیاران با اتهام «اخلال در نظم عمومی» به یک سال حبس تعزیری و پرداخت ٤٠٠ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.
- حکم ۹ سال حبس (۵ سال قابل اجرا) نبی امیدی (اهل ملکشاهی) در دادگاه تجدیدنظر عیناً تایید شد. این حکم به اتهام «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است.
جمعه ٨ آبان
- شهاب زهدی (از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان قزلحصار کرج) در دادگاه انقلاب تهران برای دومین بار به اعدام محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «محاربه و افساد فی‌الارض» صادر شده است.
- حکم ٧ ماه و ۱۶ روز حبس، پرداخت جزای نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی نویان حجازی (شهروند بهائی ساکن جویبار) در دادگاه تجدیدنظر استان مازندران عیناً تأیید شد. این حکم به اتهام‌های «تبلبغ دین بهائی» و «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران در بستر فضای مجازی» صادر شده است.
***************
الیاس قنواتی لاری بازداشت شد اینجا کلیک کنید.
الیاس قنواتی لاری، نویسنده و شاعر اهل ماهشهر، روز ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵ در پی یورش مأموران امنیتی بازداشت شده است. تاکنون از محل نگهداری و وضعیت جسمی او اطلاعی در دست نیست.
از آثار منتشر شده‌ی الیاس قنواتی لاری می‌توان به کتاب «دو نمایشنامه احمقانه برای خاک خوردن» و مقاله‌ی «پرودون و مارکس در صحنه‌ی دزدی» اشاره کرد. همچنین شعرهای او نیز در نشریات و وب‌سایت‌های مختلف منتشر شده است.
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت اینجا کلیک کنید.
(۲۵ مهر تا ۱ آبان ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۲۵ مهر
- علیرضا ملک‌زاده (زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شد. این حکم به اتهام «ارسال تصاویر و مختصات جغرافیایی اماکن» صادر شده است.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها کاظم علی‌نژاد (زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین) در اعتراض به «عدم رسیدگی پزشکی و بی‌توجهی مسئولان نسبت به وضعیت نامناسب جسمانی خود» دست به اعتصاب غذا زده است.
- محمدجواد محمدزاده تواسانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) در دادگاه کیفری لاهیجان به ۶ ماه حبس و تحمل ۲۰ ضربه شلاق محکوم شد. این حکم به اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» صادر شده است.
یکشنبه ۲٦ مهر
- ناصر همتی ( اهل آبدانان) در ۲۵ مهر ۱۴۰۵ برای اجرای حکم ۳ سال و ٦ ماه و یک روز حبس به زندان منتقل شد. این حکم به «اتهام‌های فعالیت تبلیغی در جهت تحکیم اسرائیل» و «توهین به رهبری» صادر شده است.
دوشنبه ۲٧ مهر
- همایون شبانکاره (زندانی محبوس در ندامتگاه مرکزی کرج) در دادگاه انقلاب کرج با اتهامات «محاربه و جاسوسی» به اعدام محکوم شد.
- امیر صباغی، عابدین گلشنی، سمیرا محبی، مهدی صباغی، ابوالفضل صباغی، حمید صباغی و سعید جاوید (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) در دادگاه انقلاب تهران مجموعاً به ۶۰ سال و ۶ ماه حبس محکوم شدند. این احکام به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی» و «عضویت در گروه‌های معاند» صادر شده‌اند.
- بنا بر اخبار منتشر شده امیرخنافره (فعال مدنی) ساکن شهرستان فلاحیه(شادگان) در پی یورش نیروهای امنیتی به منزل‌اش بازداشت شد. او پیشتر نیز در ماه گذشته و همچنین در بهمن ماه ۱۴۰۳ بازداشت شده بود.
سه‌شنبه ٢٨ مهر
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ۱۴۳ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و صدور بیانیه در ٦٦ زندان کشور برگزار شد.
چهارشنبه ۲۹ مهر
- ایلیا بن‌رشید (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان دستگرد اصفهان) در دادگاه انقلاب این شهر با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
ــ یوسف دهقانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) در دادگاه‌های کیفری و انقلاب شهرستان قروه به یک سال حبس تعزیری، ۲ سال حبس تعلیقی، ۲ سال تبعید، ۳۱ ضربه شلاق و پرداخت جزای نقدی محکوم شد.
- دانشگاه تهران با سپیده (زهرا) بیرشک (مدرس مدعو گروه فلسفه) «قطع همکاری» کرد. این اقدام با اتهام «توهین به مقدسات مذهبی» صورت گرفته است.
پنجشنبه ۳۰ مهر
-
جمعه ۱ آبان
- نیروهای امنیتی بار دیگر مانع حضور خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در سال ۱۳۶۷ در گورستان خاوران شدند. خانواده‌ها گل‌های خود را پشت درهای بسته گذاشتند و یاد عزیزانشان را گرامی داشتند.
- مجید برزگر (نویسنده، کارگردان و عکاس) با انتشار مطلبی از توقیف ۲ کتاب داستان خود خبر داد. این دو اثر پیشتر با «مجوز رسمی» منتشر شده بودند.
***************
یاد علیاشرف درویشیان اینجا کلیک کنید.
«تاریخ مبارزات ملت ما فرزندان برومند بسیاری را از دست داده است اما جان و اندیشه‌ی آنان زنده است. سرانجام چاقوی تبهکاران از خون ما زنگار خواهد بست و طناب‌های دارشان خواهد پوسید و دست‌های لرزان و آلوده‌شان خسته خواهد شد اما اندیشه‌های تابناک رفقای ما همه جا ریشه خواهد دوانید».
(پاره‌ای از سخنان علیاشرف درویشیان در خاک‌سپاری محمدجعفر پوینده - آذرماه ۱۳۷۷)
علیاشرف درویشیان؛ نویسنده، پژوهشگر و عضو برجسته‌ی کانون نویسندگان ایران در ۳ شهریور ۱۳۲۰ در کرمانشاه و در خانواده‌ای کارگری و پر جمعیت دیده به جهان گشود. او از همان کودکی فقر را تجربه کرد و مدت زمانی را به کارگری روی آورد. تحصیلات خود را تا پایان دانش‌سرای مقدماتی در همین شهر به پایان برد و سپس نزدیک به ۱۰ سال در روستاهای اطراف کرمانشاه و گیلان غرب، به معلمی کودکان محروم مشغول شد.
درویشیان سرانجام به تهران مهاجرت کرد و در دانشگاه تهران در رشته‌ی علوم تربیتی و مشاوره‌ی تحصیلی تا مقطع کارشناسی ارشد به تحصیل پرداخت. به گفته‌ی خود در همان دوران در پی آشنایی با استادانی چون سیمین دانشور، جلال آل‌احمد، رضا براهنی و امیرحسین آريان‌پور پا به قلمرو داستان‌نویسی گذاشت. علیاشرف که تا سویدای دل از بهره‌کشان و ثروت‌اندوزان مفت‌خوار نفرت داشت و آرزومند برقراری دادگری اجتماعی بود، در نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۳۴۰ به مبارزه‌ی سیاسی با بی‌عدالتی و استبداد حاکم روی آورد. در اواخر سال ۱۳۵۰ و اوایل این دهه سه بار دستگیر و در نهایت از شغل آموزگاری اخراج و به ۱۱ سال زندان محکوم شد. به این ترتیب نویسنده‌ای آزادی‌خواه به خیل پرشمار زندانیان سیاسی در دوران پهلوی پیوست. درویشیان پس از انقلاب بهمن از زندان آزاد شد.
علیاشرف درویشیان در عرصه‌ی داستان‌نویسی با شناخت دقیق جامعه، نگاه جسورانه‌ی انتقادی به پدیده‌ها و معضلات اجتماعی به خلق داستان کوتاه و رمان روی آورد. داستان‌هایی سرشار از عاطفه‌ی انسانی که بازتاب هنریِ واقعیات دردناک جامعه ایران بودند و «انسان» در هسته‌ی مرکزی آنها قرار داشت، به همین سبب می‌توان او را در دسته‌ی واقع‌گرایان اجتماعی قرار داد. او همواره از دردهای مردمان جامعه نوشت، از به حاشیه رانده‌شدگان، ژنده‌پوشان، زندانیان، گرسنگان، رنجبران و آنان که رسانه‌ای نداشتند که صدای دردمند خود را به گوش دیگران برسانند. درویشیان یکی از هدف‌های نوشتن را ایجاد تغییر و تحول بنیادین در جامعه می‌دانست و معتقد بود «هنر یک مبارزه است، یک مبارزه‌ی سرسختانه» و مقصودش از مبارزه، برچیدن فقر و فاقه‌ی فرودستان بود و برقراری آزادیِ اندیشه و بیان بی‌هیچ حصر و استثنا. او بر این نظر بود که «هنر و ادبیات در ذات خود معترض است» و خود را یک «چریک فرهنگی» می‌دانست: «ترسی از این ندارم که مرا نویسنده‌ی سیاسی خطاب کنند. اگر نویسنده‌ی سیاسی به این معناست که از غم و درد و رنج انسان‌های جامعه‌اش سخن بگوید، با افتخار من خود را نویسنده‌ای سیاسی می‌دانم... من نمی‌توانم از ناعدالتی‌هایی که در جامعه وجود دارد حرف نزنم و ساکت باشم، در چنین شرایطی سکوت برای نویسنده مرگ است».
سال ۱۳۷۳ و در اوج گسترش سانسور و سرکوب، نامه‌ی «ما نویسنده‌ایم» موسوم به «متن ۱۳۴ نویسنده» انتشار یافت که نام این نویسنده‌ی متعهد به انسان و آرمانِ آزادی، در میان امضاکنندگان قرار داشت. درویشان در دوره‌ی اصلاحات و به هنگام دعوتش به برنامه‌ای دولتی پاسخ داد: «من بر سر سفره‌ی خون نمی‌نشینم». او سانسور را در قلمرو نوشتن، مانعی بزرگ بر سر راه ترقی نویسندگان و خلق آثار والا می‌دانست از همین رو برای مبارزه با سانسور، در جمع نویسندگانی که پیگیر احیای دوباره‌ی کانون نویسندگان ایران و جمع‌های مشورتی در نیمه‌ی دوم دهه‌ی ۱۳۷۰ بودند، حضوری فعال داشت. این عضو وفادار کانون که آثارش هم پیش از انقلاب و هم پس از آن با مانع سانسور روبه‌رو می‌شد، معتقد بود سانسور بزرگ‌ترین لطمات را به ادبیات ایران زده است از همین رو در انتقاد به وضعيت بحرانی موجود، در برنامه‌ای در سال ۱۳۸۶ «وزارت ارشاد» را «وزارت سانسور» نام نهاد.
از این ولایت، صمد جاودانه شد، همراه آهنگ‌های بابام، رنگینه، آبشوران، فصل نان، روز اول تعطیلی، روزنامه‌ی دیواری مدرسه‌ی ما، کی برمی‌گردی داداش‌جان؟، گل طلا و کلاش قرمز، ابر سیاه هزار چشم، بیستون، مقالات، سلول ۱۸، آتش در کتابخانه‌ی بچه‌ها، مجموعه‌ی کتاب کودکان و نوجوانان، سال‌های ابری، درشتی، از ندارد تا دارا، قصه‌های آن سال‌ها، داستان‌های تازه داغ، جنگ به روایت بچه‌ها، قصه‌های بند از داستان‌های به چاپ رسیده‌ی علیاشرف درویشیان است. همچنین فرهنگ‌ها، تحقیق‌ها و پژوهش‌های زیر نیز به قلم اوست:
فرهنگ کُردی کرمانشاهی، فرهنگ افسانه‌های مردم ایران (با رضا خندان مهابادی؛ مجموعه‌ی ۱۹ جلدی)، خاطرات صفرخان: سی و دو سال مقاومت در زندان‌های شاه (گفت‌وگو با صفر قهرمانیان)، یادمان صمد بهرنگی، داستان‌های محبوب من (با رضا خندان مهابادی؛ گزینش و نقد داستان‌ها، مجموعه‌ی ۷ جلدی)، چون و چرا (مقاله، نقد، گفت‌وگو و سخنرانی)، افسانه‌ها و متل‌های کردی، نامه کانون نویسندگان ایران: ویژه‌ی احمد شاملو، دانه و پیمانه (با رضا خندان مهابادی؛ مجموعه‌ی نقد رمان و داستان کوتاه).
سرانجام در ۴ آبان ۱۳۹۶، علیاشرف درویشیان؛ روایتگر رنج‌ها و حرمان‌ها پس از عمری ستیز با سانسور، افشاگری نابرابری‌ها و کوشش در مسیر تحقق آرمان‌های مندرج در منشور کانون نویسندگان ایران، به دنبال دوره‌ای بیماری چشم از جهان فرو بست.
یاد و آثارش ماندگار باد.
***************
برگی از تاریخ
دوم آبان ماه، سالروز قتل احمد میرعلایی
اینجا کلیک کنید.
«صبح روز دوم آبان پیکر بی‌جان احمد میرعلایی، مترجم، با جای دو تزریق روی دست و دو بطری مشروب دست‌ساز در کنارش در یکی از کوچه‌های اصفهان پیدا شد. (تزریق‌ها ردپا، و بطری‌های مشروب صحنه‌سازی قاتلان بود). به‌گفته‌ی فرج سرکوهی، هوشنگ گلشیری به اصفهان می‌رود تا پیگیر موضوع شود و به این نتیجه می‌رسد که میرعلایی را کشته‌اند. گرچه پزشکی قانونی در میانه‌ی راه از ارائه گزارش سر باز می‌زند. میرعلایی از امضاکنندگان بیانیه «ما نویسنده‌ایم» بود اما به نظر برخی نویسندگان دیدار او با وی.اس. نایپول نویسنده انگلیسی هندی‌تبار که به ایران آمده بود و میرعلایی اطلاعاتی از وضعیت اسفناک آزادی اندیشه و بیان در ایران به او داده بود مزید بر علت شد تا جانش را از دست بدهد. نایپول به دعوت دولت به تهران آمده و در چند کنفرانس و میزگرد شرکت کرده بود اما در سفر به اصفهان با مترجم کتابش دیدار می‌کند و برخی این دیدار را یکی از دلایل قتل میرعلایی می‌دانند زیرا صحبت‌های او بر گزارش نایپول از وضعیت سانسور و آزادی بیان در ایران تأثیر می‌گذارد. به گفته خانواده میرعلایی او مدتی پیش از مرگ احساس خطر می‌کرد.
فرج سرکوهی درباره قتل میرعلایی در کتاب یاس و داس به حرفهای سعید امامی استناد می‌کند که وقتی در حین بازجویی از او درباره جمع مشورتی حرف می‌زند از میرعلایی هم اسم می‌برد؛ امامی به سرکوهی گفته است: «با دستگیری سعیدی [سیبرجانی] و معدوم کردن میرعلایی به شما پیام دادیم. افاقه نکرد»
سیمین بهبهانی نیز در گفت‌وگو با اندیشه‌ی آزاد، شماره پنجم، دی ۱۳۹۱، اشاره‌ای به این‌گونه نامه‌های تهدیدآمیز دارد. «گاه و بی‌گاه نوشته‌هایی در صندوق نامه‌های من دیده می‌شد که تهدیدآمیز بود و شگفت آنکه این تهدیدها با آیاتی از قرآن همراه بود. در این دوران جلسات هیئت دبیران کانون با حضور اعضا پررونق‌تر می‌شد و بسیار فعال و هشیار عمل می‌کرد. [...] خوب به یاد دارم که در آن هنگام هفته‌ای دو سه تهدیدنامه دریافت می‌کردم که شماری از اعضای کانون را با اسم و رسم به قتل تهدید می‌کرد و نام این افراد با ترتیب حروف تهجی اعلام می‌شد و تعدادشان از ۷۰ تا ۲۸۰ نفر رسیده بود و بیشتر اوقات بهبهانی که با حرف ب شروع می‌شد در سطور اول خودنمایی می‌کرد».
بخشی از کتاب «پنجاه سال کانون نویسندگان ایران»، جلد اول، صفحههای ۳۶۱ و ۳۶۲
***************
اطلاعیه
دریغا! محمد زندی درگذشت
محمد زندی (۱۳۳۵ سنندج - ۱۴۰۵ کرج) روز ۲۹ مهر، پس از تحمل یک دوره بیماری، درگذشت. او شاعر، روزنامه‌نگار و عضو قدیمی کانون نویسندگان ایران بود. «گاهی درخت به من تکیه می‌زند»، «بارانی که تو را می‌نوشت»، «ریواس‌های سرخ» و «کافه‌های بی‌دار» از کتاب‌های منتشر‌شده‌ی او است. شعرهایش سرشار از حسرت‌های انسانی در جهانی غیر انسانی و پرانقیاد است؛ آن‌گونه که خود، مانند بسیارانی دیگر، به آن گرفتار بود. با این همه، امید و شوخ‌طبعی تا آخرین لحظه که قلبش از تپش بازایستاد با او بود......
متن کامل را
اینجا کلیک کنید.
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت اینجا کلیک کنید.
(۱۸ تا ۲۴ مهر ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۱۸ مهر
- مصطفی مهرآیین (جامعه‌شناس) برای اجرای حکم ۸ سال حبس، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. این حکم به اتهام‌های «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» و «اهانت به مقام رهبری» صادر شده است.
- مرتضی نعمتی با دریافت ابلاغیه‌ای به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان آبدانان احضار شد. در این ابلاغیه از او خواسته شده تا ظرف مدت 5 روز برای دفاع از اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» در دادسرا حاضر شود.
یکشنبه ۱۹ مهر
- رضا شجاع مزرجی (معلم اهل سرخس) با اتهام‌های «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» در دادگاه انقلاب مشهد به ۴ سال و ۱ ماه و ۱۷ روز زندان محکوم شد.
- آدینه بیگی لنگرودی (فعال صنفی معلمان ساکن لنگرود) با دریافت ابلاغیه‌ی الکترونیکی به «تبلیغ علیه نظام» متهم شده است. این پرونده در حالی گشوده شده است که پیشتر محمود بهشتی لنگرودی، همسر او و فعال صنفی معلمان، نیز با اتهام مشابهی به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان لنگرود احضار شده بود.
- حکم ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و پرداخت ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی علیه بیش از ۱۰ کارگر اخراجی شرکت پتروپارس در شهرستان هویزه به اجرا درآمد.
دوشنبه ۲۰ مهر
ــ
سه‌شنبه ۲۱ مهر
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ١۴۲ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و صدور بیانیه در ۶۶
زندان کشور برگزار شد.
- حکم اعدام امیرحسن اکبری‌منفرد (زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین) در دیوان عالی کشور تأیید و به او ابلاغ شد. این حکم به اتهام «بغی از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» صادر شده است.
- گروه موسیقی «پالت» با انتشار متنی خبر داد که «در برخی شهرها» به آنها اعلام شده که نوازندگان زن گروه اجازه‌ی حضور روی صحنه را ندارند.
چهارشنبه ۲۲ مهر
- وریشه مرادی (زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین) در دادگاه انقلاب تهران برای دومین بار به اعدام محکوم شد. او پیشتر به اعدام محکوم شده بود و این حکم پس از نقض در دیوان عالی کشور برای رسیدگی مجدد به شعبه‌ی هم عرض ارجاع داده شده بود.
- ابوالفضل دامنجانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان وکیل آباد مشهد) در دادگاه انقلاب مشهد به ١۵ سال زندان محکوم شد. این حکم به اتهام «اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی» صادر شده است.
- فروغ رام پس از مراجعه به شعبه‌ی اجرای احکام، برای تحمل دوران محکومیت یک سال حبس خود بازداشت و به زندان زاهدان منتقل شد. به گفته‌ی خبرگزاری‌ها این حکم «به دلیل انتشار استوری‌هایی درباره اعتراضات دی‌ماه» صادر شده است.
- موسی‌الرضا ذوقی مقدم (شهروند ۶۴ ساله‌ی ساکن مشهد) به دست نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شد. او به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» متهم شده است.
پنجشنبه ۲۳ مهر
ــ
جمعه ۲۴ مهر
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها مصوبه‌ی «تسهیل دسترسی به سکوهای خارجی و ارتقای حکمرانی قانونمند»، معروف به مصوبه ۳۲بندی از طبقه‌بندی محرمانه خارج شد. این سند که هدف آن «تأمین نیاز مشروع و قانونی مردم در دسترسی به محتوا و خدمات در عین ارتقای حکمرانی قانونمند» اعلام شده است، از «شروط و تکالیفی» پرده بر می‌دارد که از «تغییر مدل اقتصادی اپراتورها و حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی» تا «تدوین قوانین تازه و تشدید مقابله با فیلترشکن‌ها» را در بر می‌گیرد.
***************
برگی از تاریخ اینجا کلیک کنید.
ده شب شعر گوته؛ صدای بلند اعتراض و آزادی‌خواهی
«سلام، شکستگان سال‌های سیاه، تشنگان آزادی، خواهران و برادرانم، سلام!
عضو کانون نویسندگان ایران هستم و با حفظ استقلال اندیشه‌ی خود و پذیرش تمام مسئولیت آن، از پایگاه کانون نویسندگان ایران با شما حرف می‌زنم و برایتان شعر می‌خوانم». (سعید سلطان‌پور - شب پنجم)
شب‌های شعر و سخنرانیِ گوته (ده شب) یا به تعبیر دقیق‌تر «شب‌های نویسندگان و شاعران ایران» در مهرماه ۱۳۵۶، از بزرگ‌ترین حرکت‌های فرهنگی - سیاسی نویسندگان مستقل و آزادی‌خواه بر ضد سانسور و قلع و قمع فرهنگی در تاریخ معاصر است.
دهه‌ی ۱۳۴۰ مبارزات مردمی ایران در برابر استبداد فراگیر و ستم‌گری روزافزونِ حکومت پهلوی آغاز شد. در دهه‌ی ۱۳۵۰ با استیلای همه‌جانبه‌ی ستم و سرکوب در تمامی ساحت‌های اجتماعی ایران و گسترش تنگناهای اقتصادی، شعله‌های انقلاب فروزان شد. در این میان حکومت به یاری مزدوران خود محدودیت‌ها را بیش از پیش شدت بخشید. فهرست مطوّل نویسندگان زندانی و ممنوع القلم، تک‌حزبی شدن فضای سیاسی ایران، فقدان مطبوعات آزاد، به زندان افکندن افراد به جرم خواندن کتب ممنوعه، شکنجه‌‌ی طاقت‌سوز و تاب‌ربای دگراندیشان و آزادی‌خواهان در سلول‌های مخوف ساواک و... بخش اندکی از سانسور تحمیلی حکومت شاه در دهه‌ی ۱۳۵۰ پنجاه بود.
فعالیت‌های کانون نویسندگان ایران زیر فشار ساواک از سال ۱۳۴۹ به خاموشی گرایید و دوره‌ی دوم فعالیت آن از اواخر سال ۱۳۵۵ و اوایل سال ۱۳۵۶ آغاز شد. شب‌های گوته با کوشش‌های اعضای کانون نويسندگان ایران در همکاری با انستیتو گوته تهران (مؤسسه‌ی فرهنگی آلمان) از ۱۸ تا ۲۷ مهر همین سال در باغ انجمن فرهنگی روابط ایران - آلمان برگزار شد. در این ده شب تعداد بسیار زیادی از اعضای کانون نویسندگان ایران، نویسندگانی از طیف‌های گوناگون فکری و عقیدتی در مخالفت با سانسور گسترده‌ی حاکم بر جامعه‌ی ایران به شعرخوانی و سخنرانی پرداختند. سخنرانی در بابِ ضرورت آزادیِ بیان و اندیشه و قلم و اهمیت آن در زندگی اجتماعی مردم، دفاع از آزادیِ نشر کتاب، انتقاد از تهدید و ارعاب و سانسور نویسندگان مستقل، نقد بنیادین سانسور و خفقان فکری، تحلیل عواقب ویرانگر فرهنگی و اجتماعیِ سانسور، و همچنین شعرخوانی پرحرارت برخی شاعران که شور انقلابی هزاران جوان را برانگیخت، بخشی از وقايع این ده شب بود. رویدادی که با استقبال کم‌نظیر مردم روبه‌رو شد چنان‌که در شب‌های پایانی آن شمار مخاطبانش به بیش از ده هزار نفر رسید.
رویداد ده شب، صدای بلند اعتراض آزادی‌خواهان و روشنفکران بود و باید از آن به عنوان بخشی از تاریخ مبارزات مردم ایران بر ضد سانسور، ستم و سرکوب یاد کرد. صدایی طنین‌افکن و انقلابی که چندی بعد به شکلی دیگر در سراسر خیابان‌های ایران به گوش رسید. در جریان برگزاریِ ده شب گوته، همه‌ی نویسندگان و شاعرانی که دغدغه‌ی آزادی، امحای سانسور، رفع تبعیض، پایان خفقان و برقراری دادگری اجتماعی داشتند، آشکارا با نیرو بخشیدن به جریان ترقی‌خواه انقلاب، بر اوراق تاریخ آزادی‌خواهی، نقشی ماندگار حک کردند.
پس از انقلاب مردمی ایران و در سال ۱۳۵۸، کانون نويسندگان ایران قصد آن داشت به منظور بزرگداشت حرکت انقلابیِ «ده شب گوته»، برنامه‌ای مشابه برگزار نماید، اما عمّال حکومت نوخاسته‌ی اسلامی که به قصد قبضه کردن قدرت، با برپایی سانسوری نوظهور و ارتجاعی به کتاب‌سوزان، ضرب و شتم فروشندگان جراید و بستن مطبوعات مشغول بودند، مانع از برگزاری برنامه‌ای مشابه با شب‌های گوته شدند. بدینسان سانسور و سرکوب به هیئتی نو جایگزین سانسور دوران پهلوی شد و اندک اندک بر بسیاری از ساحت‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ایران سایه افکند.
***************
کتاب «پنجاه سال کانون نویسندگان ایران» در چهار جلد منتشر شد.
این کتاب حاصل پژوهش و گردآوری گروهی از اعضای کانون است که در ابتدای سال ۱۳۹۶ «کمیسیون پنجاه‌سالگی» کانون را تشکیل دادند و پس از چهارده ماه فعالیت فشرده موفق شدند کار را به سرانجام برسانند. کتاب در سال ۱۳۹۷ با تیراژ کم‌شمار چاپ شد اما هنگام انتقال از چاپخانه مأموران امنیتی نسخه‌های کتاب را ضبط و توقیف کردند.
«پنجاه سال کانون نویسندگان ایران» دربرگیرنده‌ی بخش عمده‌ی تاریخ پرالتهاب این تشکل مستقل نویسندگان ایران است (انتهای ۱۳۴۶ تا انتهای ۱۳۹۶). هر جلد از این مجموعه‌ی چهار جلدی موضوعی مستقل اما مرتبط دارد. در جلد یکم، طی دو دفتر، فعالیت‌های فرهنگی، ضد سانسور و آزادی‌طلبانه‌ی اعضای کانون و مخالفت‌ها و سرکوب‌های دولت‌های مختلف دو حکومت در مقابل آنها، منعکس شده است.
جلد دوم به این پرسش پاسخ داده است که در نیم قرن از حیات کانون کدام نویسندگان ارکان کانون را تشکیل داده‌اند و فعالیت‌های آن را پیش برده‌اند. در بخش دیگری از جلد دوم مقاله‌ها و گفتگوهای برخی اعضای قدیم و جدید گوشه‌های خواندنی تاریخ کانون را نشان داده است.
جلد سوم تمامی به بیانیه‌ها و اطلاعیه‌ها و نامه‌ها و پیام‌های کانون اختصاص دارد؛ بیش از ۵۰۰ بیانیه و اطلاعیه در آن گرد آمده. مجموعه‌ای است از نظرها و موضع‌گیری‌های کانون در دوره‌های مختلف بر بستر پر حادثه و پرچالش تاریخ معاصر. این نه تنها تاریخ کانون که بیانگر بخشی از تاریخ اجتماعی و سیاسی جامعه نیز هست.
در جلد چهارم پوسترهای منتشر شده‌ی کانون همراه با اسامی هنرمندان طراح و نقاش، و مناسبت مربوط به هر پوستر آورده شده است.
این کتاب منبع بسیار خوبی است برای کسانی که می‌خواهند کانون را بر اساس آنچه کرده است و آنچه بر آن رفته است بشناسند و نیز برای پژوهشگران تاریخ اجتماعی.
اکنون هشت سال از تدوین این کتاب می‌گذرد و پس از بارها ویرایش و پشت سر گذاشتن مشکلات متعدد، «پنجاه سال کانون نویسندگان ایران» به صورت pdf منتشر شده و در صفحه‌ی تلگرام کانون به نشانی:
اینجا در اختیار علاقمندان است.
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت اینجا کلیک کنید.
(۱۱ تا ۱۷ مهر ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۱۱ مهر
- محمدامین ماندنی (زندانی محبوس در زندان تهران بزرگ در دادگاه انقلاب تهران به اعدام و ۲۰ سال حبس محکوم شد.
این حکم به اتهام‌های «همکاری با دول متخاصم» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» صادر شده است.
- گلرخ ایرایی، تارا داودی، غزل مرزبان، مینو روزه‌دار، نسیم غلامی سیمیاری، کیمیا داودی، سکینه پروانه، فاطمه پناه رضایی و بیتا علی همتی (زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین) به مدت یک ماه از تماس تلفنی محروم شدند. به گفته‌ی خبرگزاری‌ها کارت‌های تلفن این زندانیان نیز «غیرفعال» شده است.
- مهران قره‌باغی (اهل بهبهان) پس از پایان دوران حبس از زندان شیبان اهواز آزاد و برای اجرای حکم 2 سال تبعید به شهرستان تفت منتقل شد. اتهام‌های صادر شده علیه او «تشکیل گروه به قصد بر هم زدن امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» اعلام شده است.
- مجید رودگر (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) برای اجرای حکم یک سال حبس، بازداشت و به زندان نوشهر منتقل شد. این حکم به اتهام «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است.
یکشنبه ۱۲ مهر
- رضا مصطفایی (شهروند دارای معلولیت ساکن دهدشت) پس از حضور در دادسرای شهرستان کهگیلویه به دلیل ناتوانی در «تأمین و تودیع» وثیقه‌ی ٨ میلیارد تومانی بازداشت و به زندان دهدشت منتقل شد. این حکم به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» صادر شده است.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها الیاس رضازاده، امیرعباس عبدالله‌زاده، پژمان خلیلی، امیرحسین حسن‌پور یامچی، رضا آبسالان، رامین فداییان، سیدمحمدحسین رضوی تقوی، حمیدرضا کشوری، علیرضا نجاتی زحمتکش و سامان مسلم (۱۰ دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد) «در ارتباط با حضور در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴» با احکام انضباطی مواجه شدند. احکام صادر شده علیه این دانشجویان «یک حکم اخراج، هشت حکم محرومیت موقت از تحصیل مجموعاً به مدت ۱۶ نیمسال و یک حکم
توبیخ کتبی» اعلام شده است.
- نریمان فرهادی (عضو هیئت‌مدیره‌ی کانون صنفی فرهنگیان خوزستان) در دادگاه انقلاب اهواز با اتهام «تبلیغ علیه نظام» به پرداخت ۳۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.
دوشنبه ۱۳ مهر
- حکم اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پرونده‌ی موسوم به «میدان علیخانی اصفهان») اجرا شد. این احکام به اتهام‌هایی از جمله «محاربه، افساد فی‌الارض و عضویت در گروه‌های باغی علیه امنیت ملی» صادر شده است.
- مانی پرتانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محبوس در زندان بجنورد) در دادگاه انقلاب بجنورد به ٨ سال زندان محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «فعالیت تبلیغی علیه نظام، توهین به رهبری و اجتماع و تبانی» صادر شده است.
سه‌شنبه ۱۴ مهر
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ۱۴۱ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و صدور بیانیه در ۶۶ زندان کشور برگزار شد. در بخشی از بیانیه‌ی این هفته آمده است: «در آستانه‌ی روز جهانی علیه مجازات اعدام، بار دیگر تأکید می‌کنیم که مجازات اعدام، نقض بنیادین حق حیات و مصداق قتل حکومتی است».
- محسن بابائیان (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد.
چهارشنبه ۱۵ مهر
- مختار آل‌بوشوکه (زندانی سیاسی محبوس در زندان اراک) در اعتراض به «خلف وعده و کارشکنی مسئولان درخصوص انتقال او به زندان شیبان اهواز» دست به اعتصاب غذا زد.
پنجشنبه ۱۶ مهر
- بهاره آقایی (وکیل دادگستری محبوس در زندان قرچک) در دادگاه انقلاب تهران به ۲۰ سال زندان محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «فعالیت تبلیغی علیه امنیت ملی کشور موضوع ماده ۴ قانون تشدید مجازات جرایم علیه امنیت ملی» صادر شده است.
جمعه ۱۷ مهر
- جلسه‌ی بازپرسی عسگر اکبرزاده (فعال مدنی ترک) به اتهام‌های «عضویت در گروه غیرقانونی» و «تبلیغ علیه نظام» در دادسرای اردبیل برگزار شد.
***************
«بیان آزاد» شماره‌ی ۱۶ منتشر شد اینجا کلیک کنید.
شانزدهمین شماره‌ی «بیان آزاد»، نشریه‌ی اینترنتی کانون نویسندگان ایران، منتشر شد.
این شماره به بکتاش آبتین اختصاص یافته است. در درآمد نشریه آمده است: «این ویژه‌نامه تلاشی است برای یادآوری راهی که بکتاش آبتین برگزید: مبارزه در راه آزادی بیان، مقاومت در برابر سانسور و حق آزادانه‌ی سخن گفتن و نوشتن در زمانه‌ای که خاموشی را ترجیح می‌دهند. یاد او تنها در سوگواری زنده نمی‌ماند؛ در ادامه‌دادن پرسش‌ها، حفظ حافظه و پافشاری بر حق گفتن و نوشتن باقی می‌ماند.
این نشریه که بنا بود به مناسبت چهارمین سالگرد قتل حکومتی بکتاش آبتین منتشر شود؛ فرصتی برای مکث، یادآوری و بازخوانی زندگی و ایستادگی اوست. روزهایی که این شماره آماده می‌شد، در میان خبرهای کشتار دی‌ماه، جنگ ۴۰ روزه، اضطراب جمعی و گسست ارتباطات گذشت؛ روزهایی که اینترنت و راه‌های ارتباطی بارها مختل یا قطع شد.
اما در چنین روزهایی نیز، یاد افرادی چون بکتاش آبتین؛ یادآور این است که خاموش‌کردن صداها، محدودکردن ارتباط و محروم‌کردن انسان‌ها از امکان روایت، تنها شکل عوض می‌کند و پایان نمی‌یابد. انتشار این نشریه با تأخیر و در میانه‌ی این وضعیت، ناخواسته به موضوع آن نزدیک شد: پافشاری بر ثبت، نوشتن و استمرار حافظه در زمانی که فراموشی، انقطاع و سکوت بر زندگی سایه می‌اندازند.»
شماره‌ی جدید «بیان آزاد» به مناسبت چهارمین سالگرد قتل حکومتی بکتاش آبتین را می‌توانید از لینک زیر دانلود کنید و بخوانید:
اینجا کلیک کنید.
لینک دانلود نشریه در صفحههای تلگرام، فیس‌بوک کانون نویسندگان ایران و هایلایت «بیان آزاد» صفحه‌ی اینستاگرام نیز در دسترس است.
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت
(۴ تا ۱۰ مهر ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۴ مهر
- محبوبه شعبانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان وکيل آباد مشهد) در شعبه‌ی اول دادگاه انقلاب اين شهر به اعدام محکوم شد. اين حکم به اتهام «اقدام عملياتی جهت تحکيم اسرائيل، آمريکا و عوامل وابسته به گروه‌های اپوزيسيون» صادر شده است.
- سعيد ماسوری (زندانی سياسی محبوس در زندان قزلحصار کرج) با پرونده‌ی تازه‌ای در دادگاه انقلاب کرج مواجه شده و اتهام صادر شده عليه او «تبليغ عليه نظام» اعلام شده است.
- حکم يک سال زندان موسی‌الرضا بداغ آبادی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴) در شعبه‌ی ۹ دادگاه تجديدنظر استان خراسان شمالی تأييد شد. اين حکم به اتهام «فعاليت تبليغی عليه نظام» صادر شده است.
يکشنبه ۵ مهر
- حکم ٦ سال و ۳ ماه زندان علي يونسی (زندانی سياسی محبوس در زندان قزلحصار کرج) در دادگاه تجديد نظر تأييد شد. اين حکم به اتهام «فعاليت تبليغی عليه نظام» صادر شده است.
-با رأی دادگاه کيفری استان تهران، عباس عبدی به يک سال حبس و روزنامه اعتماد به «منع فعاليت موقت» محکوم شدند. اين احکام به اتهام‌های «ايجاد اختلاف بين اقشار جامعه» و «نشر اکاذيب» صادر شده است.
- سيامک رحماني (روزنامه‌نگار) با اتهام «فعاليت تبليغی عليه نظام» به پرداخت ۸۰ ميليون تومان جزای نقدی محکوم شد.
- حکم يک سال حبس و «منع فعاليت رسانه‌ای» صادق زيباکلام تأييد شد. حکم حبس او به مدت سه سال تعليق شده است. اتهام صادر شده عليه او «انتشار مطالب خلاف‌واقع» اعلام شده است.
- وزارت علوم دستورالعمل «راهنمای آراستگی، اخلاق و منش دانشگاهی» را به دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی کشور ابلاغ کرد. در اين دستورالعمل «رعايت ظاهری آراسته و پوششی متناسب با فرهنگ غنی ايرانی ـ اسلامی و شئون دانشگاهی» برای زنان و مردان «ضروری» و «الزامی» اعلام شده است.
- پرويز بنگيني در دادگاه انقلاب بوکان به ۸ ماه زندان محکوم شد. اين حکم به اتهام «تبليغ عليه نظام» صادر شده است.
- شهرام آزموده (معلم بازنشسته و سردبير ماهنامه‌ی تالش) به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان تالش احضار شد. اتهام صادر شده عليه او «تبليغ عليه نظام» العام شده است.
دوشنبه ۶ مهر
- مرتضی يوسف‌زاده (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس محکوم شد. اين حکم به اتهام «اقدام عملياتی جهت برهم زدن امنيت کشور» صادر شده است.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها گلرخ ايرايی، سکينه پروانه نسيم سيمياری، شکيلا منفرد، محبوبه رضايی، زهرا صفايی، پخشان عزيزی، مرضيه سارينا آقالر، فاطمه پرنيان هاشم‌پور، اکرم غزل يوسفی، زهرا شهيدی، زهرا کرمی، خديجه شادی شادمان، فاطمه عباسی، فاطمه پناه رضايی، بيتا علی همتی، سميرا کوچکی، مينا کوچکی، کيميا داودی، تارا داودی، رضوانه احمدخان‌بيگی و مطهره گونه‌ای با محروميت‌های ۳ تا ۹ هفته‌ای از ملاقات با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند. اين محروميت‌ها در پی اعتراض زندانيان نسبت به «شرايط داخل بند، نحوه‌ی رفتار مأموران و برخی محدوديت‌های اعمال‌شده توسط مسئولان زندان» صورت گرفته است.
- هنگامه شريفی‌نيا، فواد عبدالغفاری و فهيم آگاهی (سه شهروند بهائی) در دادگاه انقلاب تهران مجموعاً به ۳۵ سال زندان و «مجازات‌های تکميلی» محکوم شدند. اين احکام به اتهام‌های «فعاليت آموزشی يا تبليغی انحرافی مغاير يا مخل به شرع مقدس اسلام»، « عضويت در دسته‌ها و جمعيت‌هايی با هدف برهم زدن امنيت کشور» و « فعاليت تبليغی مغاير با شرع اسلام» صادر شده‌اند.
- حميد رسايی (نماينده‌ی مجلس شورای اسلامی) برای اجرای حکم ۱۰ ماه حبس به زندان اوين منتقل شد. اين حکم به اتهام «نشر اکاذيب با قصد اضرار به غير» صادر شده است.
- رضا درميشيان (نويسنده و کارگردان سينما) با اتهام «تبليغ عليه نظام» به دادگاه انقلاب تهران احضار شد.
سه‌شنبه ۷ مهر
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ۱۴۰ با اعتصاب غذای زندانيان سياسی و صدور بيانيه در 66 زندان کشور برگزار شد.
- قوه‌ی قضاييه از اجرای حکم اعدام علی همتی سيستانيان و مجيد نيک‌انديش (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) در مشهد خبر داد. اين حکم به اتهام «محاربه» صادر شده است.
چهارشنبه ۸ مهر
-
پنجشنبه ۹ مهر
- مهدی نامی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محبوس در زندان قزلحصار) در دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شد. اين حکم به اتهام «اقدام عملياتی به نفع دولت‌های متخاصم» صادر شده است.
- خسرو محمدی‌نيا، مسعود توشمالانی و سيروان شعبانی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محبوس در زندان قزلحصار کرج) در دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شدند. اين حکم به اتهام‌های «محاربه»، «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنيت کشور» و «اقدام عملياتی به نفع دولت‌های متخاصم» صادر شده است.
جمعه ۱۰ مهر
- الناز شاکردوست (بازيگر سينما و تلويزيون) در دادگاه انقلاب تهران به يک سال حبس تعزيری و ۲ سال محروميت از فعاليت‌های سياسی، مجازی و هنری محکوم شد. اين حکم به اتهام «فعاليت تبليغی عليه نظام» صادر شده است.
***************
محمد خلیلی درگذشت
محمد خلیلی، شاعر، داستان‌نویس، مترجم، محقق ادبی، فعال سیاسی و عضو کانون نویسندگان ایران، پس از تحمل یک دوره بیماری، پنجم مهرماه در آلمان درگذشت.
خلیلی متولد سال ۱۳۱۶ در همدان بود. او در سال‌های کودکی به تهران مهاجرت کرد و فعالیت ادبی خود را از همان‌جا آغاز کرد. شعرها و مقالات او از اواسط دهه‌ی ۱۳۴۰ در نشریات مختلف ادبی و فرهنگی چاپ شد و در طول بیش از پنج دهه فعالیت، در زمینه‌ی شعر، داستان، ترجمه و پژوهش ادبی آثار متعددی منتشر کرد.
محمد خلیلی در حکومت‌های پهلوی و جمهوری اسلامی به دلیل فعالیت‌های سیاسی بازداشت و زندانی شد.
او در سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ به عنوان صندوقدار و در سال ۱۳۷۹ به عنوان بازرس مالی کانون برگزیده شد و از جمله امضاکنندگان «متن ۱۳۴ نویسنده» بود.
از جمله مجموعه‌شعرهای خلیلی می‌توان به «ارغوانی»، «تا آزادی»، «آواز رنگ‌ها و آفتابگردان»، «همچون نارنجی شعله‌ور»، «سوخته‌زاران»، «صدایم را به باران بسپار»، «عطر کلمات»، «روییدن از رؤیاها» اشاره کرد. «زیر براده‌های سرب» و «گل سرخی بر گیسو» نیز از جمله آثار داستانی او هستند.
خلیلی در زمینه‌ی ترجمه نیز فعالیت گسترده‌ای داشت و آثاری چون «نادرشاه» نوشته نریمان نریمانوف، «سیلاب‌های خروشان» نوشته اسماعیل شیخلی، «افسانه‌های آذربایجان» و «پری خاله و لنین» اثر ابراهیم‌اف را به فارسی برگرداند. او همچنین گردآورنده «همیان ستارگان» آنتولوژی هفتاد سال داستان کوتاه فارسی بود.
***************
آزادی بیان در هفته‌ای که گذشت اینجا کلیک کنید.
(۲۸ شهریور تا ۳ مهر ۱۴۰۵)
* بند اول منشور کانون نویسندگان ایران: آزادی اندیشه و بیان و نشر در همه‌ی عرصه‌های حیات فردی و اجتماعی بی‌هیچ حصر و استثنا حقِ همگان است. این حق در انحصار هیچ فرد، گروه یا نهادی نیست و هیچ‌کس را نمی‌توان از آن محروم کرد.
شنبه ۲۸ شهریور
- کمیته‌ی مرکزی انضباطی وزارت علوم، احکام اخراج و محرومیت از تحصیل علیرضا جعفرزاده (دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی)، فریبرز کهن‌زاد و پرنیان خدابخشی (دو دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف) را تأیید کرد. این احکام به اتهام‌هایی از جمله «ایجاد بلوا و آشوب و آوردن پرچم متفاوت» و «سخنرانی و سردادن شعارهای هنجارشکن» صادر شده‌اند.
-امیر گروسی(زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال زندان محکوم شد. این حکم به اتهام «ارسال تصاویر و ویدئو برای رسانه‌های خارج از کشور» صادر شده است.
- دادستانی تهران از تشکیل پرونده‌ی قضایی علیه برگزارکنندگان دو ماراتن تهران به اتهام «عدم رعایت موازین قانونی و شرعی» خبر داد.
یکشنبه ۲۹ شهریور
- علی زینتی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۳۰ سال حبس محکوم شد. این حکم به اتهام «اقدام عملیاتی برای اسرائیل» صادر شده است.
- حسین زارع(از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۲۱ سال حبس محکوم شد. این حکم به اتهام «اقدام عملیاتی برای اسرائیل» صادر شده است.
- علیرضا نامی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان تهران بزرگ) در دادگاه انقلاب تهران به ۳۰ سال حبس محکوم شد. این حکم به اتهام «اقدام عملیاتی برای اسرائیل» صادر شده است.
- وحیده حق‌پرست (از بازداشت‌شدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی) در دادگاه انقلاب مشهد به ۴ سال و ۴ ماه زندان محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» صادر شده است.
- داود عباسی قشلاقی (فیلمساز و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) با دریافت ابلاغیه‌ای از اجرای احکام کیفری شهرستان کرج، برای اجرای حکم 2 ماه حبس احضار شد. این حکم به اتهام‌های «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی» و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی» صادر شده است.
-دادگاه تجدید نظر استان البرز حکم ۱۸ سال حبس منوچهر بختیاری را تأیید کرد. این حکم به اتهام‌های «تشکیل و اداره‌ی گروه در بستر فضای مجازی با هدف بر هم زدن امنیت کشور»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» صادر شده است.
- دادگاه تجدید نظر استان گیلان حکم ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی محمود صدیقی‌پور (فعال صنفی معلمان) را تأیید کرد. این حکم به اتهام «نشر اکاذیب رایانه‌ای به قصد تشویش اذهان عمومی» صادر شده است.
دوشنبه ۳۰ شهریور
- آرمین رابر (خواننده رپ) به دست نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها رویا ثابت (شهروند بهایی محبوس در زندان عادل‌آباد شیراز) به‌رغم وضعیت وخیم جسمی از «رسیدگی تخصصی» پزشکی محروم مانده است.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها مختار آل‌بوشوکه (زندانی سیاسی محبوس در زندان اراک) در اعتراض به عدم موافقت مسئولان با انتقال او به زندان شیبان اهواز، از روز شنبه ۲۸ شهریورماه دست به اعتصاب زده است.
سه‌شنبه ۳۱ شهریور
- کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی ۱۳۹ با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی و صدور بیانیه در ٦۴ زندان کشور برگزار شد.
- بیش از دو هفته از بازداشت مجید سعیدی (عکاس) می‌گذرد و به گفته‌ی خبرگزاری‌ها همچنان اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.
- احکام دادگاه تجدید نظر در رابطه با پرونده‌ی برگزاری کنسرت در «عمارت روبه‌رو» صادر شد. هیوا سیفی‌زاده، غزل نهانی و هومن معمارپناهی، هر یک به «پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی و ۳ ماه ارائه‌ی خدمات عمومی رایگان به کودکان تحت پوشش سازمان بهزیستی» محکوم شدند.
- رومینا گلی (شهروند بهائی ساکن ساری) در دادگاه انقلاب این شهر به ۵ سال و ۷ ماه و ۱۶ روز حبس و ۱۰ سال محرومیت های اجتماعی محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «فعالیت آموزشی یا تبلیغی انحرافی مغایر یا مخل به شرع مقدس اسلام» و « فعالیت تبلیغی علیه نظام» صادر شده است.
- حسن یونسی (وکیل دادگستری) در دادگاه انقلاب تهران به ۳ سال حبس، منع فعالیت مجازی، توقیف تلفن همراه و پرداخت جزای نقدی محکوم شد. این حکم به اتهام‌های «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب» صادر شده است.
پنجشنبه ۲ مهر
- وکیل امیرحسین موسوی (متهم سیاسی محبوس در زندان اوین) اعلام کرد که دادگاه موکلش به اتهام‌هایی از جمله «محاربه» و «افساد فی‌الارض» برگزار شده است.
- معصومه پورشهرانی، طاهره پوراسماعیلی، شادی فلاحتی، غلامحسین لایقی، حسام احمدپور، لادن آصفی‌راد، محمدرضا تاک و کیان طاهراجارود (وکلای دادگستری در استان گیلان) در دادگاه انقلاب رشت مجموعاً به ۱۴ سال و ۷ ماه و ۱۵ روز حبس محکوم شدند. این احکام به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبر» صادر شده است.
- حسین سلامی (فعال صنفی معلمان استان مازندران) به اتهام‌های «تبلیغ علیه نظام» و «تشویش اذهان عمومی» به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
جمعه ۳ مهر
-خانواده‌های زندانیان سیاسی اعدام‌شده در سال ۱۳۶۷ بار دیگر با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شدند. آنان عکس عزیزان و گل‌های خود را پشت درهای بسته‌ی گورستان خاوران گذاشتند و شعر و سرود خواندند.
- دادگاه تجدید نظر استان قم حکم ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال ممنوع‌الخروجی و ۲ سال محرومیت از فعالیت هنری پرستو احمدی (خواننده) و ۸ تن از نوازندگان و برگزارکنندگان «کنسرت کاروانسرا» را تأیید کرد.
- به گفته‌ی خبرگزاری‌ها جلسه‌ی دادگاه سعیده حیدری‌راد، امل دحیماوی، کوثر عساکره، آیات محمدی، فاطمه سواری، خدیجه حوالی، افتخار رستمی‌زاده، سیده فاطمه حسینی و آمنه بیت‌سیاح در دادگاه انقلاب اهواز برگزار شد. اتهام صادر شده علیه آنان «عضویت در مجموعه یا گروه های مخالف نظام»، «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» و «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی یا خارجی» اعلام شده است.
کانون نویسندگان ایران
٦ مهر ۱۴۰۵
___________________________
برای مشاهده و مطالعه اخبار و... بهار و تابستان ١۴٠۵
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب ۴ تیر ۱۴۰۴ تا ٧ اسفند ١۴٠۴
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب بهار ۱۴۰۴
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب پائیز و زمستان ۱۴۰۳
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب بهار و تابستان ۱۴۰۳
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب ۲۴ آذر تا ۲٦ اسفند ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب اواخر شهریور ۱۴۰۲ تا ۲۴ آذر ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب ۲۸ اسفند ۱۴۰۱ تا ۲۲ شهریور ۱۴۰۲
اینجا کلیک کنید.
برای مشاهده و مطالعه اخبار، گزارش و مطالب سال گذشته
اینجا کلیک کنید.
