افق روشن
www.ofros.com

اخبار، گزارش، مصاحبه و مطالب کارگری


کمیته هماهنگی برای کمک                                                                                                                                                      چهارشنبه ۹ اردیبهشت ١۴٠۵ - ۲۹ آوریل ۲۰۲٦


حسن مرتضوی: جنگ نابودی امید است

برای مشاهدۀ تصاویر، کلیپ ها و اخبار تجمعات اینجا کلیک کنید.
سومین جنگ زندگی‌ام بود و احتمالا به زودی با چهارمین جنگ روبرو خواهیم شد. جنگ فقط جراحت، مرگ و ویرانی نیست. دیدن تکه‌های بدن آدم‌ها، تن‌های بی‌سر، سرهای بی‌تن، دست‌ و پاهای کنده‌شده، دریایی از خون، کوهی از دود و خرابه و سنگ نیست، تماشای حیرت‌زده‌ی اسکلت ده‌ها ساختمان بی‌در و پیکر نیست. فقط فریاد زنان و کودکانی آغشته به خاک که چون مجسمه‌ای مبهوت به اطراف می‌نگرند نیست. فقط نابودی خانه و کاشانه و سرپناه و اثاث خانواده‌ای نیست که عمری با مشقت کار کرده و به یک لحظه همه چیز نابود می‌شود. جهاز زوج جوانی نیست که حتی از بسته‌بندی خارج‌نشده سوخته و نابود شده‌اند. حتی شبها و روزهای دربه‌دری نیست که در این خانه یا آن خانه فقط می‌گذرانی با انبوهی صدا و خاطره و یاد و غصه روزگار بی‌روزگارت را طی می‌کنی. جنگ فقط اضطرابی نیست که هر لحظه در وجودت چنگ می‌زند که این صدای جنگنده که بالای خانه‌ات به پرواز درآمده چه کسی را هدف گرفته؟ کجا را می‌خواهد نابود کند؟ نوبت من است؟ نه همه این‌ها هست و نیست. اما چیزی فراتر از همه این‌هاست: جنگ نابودی امید است؛ نابودی چیزی است که مفهوم زندگی نامیده می‌شود: همه چیز بی‌معنا، بیهوده و بی‌حس‌وحال می‌شود: چرا بنویسم؟ چرا بخوانم؟ چرا عشق بورزم؟ چرا بخورم؟ چرا زنده بمانم؟ چرا بجنگم؟ نفس جنگ اثبات ناتوانی فرد انسان است و این از همه زجرآورتر است.

****************

روایت صداهای خاموش شده؛ مردم ایران

چگونه هزینه بن‌بست سیاسی و جنگ را با بیکاری و تورم می‌دهند؟

در قلب صنعت فرش‌بافی مشهور ایران، تولید تقریبا به حالت تعلیق درآمده است. واحدهای لبنیاتی برای یافتن بسته‌بندی شیر و کره با مشکل مواجه‌اند و کارخانه‌های عظیم فولادسازی که روزگاری چرخ‌دنده‌های اقتصاد ایران را به حرکت درمی‌آوردند، اکنون خاموش شده‌اند.
به گزارش 28 آوریل یورو نیوز،طی بیش از پنج هفته بمباران، کارخانه‌ها هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفته‌اند. اسرائیل مدعی شده که پایگاه صنعتی سپاه پاسداران ایران را هدف قرار داده است، اما حملات فراتر از آن بوده و به تاسیساتی که متعلق به این نیرو نیستند نیز اصابت کرده است.
این خسارات در سراسر اقتصاد ایران طنین‌انداز شده و موج‌های فزاینده‌ای از اخراج‌ها را تهدید می‌کند، آن هم در حالی که ایرانیان با قیمت‌های سرسام‌آور دست‌وپنجه نرم می‌کنند. قیمت مرغ در ماه گذشته ۷۵ درصد افزایش یافته و قیمت گوشت گاو و گوسفند ۶۸ درصد جهش داشته است. بسیاری از محصولات لبنی نیز تا پنجاه درصد گران‌تر شده‌اند.

وضعیت می‌تواند از این هم بدتر شود؛ چرا که ایالات متحده بنادر ایران را محاصره کرده و بسیاری از واردات و صادرات نفتی را که میلیاردها دلار درآمد به همراه داشت، مسدود کرده است. مشکلات اقتصادی، جرقه‌ اعتراضات گسترده‌ای بود که پیش از جنگ سرکوب شدند و اکنون می‌تواند دوباره مردم ایران را به خیابان‌ها بکشاند. با این وجود، ایران سلاح خاص خود را به سمت اقتصاد جهانی نشانه رفته است: کنترل بر تنگه هرمز. رهبران ایران می‌گویند تنها در صورتی این آبراه کلیدی برای انرژی جهانی بازگشایی می‌شود که محاصره برداشته شده و جنگ پایان یابد. آن‌ها بر این باورند که اقتصادی که طی دهه‌ها تحریم بین‌المللی برای خودکفایی ساخته شده، می‌تواند دردها را بیش از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تحمل کند.

به گفته رسانه‌های دولتی، غلامحسین محمدی، معاون وزیر کار، اعلام کرد که ایران حداقل یک میلیون شغل را مستقیما به دلیل جنگ از دست داده است. آیا محاصره دریایی آمریکا تولید نفت ایران را متوقف می‌کند؟
شاید آسیب‌بارترین بخش، ضربه اسرائیل به بزرگ‌ترین کارخانه‌های فولادسازی و پتروشیمی ایران باشد که بیشتر آن‌ها در موج حملات درست پیش از آتش‌بس ۸ آوریل رخ داد. طبق گزارش پایگاه خبری جماران، دو تولیدکننده بزرگ فولاد، «فولاد مبارکه» و «فولاد خوزستان»، به همراه کارخانه‌های کوچک‌تر، تولید را متوقف کرده‌اند و بیش از ۵۰ مجتمع پتروشیمی تعطیل شده‌اند.
این امر دو صادرات بزرگ غیرنفتی ایران را فلج کرده و افزایش قیمت‌ها همه چیز، از پلاستیک و لوله گرفته تا پارچه و بسته‌بندی مواد غذایی مانند شیر، کره و پنیر را تحت تاثیر قرار داده است.
البته حملات تنها عامل مشکلات اقتصادی نیستند. اینترنت از زمان اعتراضات تا حد زیادی قطع شده و کسب‌وکارهای کوچک و متوسط متکی به فروش آنلاین را از بین برده است. حتی پیش از محاصره ایالات متحده، حملات ایران به امارات عربی متحده، که ایران حدود یک‌سوم واردات خود را از آن تامین می‌کرد، منجر به قطع تجارت توسط آن کشور شد.

فرزند یکی از تولیدکنندگان فرش به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت که حدود ۸۰ درصد از تولیدکنندگان فرش و قالیچه در شهر کاشان، مرکز صنعت فرش‌بافی ایران، فعالیت خود را متوقف کرده‌اند. به گفته او، قیمت الیاف مصنوعی ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش یافته که بخشی از اثرات جانبی حملات به تاسیسات پتروشیمی است.
مهدی بستانچی، مالک یک کارخانه تهویه مطبوع و کارخانه دوم تولید پنکه‌های خانگی، با بیش از ۱۱۵۰ کارمند، همچنان فعالیت می‌کند. او نیز به آسوشیتدپرس گفت: «صنعت ساختمان با شوک عظیمی روبروست.» بیشتر پروژه‌های ساختمانی جدید متوقف شده و قیمت ورق آهن بیش از دو برابر شده است.
آقای بستانچی، عضو شورای صنعت‌گران ایران، می‌گوید: «تمام صنایع کشور به نوعی به صنعت پتروشیمی ما وابسته هستند.» یک مهندس شیمی شاغل در یکی از بزرگ‌ترین پیمانکاران خصوصی ساخت‌وساز ایران هم گفت که این شرکت نیمی از ۱۸۰ کارمند دفتر مرکزی خود را تعدیل کرده و مجبور شده پروژه‌ای با فولاد مبارکه را تعطیل کند که به قیمت حذف ۱۰۰۰ شغل تمام شد.
یک ساکن تهران که درست قبل از جنگ شغل خود را به عنوان مهندس مشاور ترک کرده بود، اکنون وضعیت شغل جدیدی که برای آن برنامه‌ریزی کرده بود، نامشخص است. او که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت: «من جزو ۱ درصد برتر جامعه هستم و بیکارم. به‌شدت نگران آینده‌ام هستم.» او افزود که پس‌انداز مردم در هفته‌های آینده تمام خواهد شد.

مقامات جمهوری اسلامی در تلاشند به مردم اطمینان دهند که ایران می‌تواند درد اقتصادی را تحمل کند. دولت وعده داده است که بیمه بیکاری را افزایش دهد. اما دولت با افت درآمد رو به روست. محاصره ایالات متحده تهدیدی برای قطع درآمدهای صادراتی است: ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۹۸ میلیارد دلار صادرات داشت که کمتر از نیمی از آن نفت بود.
با این وجود، آقای بستانچی، مالک دو کارخانه‌ معتقد است اقتصاد ایران می‌تواند پس از پایان جنگ دوباره به روال عادی بازگرد اما به شرطی که ایران بتواند به تحریم‌های بین‌المللی پایان دهد.

****************

زن، زندگی، آزادی

منشور‌ مطالبات حداقلی تشکل‌های مستقل صنفی و‌ مدنی ایران

مردم شریف و آزاده‌ ایران!
در چهل و چهارمین سالروز انقلاب پنجاه و هفت، شیرازه اقتصادی و سیاسی و اجتماعی کشور به چنان گردابی از بحران و از هم گسیختگی فرو رفته است که هیچ چشم‌انداز روشن و قابل حصولی را نمی‌توان برای پایان دادن به آن در چهارچوب روبنای سیاسی موجود متصور بود. هم ازاین رو است که مردم ستمدیده ایران - زنان و جوانان آزادیخواه و برابری طلب - با از جان گذشتگی کم نظیری خیابان‌های شهرها را در سراسر کشور به مرکز مصافی تاریخی و تعیین کننده برای خاتمه دادن به شرایط ضد انسانی موجود تبدیل کرده اند و از پنج ماه پیش - به رغم سرکوب خونین حکومت - لحظه ای آرام نگرفته‌اند.... برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید.

****************

صلح نان آزادی

نه به جنگ و جنگ افروزان

زندانی سیاسی آزاد باید گردد


****************

چرخه اقتصادی در ایران اینجا کلیک کنید.

قیمت دلار، قیمت طلا، خرج خونه، قیمت قبض آب و برق و...حقوق کارگر، عکس العمل مسئولین

****************

اینجا کلیک کنید.

گرامی باد اول ماه مه، ۱۱ اردیبهشت، روز جهانی کارگر

نابود باد بندگی، زنده باد زندگی!

نان کار آزادی

شادی رفاه آبادی

نابود باد استثمار و کار مزدی


****************

بیانیه مشترک تشکل های مستقل اینجا کلیک کنید.

از متن بیانیه:
تهاجمی که از سوی کشورهای جنگ طلب آمریکا و اسرائیل بر مردم ما تحمیل شده، کشتار، ویرانی، فقر و بیکاری را گسترش داده و شرایط دشوار زیستی گذشته را به مرزهای غیر قابل تحمل رسانده است.
اهداف امپریالیسم آمریکا و رژیم توسعه طلب صهیونیستی و همچنین اهداف جمهوری اسلامی در این جنگ هیچ کدام در جهت منافع مردم ایران نیستند. این شرایط وظایف بسیار سنگینی بر دوش کارگران آگاه و نیروهای انقلابی و آزادی خواه می گذارد. شعار قطع فوری جنگ باید شعار اصلی ما در این لحظه باشد چون قطع جنگ از یک سو امکان نفس کشیدن به مردم می دهد، کشتار و ویرانی کاهش می یابد و امکان سازماندهی و مبارزات توده ها را بیشتر می کند. کارگران در این مقطع باید شعار قطع فوری جنگ و صلح، نان، آزادی را سرلوحه مبارزات خود قرار دهند.... متن کامل را اینجا کلیک کنید.

برای مشاهدۀ آفیش اول ماه مه اینجا کلیک کنید.

****************

بختیار علی: آخرین انار دنیا اینجا کلیک کنید.

جنگ دردهای جهان را بزرگ‌تر می‌کند.
جنگ هر چند هم بر ضد خرابی‌ها باشد،
در آخر جور دیگری زمین را آکنده از درد می‌کند.
اگر جنگ نهایت عدالت هم باشد،
همیشه زمین را لبریز غم می‌کند .

جنگ
منبع: کانال کانون صنفی معلمان ایران

****************

نفرین به جنگ و جنگ افروزان اینجا کلیک کنید.

ما رقص را از تفنگ
و صلح را از جنگ
بیش‌تر دوست داریم
دیگران
اگر
امان‌مان
بدهند.

بکتاش آبتین

****************

من با خود تلويزيون مخالف نيستم و از طرفى معتقدم كه مى‌تواند یک وسيله‌ى بزرگ پيشرفت فرهنگى هم باشد
اما آن‌طور كه دولت‌ها از آن استفاده مى‌کنند به یک وسيله‌ى پسرفت وحشتناک و نسل كشى فرهنگى تبديل شده است

پیر پائولو پازولینی

****************

‏‌کاش به جای این همه بمب،
کتاب بر سر خاورمیانه می‌ریختند!
آن وقت دیگر کسی برای رفتن به بهشت،
به جنگ نمی‌رفت!

****************

کارگر زندانی زندانی سیاسی آزاد باید گردد

تشکل اعتصاب حق مسلم ماست

****************

ترفندهای دولت وکارفرمایان برای کاهش همین چندرغاز حقوق کارگران

دولت مصوبه شورای عالی کار برای حقوق سال ١۴٠۵ کارگران را برای اجرا ابلاغ نمی کند
کاهش ۵٠ درصدی حقوق کارگران توسط کارفرمایان با کار یک روز درمیان
با گذشت ۲۸ روز از فروردین ماه، دولت مصوبه شورای عالی کار برای حقوق سال ١۴٠۵ کارگران را برای اجرا، ابلاغ نکرده است و این دست آن دست کردن و وقت کشی دولت در شرایطی ادامه دارد که این مصوبه از اولین ماه سال لازم الاجراست.
کارگران در برخی واحدهای صنفی و کارگاه‌های کوچک از ترفندهای غیرقانونی کارفرمایان برای کاهش حقوق خبر می‌دهند.

بر پایه گزارش رسانه ای شده، «اعلام کردند فعلاً بازار کساد است، تا اطلاع ثانوی، شیفتی و یک روز در میان سر کار بیایید، اما حقوق‌تان هم نصف می‌شود، نصف پایه حقوق قانونی». اینها را کارگر یک کارگاه تولید و فروش لباس می‌گوید که در هفته‌های اخیر درگیر ترفندهای غیرقانونی کارفرما شده؛ ظاهراً از آن‌ها خواسته‌اند شیفتی سر کار بیایند و تا پایان شرایط جنگی، نصفه حقوق بگیرند؛ در واقع آنچه قرار است با کلی منّت به حساب‌شان بریزند، فقط نصف حقوق پایه است، چیزی حدود ١٠ میلیون تومان!

کارگران اصناف و واحدهای کوچک در کلانشهرها، این روزها با مشکلات عجیب غریب و بی‌سابقه‌ای دست و پنجه نرم می‌کنند؛ از یکسو، اضافه کار و پورسانتِ فروش و تولید تعطیل شده چون فروشِ آن‌ چنانی نیست و از سوی دیگر، کارفرما به این بهانه که سود خیلی پایین آمده و بازار کساد است، حاضر نیست به وظایف قانونی خود در قبال کارگران عمل کند.

«نهایت لطف کارفرما، پرداخت حق بیمه است، حق بیمه‌‌ی نصف پرسنل را از اول سال قطع کرده‌اند اما برای باقی نیروها بیمه حداقلی را می‌پردازند.» یک کارگر واحد فروش لوازم خانگی در غرب تهران، از فرستادن نیمی از نیروهای فروش کارگاه به بیمه بیکاری و قطع همکاری با آن‌ها خبر می‌دهد؛ باقی هم قرار است با نصف حقوق سال قبل به صورت شیفتی سر کار بیایند.

این کارگر که در میان دو گزینه -ادامه کار با حقوق پایین و تداوم بیگاری یا ترک کار و ورود به بازار کار غیررسمی و روی آوردن به مشاغلی مثل اسنپ موتوری- گیر افتاده؛ می‌گوید: کارفرما به خاطر اینکه بیمه‌ی چند نفر از ما را قطع نکرده، مدام سرمان منّت می‌گذارد؛ می‌گوید بیمه‌تان را می‌پردازم پس شما هم باید شرایط را درک کنید و با حقوق، ده یازده میلیون تومانی بسازید و به شرایط اعتراض نکنید!
این کارگرِ سرگردان و بلاتکلیف می‌گوید: رانندگی با موتور خیلی بیش از اینها درآمد دارد؛ بنابراین ممکن است از خیر کار رسمی و بیمه شده بگذرم و بروم برای خودم با موتور کار کنم، مگر یک بیمه چقدر می‌ارزد؟
به نظر می‌رسد بیمه حداقلی تامین اجتماعی دیگر آن‌چنان آش دهن سوزی نیست که کارگران به خاطرش هر ظلم و جوری را تحمل کنند و به کارفرما بیگاری بدهند؛ وقتی نان شب نیست، بیمه‌ای که خدمات چشمگیری ندارد، به چه دردی می‌خورد؟!....

ظاهراً زیر فشار گذاشتن کارگران برای متقاعد شدن به توافقی غیر رسمی و غیر قانونی با هدف پرداختِ دستمزد بسیار پایین‌تر از مزد قانونی بدون هر گونه اضافه کار و مزایای جانبی، رویکرد متداول بسیاری از کارفرمایان در بحران اخیر است. کارفرماها برای جلوگیری از سقوط کامل کارگاه، با استفاده از حربه‌ی بیمه، کارگران را «مجبور» می‌کنند که به دریافت هر حقوق پایینی رضایت بدهند و کار را رها نکنند. به این ترتیب، کارگاه می‌چرخد اما چرخ زندگی کارگران نمی‌چرخد. یک کارگر ۵٠ ساله تولیدی لباس که ١۵ سال سابقه کار در کارگاه فعلی دارد؛ از شرایط پیش آمده خیلی ناراضی‌ست و بر این عقیده است که «پرستوی عدالت قرار نیست بر شانه‌ی کارگران بنشیند.»

او می‌گوید: بار هر بحرانی را ما کارگران و بی‌پول‌ها بر دوش می‌کشیم؛ سال‌هایی که کارفرما شب عید، گونی گونی پول جمع می‌کرد و خانه می‌برد، پشیزی بیشتر از حقوق و پورسانت به ما نمی‌داد؛ حالا هم که جنگ و بحران پیش آمده، باز آوار مصیبت بر سر ماست؛ قرار است ما کارگران قربانی شویم!
این کارگرِ مستاجر و مستاصل، از زمین و زمان شاکی‌ست: «حقوق ١٠ میلیون تومانی بعد از ١۵ سال جان کندن و سوی چشم گذاشتن، عادلانه نیست؛ من یک خیاط باسابقه و قدیمی‌ام که جوانی‌ و سلامت‌ام را پای کار گذاشته‌ام، حالا در میانسالی چه کنم، کاسه گدایی دست بگیرم؟!…»

****************

نگین باقری: میکائیل

میکائیل دانش‌آموز کلاس سومی مدرسه میناب را زیر آوار کنار دوستش، علیرضا پیدا کردند. همان رفیق و هم‌کلاسی که با هم همیشه در کلاس و در سرویس کنار هم می‌نشستند. تصور اینکه در آن لحظه اضطراب‌آور کنار دوستش بوده مادرش را کمی آرام می‌کرد. این ویدیو را مادر همان هفته اول جنگ فرستاد.

۴۰ روز می‌گذرد و آدم‌ها هنوز می‌گویند؟ چرا مدرسه را داخل پایگاه نظامی ساختند. ده‌ها گزارش تحقیقی نوشته شده که این پایگاه از سال ۲۰۱۶ زمین خود را تفکیک کرده بود و دیوار مستقلی داشت. حتی نوشته‌اند که در آمریکا حدود ۱۴۰ مدرسه داخل پایگاه نظامی قرار دارد. موضوع دیگر این بود که پایگاه پیش از این خارج از شهر قرار داشت اما با افزایش جمعیت شهری، مدرسه به آن نزدیک شده بود. درست مثل مدرسه بعثت آبیک که مهیار زنگانه در آن کشته شد. اگرچه این را می‌توان پرسید که چرا با گسترش شهرها، پایگاه‌های نظامی از مدارس دور نشدند؟ یا در مورد میناب فقط زمین‌های خود را به مغازه‌ها کرایه دادند به جای اینکه آن را بفروشند و تخلیه کنند. اما اصل سوال این است که فرضا مدرسه داخل پایگاه باشد؛ باید به آن شلیک شود؟

عکس‌های قدیمی را برمی‌دارند و می‌گویند: بفرما مدرسه چه نیازی به برجک نگهبانی دارد؟ این در حالی است که عکس برجک‌ها متعلق به قبل از ساخت مدرسه است و دیگر آنجا نبودند.

باز می‌پرسند: جنگ که شروع شده بود. چرا بچه‌ها را به خانه نفرستاده بودند‌؟ باز باید ارجاع بدهی به ده‌ها گزارش منتشر شده به زبان‌های مختلف که مدرسه از ساعت ۱۰، ۱۰:۳۰ شروع به تماس با خانواده‌ها کرده است. تا به همه اطلاع داده شود ساعت به ۱۱ رسید. در این فاصله خیلی از خانواده‌هایی که نزدیک بودند، رسیدند و دنبال بچه‌ها آمدند. خیلی‌ها باید منتظر سرویس می‌ماندند. خیلی‌ها فقط چند دقیقه فاصله داشتند که مدرسه بمباران شد.

گروه آخر هم حرف ترامپ را می‌زنند. همان که گفته بود این موشک را ایران شلیک کرده است. حتی خود دولت ترامپ هم دیگر این گزاره را تکرار نکرد. پاسخ این است: مدرسه مورد هدف موشک‌های تاماهاک قرار گرفته بود. بقایای آن موجود بود. موشکی که که در آمریکا تولید می‌شود و همان روز اول عکس‌های آن از روی ناو در نیروی دریایی آمریکا منتشر شد‌.
این هم جالب است که آمریکا از جنایتی که علیه ما شده استفاده می‌کند تا جنایت خودش را مخفی کند. چراکه حتی در شلیک به کودکان لامرد هم همين را گفت.
قاعدتا موضع‌گیری علیه هر نوع کشتاری نباید نیاز به اینهمه سوال داشته باشد. می‌شود فارغ از اینکه چه کسی پشت اسلحه بوده علیه کشتار حرف زد. این ساده‌ترین عواطف انسانی است. اما خب...

از صفحه اینستاگرام نویسنده

باز نشر گروه اتحاد بازنشستگان

****************

فاجعه‌ی جنگ فقط در شمار کشته‌ها و دفن‌شدگان خلاصه نمی‌شود!

« تنها در استان خوزستان، دست‌کم ۳۵ واحد تولیدی بزرگ زیر آتش حملات نظامی نابود شده‌اند. بمباران مراکز کار، صد هزار انسان کارگر را به صف بیکاران استان اضافه کرده است»
اما جنگ‌های ارتجاعی فقط صدای انفجار، ویرانی و مرگ نیستند. فاجعه‌ی واقعی آن‌جاست که پس از خاموش شدن بمب‌ها، زندگیِ نیمه‌جانِ میلیون‌ها کارگر و انسان فرودست از زیر آوار سر برمی‌آورد؛ انسان‌هایی که نه جنگ را آغاز کرده‌اند و نه سهمی از آن داشته‌اند.
سهم آنان چیست؟ فقر عمیق‌تر، بیکاری گسترده‌تر، رنجی سنگین‌تر و آینده‌ای تیره‌تر.
وقتی سکوت جای انفجار را می‌گیرد، چهره‌ی واقعی جنگ آشکار می‌شود: غارت همان حداقل‌های زندگی از دست کارگران و زحمت‌کشان، به دست صاحبان زر و زور و سرمایه.
و در نهایت، سود این جنگ‌ها تنها در جیب قدرتمندان می‌نشیند؛ همان‌ها که به نام میهن، ملت و دموکراسی، جهان را به آتش می‌کشند

****************

اعتراض زندانیان در زندان ارومیه

اعتراض زندانیان در زندان ارومیه به کیفیت غذا؛ کاهش امکانات رفاهی و نارضایتی گسترده
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۶ فروردین‌‌ماه ۱۴۰۵ - گزارش‌های دریافتی از زندان ارومیه حاکی از افزایش نارضایتی زندانیان به‌دلیل کاهش شدید کیفیت غذا و محدود شدن امکانات رفاهی است. این وضعیت در حالی تشدید شده که از زمان آغاز جنگ، فروشگاه‌های زندان‌ها نیز با محدودیت یا تعطیلی مواجه شده‌اند و دسترسی زندانیان به مواد غذایی جایگزین به‌شدت کاهش یافته است.

****************

جنگ پدیده‌ای تصادفی یا طبیعی نیست؛ نتیجه‌ی مستقیم مناسبات قدرت، سیاست‌های سلطه‌گرانه و ساختارهای نابرابری است
جنگ، یعنی مرگِ آرامِ زندگی؛
یعنی فرو ریختن خانه‌هایی که هرچند کامل نبودند، اما پناه بودند در برابر باد و باران و آفتاب.
جنگ یعنی زخمی که بر تن می‌ماند و بر جان عمیق‌تر می‌شود؛
بیکاری، تنهایی، و دور شدن انسان از انسان.
برای کارگر، جنگ یعنی کوچکتر شدن سفره ها و سنگین‌تر شدن بار رنج.
و برای آنان که قدرت و ثروت در دست دارند، یعنی انباشته‌تر شدن سود.
اما در این تاریکی، نباید همدیگر را تنها گذاشت؛
غم‌ها مشترکند: غم نان، غم کار، غم عزیزان از دست رفته، غم درمان، غم مسکن و...
باید از زیر آوار برخاست، دست در دست هم داد،
از یک سلام ساده، از شریک شدن یک لقمه نان، از شریک شدن دردها آغاز کرد
و به سوی رهایی رفت.
ما می‌توانیم برخیزیم؛
اگرچه دستان‌مان خالی است، اما همین دستان، جهان را ساخته‌اند.
پس می‌توان دوباره برخاست؛
برای ساختن دنیایی دیگر، آزاد، برابر و انسانی‌.

****************

صلح     نان     آزادی

نه به جنگ و جنگ افروزان

زندانی سیاسی آزاد باید گردد

****************

اطلاعیه فولاد مبارکه:

حجم سنگین حملات، خسارات منجر به توقف کامل خطوط گردیده

برای مشاهدۀ تصاویر، کلیپ ها و اخبار تجمعات اینجا کلیک کنید.
اطلاعیه فولاد مبارکه درباره وضعیت تولید در این مجتمع صنعتی؛ حجم سنگین حملات، خسارات منجر به توقف کامل خطوط گردیده، از کلیه همکاران درخواست می‌گردد تا اطلاع ثانوی از مراجعه به مجتمع فولاد مبارکه خودداری نمایید
فولاد مبارکه اصفهان در اطلاعیه‌ای اعلام کرد: با عنایت به ارزیابی‌های صورت گرفته تا این لحظه از حجم سنگین حملات، خسارات وارده و تخریب اساسی به واحدهای مرتبط با فرایند تولید حکایت دارد که منجر به توقف کامل خطوط گردیده است.
در این شرایط ادامه فعالیت امکان‌پذیر نمی‌باشد، بنابراین در جهت حفظ و صیانت از سرمایه انسانی به‌عنوان مهمترین دارایی سازمان مورد توجه ویژه مدیریت است. به همین دلیل از کلیه همکاران درخواست می‌گردد تا اطلاع ثانوی از مراجعه به مجتمع فولاد مبارکه خودداری نمایید./ اعتماد آنلاین

****************

انستیتو پاستور تهران با قدمت بیش از ۱۰۵ سال در پی حمله هوایی تخریب شد. اینجا کلیک کنید.

****************

حمله به بزرگترین پل ایران در کرج و تخریب آن قبل از افتتاح

تصاویر بمباران پل بیلقان B1 در عظیمیه کرج حدود ساعت ۱۷:۳۰'
پنج‌شنبه ۱۳ فروردین
انهدام پل B1 با ارتفاعی حدود ۱۳۶ متر و طولی نزدیک به یک کیلومتر.
پل بی‌۱ در منطقه بیلقان برروی ابتدای جاده چالوس (بلوار جانبازان) و رودخانه کرج واقع شده است.
پل B1 که مراحل ساخت آن پایان یافته و با افتتاح آن ۴۰ درصد از حجم ترافیک آزادراه کرج قزوین کم می‌شد، قرار بود نماد کرج باشد.
در حمله به پل کرج، ۸ نفر جان باختند و ۹۵ مجروح شدند که همگی یا از اهالی محل و یا شهروندانی بودند که برای ۱۳بدر به طبیعت ابتدای جاده چالوس آمده بودند.

ویران کردن زیرساخت هایی که با پول و زحمت مردم ساخته شده و برای ادامه زندگی یک جامعه حیاتی است، چیزی جز جنایت علیه بشریت نیست. کسانی که این اقدامات را توجیه می کنند، یا از عاملان آن حمایت می کنند، نه تنها در برابر رنج انسان ها بی تفاوت اند، بلکه آگاهانه در ترویج خشونت و ویرانی نقش دارند. این رویکرد، فاصله ای عمیق با هرگونه معیار انسانی دارد

***************

نوروز سرخ

نوروز امسال، در آستانه ی رویش دوباره ی طبیعت، با دود و خون و بوی باروت در امیخته است..... اینجا کلیک کنید.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

شنبه ١۵ فروردین ١۴٠۵


___________________________



برای مطالعه و مراجعه به اخبار تابستان، پائیز و زمستان ۱۴۰۴ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به بیانیه ها و اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰۴ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار ۱۴۰۴ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰٣ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز و زمستان ۱۴۰٣ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار و تابستان ۱۴۰٣ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار پائیز ۱۴۰۲ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار تابستان ۱۴۰۲ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار بهار ۱۴۰۲ اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار سال گذشته اینجا کلیک کنید.

برای مطالعه و مراجعه به اخبار تا ۲٧ آبان ۱۴۰۱ اینجا کلیک کنید.