درهمبستگی با مردم ایران در مبارزه برای عدالت اجتماعی برابری و آزادی

بار دیگر جمهوری اسلامی ایران خیزش گسترده مردمی را که در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شده به خون کشید.
از ۸ ژانویه و به مدت بیش از ده روزه رژیم با قطع تقریباً کامل ارتباطات و اینترنت، مرتکب یکی از خشن ترین سرکوب ها در طی دوران حکومتش شد.
از تهران تا شهرهای استانهای لرستان و ایلام مناطقی که عمدتاً اقلیت های گردنشین و لرنشین هستنده سپاه پاسداران و شبه نظامیان وابسته به رژیم با استفاده از سلاح های سنگین معترضان را قتل عام کردند. برخی از زخمی ها را در بیمارستان ها از پا در آوردند و برخی دیگر را ربودند و به بازداشتگاه ها منتقل کردند.
با وجود قطع گسترده ارتباطات محتوای ویدیوهایی منتشر شده نشان میدهند که خانواده ها تلاش می کنند عزیزان خود را در سردخانه های موقت که مملو از کیسه های جسد است. شناسایی کنند. در مواردی پیکرهای بی جان تنها در ازای اعترافات اجباری وثیقه های سنگین و تهدید خانواده ها تحویل داده می شوند.
گورهای دسته جمعی با شتاب حفر شده اند تا ابعاد این کشتار پنهان بماند. بسیاری از خانواده ها هم چنان از سرنوشت عزیزان ناپدید شده خود بی خبرند.
به گفته های سانو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران آمار قربانیان ده ها هزار نفری اعلام شده است.
هزار نفر خبر میدهند. سازمان حقوق بشر ایران دستکم ۲۱٫۲۸۳ مورد بازداشتی را ثبت کرده است و برخی آمارها از بازداشت بیش از ۱۰۰
نبود یک کمیسیون تحقیق مستقل مانع از ارائه هرگونه آمار دقیق شده است. رئیس قوه قضائیه ایران از برگزاری محاکمه های فوری خبر داده و بازداشتی ها را به مجازات اعدام تهدید کرده است. همه بازداشت شدگان در معرض بدرفتاری و شکنجه قرار دارند.
با این حال، اعتراضها هم چنان ادامه دارد. مراسم های سوگواری به اقدامات اعتراضی تبدیل می شوند.
در بسیاری از دانشگاهها دانشجویان با تحریم امتحانات خواستار آزادی همکلاسی های زندانی خود هستند.
کارگران صنایع فلزکاری و پتروشیمی بیانیه هایی منتشر کرده و ضمن همبستگی با خانواده های داغدار، خشونت رژیم را محکوم کرده اند.
از سوی دیگر، شورای هماهنگی اتحادیه های معلمان ایران از تعطیلی مدارس در روز چهارشنبه ۱۸ فوریه خبر داده است به یاد دانش آموزانی که توسط رژیم به قتل رسیده اند و به عنوان نشانه ای از همبستگی با خانواده های آنان
با وجود درد و اندوه خشم عمیق است و حرفه های اعتراض شعله ورند از دسامبر گذشته، ابر تورم شدیدتر شده و دیکتاتوری بار دیگر چهره واقعی خود را نشان داده است.
ایران از سال ۲۰۱۷ تاکنون پنج خیزش بزرگ را تجربه کرده است که نشان دهنده طرد گسترده رژیمی است که ۲۷ سال در قدرت بوده است. رژیم که با بحرانهای متعدد و عمیق رو به رو است، تنها با ایجاد ترس و وحشت دوام می آورد. در این شرایط دونالد ترامپ تصمیم گرفت یک ناوگان نظامی در خلیج فارس مستقر کند و با تهدید به مداخله نظامی می خواهد در چارچوب دور جدید مذاکرات امتیازات بیشتری از رژیم ایران بگیرد. در پشت این موضع، منافع اقتصادی و ژئوپولیتیکی خوابیده و ربطی به آرمانهای اجتماعی و دموکراتیک مردم ایران ندارد.
هم زمان جامعه ایرانیان مقیم خارج عرصه تهاجم از سوی طرفداران سلطنت شده است. سلطنت طلبان، پیرامون رضا پهلوی با «پروژه شکوفایی ایران اش که خود را به عنوان جایگزینی برای جمهوری اسلامی معرفی می کند، گرد آمده اند. رسانه های جریان اصلی در کشورهای غربی هم با آب و تاب این جریان را پوشش خبری داده و برایش تبلیغ می کنند.
این برنامه اقتدارگرا و به شدت نئولیبرال کاملاً با خواسته های اجتماعی و دموکراتیک جوانان زنان کارگران و اقلیت های ملی در تضاد است آن ها نه جمهوری اسلامی امی را میخواهند و نه خواستار بازگشت به گذشته اند. آن ها برای عدالت اجتماعی برابری آزادی و حق تعیین سرنوشت مبارزه میکنند.
سازمانهای ما هرگونه مداخله نظامی خارجی را که به تخریب، رنج و تلفات جديد غیر نظامیان منجر می شود، محکوم می کنند. رهایی مردم ایران تنها میتوانند از درون کشور حاصل شود.
ما به هیچ وجه نمی پذیریم که امیدها و مبارزات مردم ایران ابزاری برای رال پولیتیک» و قربانی آن شود. ما در کنار آن فعالان ایرانی مقیم خارج قرار میگیریم که تلاش میکنند صدای کسانی را که در ایران برای پایان دادن به جمهوری اسلامی ایران و برای عدالت اجتماعی برابری و آزادی مبارزه میکنند، به گوش جهانیان برسانند.

ما خواستار موارد زیر هستیم
• پایان فوری سرکوب ها
• آزادی همه کسانی که به خاطر استفاده از حقوق بنیادین خود بازداشت شده اند؟
• توقف فوری اعدام ها و لغو مجازات اعدام
• آزادی ایجاد تشکلات و برگزاری تجمعات
• اعمال تحریم های بین المللی علیه رهبران ایران و خانواده هایشان
• رفع تحریم های اقتصادی و سیاسی که علیه مردم اعمال شده است.