به بهانه فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر

به بهانه فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر

برگی از تاریخ جنبش کارگری ایران اینجا کلیک کنید.

اعتصاب و سرکوب کارگران کارخانه جهان چیت در اردیبهشت سال ۱۳۵۰
کارخانه جهان‌چیت کرج در سال ۱۳۱۷ خورشیدی ساخته شد و تولیدات آن شامل چیت، چلوار و متقال بود. بعد از وقایع شهریور ۱۳۲۰، این کارخانه محل اصلی تظاهرات کارگری بود و بارها به تعطیلی کشیده شده بود.

اردیبهشت سال ۱۳۵۰ اعتصاب بزرگی درکارخانه جهان چیت رخ داد. در آن زمان، مزد روزانه کارگران در ازای ۸ ساعت کار، طبق معیارهای وزارت کار چیزی بین ده تا دوازده تومان بود. اما فاتح یزدی، صاحب کارخانه جهان چیت که یکی از مالکان و سرمایه‌داران بزرگ بود و در عین حال روابط نزدیکی با خاندان پهلوی داشت، حتا نُرم‌های وزارت کار را هم رعایت نمی‌کرد و در ازای ۱۲ ساعت کار، مبلغی بین ۵ تا ۷ تومان به کارگران می‌داد.

کارگران جهان چیت برای افزایش دستمزد، از روز ۶ اردیبهشت دست به اعتصاب زدند. سه روز اعتصاب و تجمع در محوطه کارخانه برای افزایش دستمزد، نتیجه‌ای نداد. نماینده اداره کار کرج به این کارخانه رفت و کارگران بر این تصور بودند که وی برای اجرای مقررات وزارت کار و حمایت از کارگران به آنجا رفته است. اما این نماینده دولت، کارگران را تهدید به اخراج کرد و از آنان خواست به اعتصاب پایان دهند. به دنبال آن فرمانده ژاندارمری کرج با چند ژاندارم وارد کارخانه شده و کارگران را تهدید کردند.

کارگران تصمیم گرفتند به سمت وزارت کار در تهران دست به راهپیمایی بزنند. پس از آن رئیس ساواک کرج نیز کارگران را تهدید کرد که «اگر از کارخانه بیرون بیائید هر چه دیدید از چشم خودتان دیده‌اید.»! و کارگران در مقابل این تهدیدها جواب شان این بود که «اگر جلو آتش و گلوله برویم، بهتر از این است که این زندگی را تحمل بکنیم»! به دنبال آن، دو هزار کارگر کارخانه جهان چیت به خیابان می‌ریزند و به سمت تهران دست به راهپیمائی می‌زنند. در میان راه و ساعت حدود ۵ بعد از ظهر، وقتی که کارگران به کاروانسرا سنگی رسیده بودند، ژاندارم‌های حکومتی صفوف کارگران را مورد یورش قرار می‌دهند و آنها را به گلوله می‌بندند. در اثر این اقدام، حداقل سه کارگر جهان چیت کشته و چندین نفر دیگر به سختی مصدوم می‌شوند.

**************

در همبستگی با اعتصاب غذای معدنچیان ترکیه در آنکارا

زنده باد اتحاد و همبستگی کارگری

اعتراض معدنچیان ترکیه پس از راهپیمائی ۲۰۰ کیلومتری از شهر اسکی شهیر تا آنکارا، با تجمع و اعتصاب غذای کارگران وارد مرحله تازه ای شد. با شروع اعتصاب غذای کارگران وبازداشت رهبر اتحادیه و ۱۱۰ کارگر توسط پلیس ، اعتراضات این کارگران توجه افکار عمومی داخلی و جهانی را به خود جلب کرده است.

کارگران معدن زغال‌ سنگ شرکت «دوروک (Doruk Madencilik) » چندین ماه است که با عدم پرداخت دستمزدو مزایای خ و مشکلات جدی در زمینه ایمنی محیط کارمواجه هستند . مطالبات دیگرمعدنچیان از جمله سنوات، اضافه‌کاری، پاداش‌ها و مزایای مربوط به دوره‌های مختلف کاری آنها به تعویق افتاده است.

تعویق دستمزد و مزایای کارگران و نادیده گرفتن دیگر مطالباتشان از سال ۲۰۱۶ اکه این معدن توسط صندوق بیمه سپرده پس‌انداز (TMSF) تصرف و سپس در سال ۲۰۲۲ به یک هلدینگ خصوصی واگذار شد آغاز گردید. به گفته "اتحادیه مستقل کارگران معدن"، پس از این انتقال، و در ادامه سیاست خصوصی سازی کارگران با نقص حقوق و تعدیل نیرو مواجه شدند. سیاست های خصوصی سازی و قراردادهای کارگران با هلدینگهای متفاوت باعث می‌شود که کارگران مستقیما با دولت روبرو نبوده بلکه با کارفرماهایی روبرواند که به آسانی وبنا بر منافعشان قوانین کار را تغییر داده و در این راستا این اختیار را دارند که دستمزد و مزایای کارگران را به تعویق انداخته و با تعدیل نیرو، میزان و بار آوری کار را با استثمار شدیدتر وتحمیل بی حقوقی به دیگر کارگران شاغل ، حفظ نمایند.
کار در معدن یکی از کارهای بسیار شاق و پر مُخاطره است بطوریکه کارگران دائما به علت عدم ایمنی محیط کار دچار سوانح شده یا جانشان را از دست می دهند یا دچار نقض عضوهای جدی میشوند.

اعتراضات کارگران معدن در آنکارا ، با نوشتن شعارهایی از جمله «ما گرسنه‌ایم» بر بدن خود، قابل تحسین و پشتیبانی می باشد. اعتراضاتی که با راهپیمایی طولانی، تحصن در پایتخت، اعتصاب غذا نه تنها توجه جامعه ترکیه را به این درجه از قساوت و نابرابری جلب نموده بلکه انعکاس جهانی نیز پیدا کرده است.
در حالی که سرمایه در سطح جهان از سیاست های اقتصادی یکسانی در به بردگی کشیدن کارگران استفاده می کند، حرکت کارگران معدن ترکیه در احقاق خواستها و مطالباتشان که کارفرماها و دولت ترکیه را به چالش کشیده اند، نشان می‌دهد که مبارزه با این سطح از اتحاد و ابتکار، نمونه و تجارب بسیار ارزنده ای برای سایربخش های جهانی طبقه کارگر دارد که با این نوع نابرابریها و بی حقوقیها مواجه اند. در ایران نیز ، 85 درصد معادن که نقش کلیدی و بسیار مهمی در اقتصاد ایران دارند تحت پوشش هلدینگهای خصوصی هستند. شرایط کار کارگران این معادن نیزکه باناامنی محیط کار و دستمزدهای بسیار نا چیز روبرو هستند بسیار دشوار و پر خطر است. طی سال‌های گذشته معدنچیان بسیاری به دلیل ریزش معادن جان باخته یا دچار نقض عضو جدی شده اند. آخرین واقعه دلخراش مرگ 54 کارگر در معدن طرزه طبس بود. بعد از این واقعه نه مشکلات ایمنی محل کار رفع شد نه کارفرمای معدن محاکمه شد وکارگران نیز به ناچار سر کارشان برگردانده شدند.

در طول راهپیمایی کارگران معدن ترکیه، «باشاران آکسو» از سازمان‌دهندگان اصلی و رهبران اتحادیه مستقل کارگران معدن بازداشت شد. اما بازداشت این کارگر سازمانده نه تنها خللی در حرکت کارگران بوجود نیآورده بلکه آزادی او به عنوان یک مطالبه به مطالبات دیگر کارگران اضافه شده و مصممانه به این حرکت تا احقاق خواسته هایشان ادامه میدهند.

ما به عنوان بخشی از فعالین کارگری از این حرکت بر حق کارگران معدن ترکیه حمایت می نماییم. از این شیوه از مبارزه که حاوی آموزشهای پر ارزشی برای طبقه کارگر ترکیه و ایران می باشد استقبال نموده و همبستگی خود را با شما اعلام می نماییم.

زنده باد اتحاد و همبستگی طبقه کارگر برعلیه سرمایه داری!

کارزار پشتیبانی از کارگران ایران

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران

آوریل ۲۰۲٦ - اردیبهشت ١۴٠۵
**************

متحد شویم! متشکل شویم! سازماندهی کنیم!

مصوبات
نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ خارج از کشور
الف - اهداف و وظایف ما:
۱.نهادهای همبستگی خود را جزئی از طبقه کارگر در ایران دانسته، دفاع از خواستها، مبارزات و ایجاد تشکل های مستقل کارگری در همه اشکال آن را مهمترین وظیفه خود می دانند. انعکاس اخبار مبارزات کارگری و سایر جنبش های اجتماعی و جلب حمایت و همبستگی بین المللی، از دیگر وظایف نهادها می باشد.

٢.نهادها در مقابل نظام سرمایه داری اسلامی و کلیه نیروهای ارتجاعی و ضد کارگری، شبه کارگری، امنیتی و عوامل آنها در سطح کشوری و همچنین سرمایه داری جهانی مرزبندی قاطع و روشن دارند و در افشا و جلوگیری از بهره برداری نیروهای ارتجاعی و نهادهای راست و امپریالیستی از مبارزات کارگری تلاش می کنند.

۳.ارتباط گسترده تر جنبش کارگری ایران با جنبش بین المللی کارگری و جلب حمایت و همبستگی در سطح جهان از آن، از وظایف نهادهاست. دفاع از مبارزات ضد سرمایه داری در جهت منافع کارگران و توده های ستم دیده در سطح جهان به اشکال مختلف در دستور کار نهادها میباشد.

۴.شرکت در مبارزه طبقاتی علیه نظام سرمایه داری ویاری رساندن برای ایجاد تشکلهای محل کار و زیست و تقویت آلترناتیو طبقه کارگر در ایران از فعالیتهای مستمر نهادهای همبستگی است.

۵.نهادهای همبستگی برای حمایت و جلب همبستگی هر چه بیشتر با مبارزات کارگری در ایران، همکاری با نهادهای موازی در خارج کشور را جز فعالیتهای خود میدانند. برای تقویت هر چه بیشتر نیازهای جنبش کارگری در ایران، حق تشکل یابی، اعتراض و اعتصاب، افزایش مزد، برابری حقوق زن و مرد، امنیت شغلی، بیمه بیکاری و تامین اجتماعی و برخورداری از آموزش و بهداشت رایگان، لغو کار کودکان و دفاع از حقوق کارگران مهاجر و پناهندگان تلاش میورزد.

٦. کمک مالی به جنبش کارگری و خانواده های کارگران زندانی

ب - ارگان ها
نهادهای همبستگی فعالیت های خود را از طریق ارگانهای زیرمتحقق می کند:
مجمع عمومی اعضا، جلسات اعضا، هیئت هماهنگ کننده، کمیسیونها و گروههای کاری

- مجمع عمومی اعضا:
۱- مجمع عمومی عالی ترین ارگان برنامه ریزی و تصمیم گیری نهاد های همبستگی است. مجمع عمومی هر6 ماه یک بار تشکیل می یابد. مجمع عمومی حضوری سالی یکبار برگزار میگردد.

٢- مجمع عمومی بررسی گزارش های هئیت هماهنگ کننده، کمیسیونها، پیشنهادات، تغییر یا اصلاح وتکمیل مواد یا مبانی همکاری ها، بحث و بررسی بر سر اولویت های جنبش کارگری و بر مبنای آن برنامه ریزی فعالیت ها و انتخاب هئیت هماهنگ کننده آتی را بعهده دارد.

۳- مجمع عمومی با حضور دو سوم نهادها رسمیت می یابد. حضور تمامی اعضا نهادها در مجمع عمومی ضروری است وافراد در آن دارای رای برابر هستند.

۴- مجمع عمومی فوق العاده با در خواست نصف بعلاوه یک نهادها فراخوانده میشود.

۵- بررسی و پذیرش تقاضای پیوستن افراد و نهادها به جمع نهادهای همبستگی، براساس قبول موازین مشترک و حداقل معرفی یک نهاد صورت می گیرد. تقاضا ازطریق هیئت هماهنگ کننده برای همه نهادها ارسال می‌شود که درصورت توافق نصف به علاوه یک نهادها پس از مدت یک ماه، اجرا میشود.

تبصره ۱ - درصورت ارائه سند ازجانب نهادی درمورد عدم صلاحیت فرد و یا نهاد متقاضی عضویت، تصمیم گیری برعهده مجمع عمومی اعضا میباشد.
تبصره ٢ ـ وجود اختلاف بین دو تشکل از نهادها یا فعالین آنها در یک محل نباید مانعی برای فعالیت سراسری آنها در نهادها باشد.
تبصره ۳ ـ نهادهای همبستگی یکی از تشکل هایی است که فعالین کارگری را بخود جلب کرده است و ضروری است در جهت اهداف طبقه کارگر با سایر تشکل ها در جهت همکاری و اتحاد عمل اقدام کند وهیچ مانع جانبی نبایستی در آن اخلال کند. اختلاف فردی و یا سلیقه ای و غیره بین فعالین نبایستی بر متحد کردن مبارزات طبقه کارگر سایه اندازد.

٦ـ حضور میهمان در مجامع عمومی:
در مجامع عمومی نهادها به جز اعضا، میهمانان نیز می توانند شرکت داشته باشند.
الف ـ فعالین و جمع هایی از داخل و خارج از کشور که با رای مجمع عمومی تصویب شده و از طریق هئیت هماهنگ کننده کتبا از آنها دعوت می شود.
ب ـ مهمانان ضمن شرکت در مباحث مجمع از حق رای مشورتی برخوردار خواهند بود.

- هئیت هماهنگ کننده
۱.مجمع عمومی برای هماهنگ کردن فعالیت ها، پی گیری مصوبات وبرنامه ها 3 نفر را برای دوره ای شش ماهه تحت نام هیئت هماهنگ کننده از میان اعضای نهادها بر می گزیند.

٢. هیئت هماهنگ کننده هر دو هفته یکبار تشکیل جلسه می دهد. درجلسات هیئت هماهنگ کننده تمام اعضا نهادها می توانند بطور مشورتی، شرکت داشته باشند.

۳. هیئت هماهنگ کننده مجاز نیست به اقدامات یا برنامه هائی خارج از مصوبات مجمع عمومی و یا پیشنهادات رسیده، بپردازد. همچنین حق نقض ویا تغییر تصمیمات مجمع عمومی را ندارد. هر پیشنهاد به اطلاع تمامی نهادها برای بحث و تصمیم گیری ارسال میشود.

۴. هیئت هماهنگ کننده با شرکت و درگیر شدن تمامی رفقا و تقسیم کار مناسب از طریق تشکیل گروه های کاری، فعالیت های عملی توافق شده را هماهنگ میکند.

۵. گزارشات مجامع عمومی ، مصوبات، بیانیه ها، اطلاعیه ها و اخبار تنها از طریق هیئت هماهنگ کننده منتشر می شود.

٦. هیئت هماهنگ کننده برای پیشبرد فعالیتهای جمعی، دخالت مستقیم اعضا در شور و مشورت و توافقات، جلسات اعضای نهادها را فرامی خواند. تدارک و گزارش جلسات به عهده هیئت هماهنگ کننده می باشد.

٧. هیئت هماهنگ کننده سه نفره، هر شش ماه یکبار در مجمع عمومی انتخاب می شوند.

٨.مسئولیت انتشاراطلاعیه ها با هیئت هماهنگ کننده و با مکانیزم 48 ساعت گردش ونظرخواهی دردرون نهادها می باشد.

۹. مسئولیت ارسال به سایتها و سایر کانالهای مجازی بعهده هیئت هماهنگ کننده میباشد.

تبصره یک: اطلاعیه وبیانیه ها بایستی حتی الامکان کوتاه وروشن درچهارچوب مصوبات وسیاست کلی نهادها وبدون واردشدن به مباحث پلمیک ونظری باشند.

تبصره دو: اطلاعیه ها بصورت پیش نویس برای اظهار نظر اعضا ارسال شده تا بتوانند پیشنهادات و اصلاحیات خود را در زمان تعیین شده ارسال نمایند.

تبصره سه: اگرنهادی مخالفت یا ملاحظه ای درمورد بیانیه واطلاعیه داشته باشد، بایستی مورد اصلاحیه اش رامشخص نماید وارائه دهد. چنانچه نهادی باکلیت بیانیه واطلاعیه مذکورمخالف باشد، می باید اطلاع دهد، تا در صورت تمایل نهاد مربوطه در زیر اطلاعیه قید شود که این نهاد امضا کننده اطلاعیه نمی باشد. اگرنهادی در مورد اطلاعیه و یا بیانیه اظهار نظر ننمود، به معنی موافقت با بیانیه و یا اطلاعیه پیشنهادی است.

- کمیسیونها و گروه های کاری
برای عملی کردن تصمیمات و توافقات نهادهای همبستگی، کمیسیونها و گروه های کاری به شکل داوطلبانه از اعضا و افراد علاقمند تشکیل می گردند. کمیسیونها و گروه های کاری جمع مستقل و جدا از نهادها نیستند، بلکه زیر مجموعه نهادهای همبستگی برای پیشبرد فعالیت عمومی نهادها می باشند.

پ - ضوابط همکاری ها
۱. نهادهای همبستگی جمعی متشکل و فراگرایشی است. نهادهای همبستگی مستقل از احزاب و سازمانهای سیاسی است و زیر مجموعه هیچ تشکلی نمی باشد.

٢. مناسبات بین نهادهای همبستگی بر اساس شور و مشورت و توافقات جمعی است، مبنای عملی توافق ما تحقق اهداف جنبش کارگری می باشد. مناسبات در درون نهادها برشفافیت، صداقت وصراحت استوار است.

۳. نهادها در سطح محلی برای پیشبرد فعالیتهای خود از استقلال عمل برخوردارند. نهادها در صورت عدم توافق با فعالیت معینی، ملزم به اجرای آن نیستند.

۴. تصمیم گیریها بین نهادها بر اساس تفاهم، اعتماد متقابل، احترام، بحث و اقناع می باشد. در صورتی که نیاز به رای گیری باشد، توافق نصف به علاوه یک اعضای شرکت کننده درنشست هاضروری است.

۵. شرکت افراد ونهادها در فعالیتها داوطلبانه است.

٦. انتشار اسناد و گزارشات نهادها در صورت نیاز، به عهده مجمع عمومی است.

٧. نهادهای همبستگی با جنبش کارگری جمعی متشکل از نهاد ها و افراد است. نهادهای همبستگی سعی در وسیعتر کردن حمایت از مبارزات جنبش کارگری دارد و در این جهت از ایجاد تشکلها و نهادهای همبستگی استقبال میکند.

٨. هرگونه فعالیت به نام نهادها و یا حضور در تجمعاتی که مغایر با فعالیت و اهداف نهادها باشد، تصمیم گیری حول آن به مجمع عمومی ارجاع داده می شود.

۹. نهادها علاوه بر فعالیتهای روزمره در تقویت مبارزات جنبش کارگری، برنامه های عملی و روتین در رابطه با اول ماه مه، سالگرد کشتارزندانیان سیاسی دهه شصت، سالگرد کشتارکارگران خاتون آباد، هشت مارس، کمپین برای آزادی کارگران زندانی، لغو شکنجه و اعدام و آکسیون در ژنو در زمان اجلاس سازمان جهانی کارو ... در دستور کار خود دارد.

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران - خارج کشور