منشور آزادی، رفاه، برابری

برای مشاهده و مطالعه مطالب کانال منشور آزادی، رفاه، برابری اینجا کلیک کنید.

منشور

آزادی، رفاه، برابری

رهایی سیاسی جامعه از استبداد دینی حاکم در گرو تحقق حقوق سیاسی شهروندی است، از جمله:

بند اول: دین باید به طور کامل از حکومت جدا شود. هیچ دین و مذهبی نباید مبنای حقوق و قوانین قرار گیرد. باورهای دینی و اعتقادی هر کس به شخص خودش مربوط است و همه در عقاید و باورهای خود آزادند. تفتیش عقیده ممنوع است.

بند دوم: آزادی‌هایِ بی‌‌حصر و استثنایِ سیاسی از قبیل آزادی بیان، عقیده، مطبوعات و رسانه‌ها، تشکل (اعم از انجمن، کانون، اتحادیه، شورا، حزب و...)، اعتصاب، تجمع، تحصن، تظاهرات، و راه‌پیمایی حق همه مردم است.

بند سوم: تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی بی قید و شرط باید آزاد شوند؛ تمام نهادهای سرکوب باید منحل شوند؛ هرگونه شکنجه اعم از روحی و جسمی و واداشتن متهمان به اعتراف علیه خود یا دیگری باید ممنوع شود؛ حق دادخواهی برای تمام کسانی که متحمل سلب حق حیات از اعضای خانواده و یا همنوعان خود شده اند باید به رسمیت شناخته شود

بند چهارم: تمام دادگاه‌ها باید علنی و با حضور هیئت منصفه برگزار شوند؛ همه متهمان باید از حق انتخاب آزادانۀ وکیلِ دلخواه برخوردار باشند؛ امور دادرسی باید رایگان باشد؛ تمام احکام قضاییِ صادره باید تعلیق و در دادگاه‌های صالح با حضور هیئت منصفه بازنگری شوند. دادگاه‌های ویژه (از جمله دادگاه های ویژه روحانیان و نظامیان) باید منحل شوند.

بند پنجم: الغای مجازات اعدام

بند ششم: ممنوعیت انجام وظیفۀ نیروهای نظامی و انتظامی با لباس شخصی و بدون یونیفورم؛ انحلال هرگونه سازمان انتظامی و اطلاعاتی و امنیتیِ مخفی

بند هفتم: رهایی سیاسی جامعه از استبداد دینی حاکم در گرو تحقق حقوق سیاسی شهروندی است، از جمله:
الغای هرگونه تبعیض جنسیتی و برقراری برابری حقوقیِ زن و مرد. برای تحقق این خواست باید:
- زنان در تمام قوانین ازجمله قانون کار، قوانین مربوط به خانواده، و قوانین کیفری با مردان حقوق برابر داشته باشند.
- هرگونه دخالت دولت در تعیین نوع زندگی، پوشش و روابط بین افراد، روابط زن و مرد یا دختر و پسر و پوشاک زنان ممنوع شود.
- ازدواج یا جدایی همسران از یکدیگر با توافق آزادانه، برابری کامل حقوقی میان آنان، و بدون نیاز به اجازۀ ولیِ دختر صورت گیرد.
- هرگونه ازدواج پیش از ۱۸ سالگی ممنوع شود.
- حق زن بر بدن خویش شامل حق تصمیم‌گیری در مورد رابطۀ جنسی، بارداری، سقط جنین یا عقیم‌سازی به‌رسمیت شناخته شود.
- با ایجاد فرصت‌های شغلیِ برابر برای زنان و امکانات رایگان چون شیرخوارگاه، مهدکودک، سالن غذاخوری و لباس‌شویی‌‌های عمومی در محل‌های کار و سکونت، زمینۀ اجتماعی‌شدن کارِ خانگی و بدین‌سان ازمیان‌رفتن آن فراهم شود. تا آن زمان به افراد خانه‌دار اعم از زن و مرد دستمزدی معادل دستمزد کارگران شاغل با بیمه و حقوق بازنشستگی پرداخت شود.
- با ایجاد خانه‌های امنِ دارای امکانات مناسب زندگی همراه با آموزش، مشاوره و درمان تخصصی و پرداخت مستمری کافی تا فراهم‌شدن امکان اشتغال مناسب و زندگی مستقل، زنان خشونت‌دیده یا درمعرض‌خشونت و دختران فراری از خانه مورد حمایت مادی، معنوی، و قانونی قرار گیرند.

بند هشتم: به‌رسمیت شناختن حق انتخابِ هویت و گرایش جنسی برای تمام انسان‌ها و نیز ازدواج و به‌طور کلی هرگونه زندگی مشترک بر اساس این هویت‌ها و گرایش‌ها.

بند نهم: الغای هرگونه ستم بر اساس تعلق‌های ملی، قومی، نژادی، و مذهبی و برابری حقوقی و شهروندی برای تمام ایرانیان صرف نظر از زبان، پوشش، فرهنگ، نژاد، و مذهب آنها؛ و اولویت دادن به بازسازی مناطقی که به‌ علت تعلق‌های فوق از رشد اقتصادی محروم مانده‌اند. .

بند دهم: الغای کار کودکان و نوجوانانِ زیر ۱۸ سال و تأمین معاش آنان به‌صورت ماهانه.

بند یازدهم: برخورداری همۀ مردم از مسکن مناسب با تمام امکانات رفاهی و ارتباطی و وسائل خانگی. تحقق این امر در گرو آن است که:
- از ساختمان‌های تحت مالکیت دولت که اکنون در اختیار نهادهای دولتی هستند برای تأمین مسکن مردم استفاده شود.
- دولت هر سال درصد معینی از بودجه را به احداث واحدهای مسکونیِ جدید برای مردم اختصاص دهد.

بند دوازدهم: بهداشت و دارو و درمان رایگان برای عموم مردم.

بند سیزدهم: آموزش و پرورش رایگان عمومی در تمام سطوح.

بند چهاردهم: حمل و نقل درون‌شهریِ رایگان برای عموم مردم در سراسر جامعه.

بند پانزدهم: مهدکودک رایگان برای تمام کودکان.

بند شانزدهم: حفاظت از طبیعت و جلوگیری از هر گونه آلودگی محیط زیست.

بند هفدهم: ایجاد امکانات مدرنِ لازم برای رفاه بیشتر و زندگی بهترِ روستائیان مانند جاده، آب، برق، گاز، تلفن، اینترنت و مراکز آموزشی، درمانی، فرهنگی، ورزشی و تفریحی در روستاها.

بند هجدهم: تعیین حداقل دستمزد ماهانۀ کارگران براساس ثروتی که آنان برای جامعه تولید کرده‌اند و اختصاص مقدار هرچه بیشتری از این ثروت به ارتقای سطح زندگی و رفاه کل مزدبگیران.

بند نوزدهم: برخورداری تمام افراد جامعه از تأمین اجتماعی شامل حقوق بازنشستگی، ازکارافتادگی، و بیمۀ بیکاری. بیمۀ بیکاری نباید از حداقل دستمزد کارگران شاغل کمتر باشد.

بند بیستم: الغای هر نوع قرارداد استخدام موقت، کاهش ساعات کار روزانه و الغای شب‌کاری جز در موارد ضروری و اضطراری.

____________________________

برای مطالعه مقدمه و اسامی امضاء کنندگان منشور آزادی، رفاه، برابری اینجا کلیک کنید.