پیام صوتی نجمه موسوی - پیمبری، یار و همراه پرویز قلیچخانی اینجا کلیک کنید.
پیام صوتی نجمه موسوی - پیمبری، یار و همراه پرویز قلیچخانی در مورد
تصمیم پرویز درباره اهدای پیکرش به مراکز علمی و نیز تمایلش درباره آیین بزرگداشت و یادبود.
در این پیام، نجمه موسوی-پیمبری ضمن قدردانی از ابراز همدردی و محبت دوستان و هواداران این چهره مبارز و برجسته، به بیان تصمیم و تمایل پرویز قلیچخانی درباره پیکرش و نیز مراسمهای یادبود میپردازد:
پرویز قلیچخانی، بر اساس باورهای شخصی خود تصمیم گرفته بود پیکرش را به مراکز علمی اهدا کند، به همین خاطر مراسم خاکسپاری برگزار نخواهد شد. پرویز، به دلیل فروتنی و برای جلوگیری از زحمت دیگران، تمایلی به برپایی مراسم یادبود رسمی نداشت. با این حال، نجمه موسوی-پیمبری تأکید میکند که دوستداران این شخصیت آزاداندیش، مبارز و وفادار به آرمانهای عدالتخواهانه میتوانند، برای بزرگداشت جایگاه مردمیِ پرویز قلیچخانی در هر کجای جهان برنامههایی داوطلبانه برگزار کنند. در پایان، او ضمن احترام به وصیت پرویز، بار دیگر از تمامی کسانی که با ارسالِ پیامهای محبتآمیز، مهربان و دلگرم کننده در این غم شریک هستند؛ سپاسگزاری مینماید.
بدين وسيله و با كمال تأسف به اطلاع مردم ايران و تمامی دوستداران و همرزمان پرويز قليچ خانی میرسانم كه قهرمان ملی و چهرهی هميشه زندهی ايران در تاريخ بيست و سوم ماه می ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در ساعت يك و نيم بعدازظهر در بيمارستانی در حومهی پاريس درگذشت.
نجمه موسوی - پيمبری يار و همراه پرويز
***************
فاطمه صفا: امروز با شنیدن خبر درگذشت پرویز، قلبمان شکست
امروز با شنیدن خبر درگذشت پرویز، قلبمان شکست.اگرچه زندگی ما را به مسیرهای مختلفی میبرد، اما خانوادهای که تشکیل میدهیم همیشه پابرجا میماند. من عمیقاً غمگینم، اما برای همیشه سپاسگزار فصلی از زندگی خواهم بود که با هم به اشتراک گذاشتیم و دختران زیبایمان(هاله و الدوز قلیچ خانی) را به ما هدیه داد. امروز که با هم در سوگ این فقدان هستیم، قلبم برای آنها بسیار سنگین است.
یادت مانا دوست من.
***************
اطلاعیه شورای همکاری به مناسبت درگذشت پرویز قلیچ خانی
اسطورهای که همیشه قهرمان ماند
کاپیتان پرویز قلیچ خانی، یکی از برجستهترین و شناختهترین چهرههای تاریخ ورزش ایران روز شنبه دوم خرداد ۱۴۰۵ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی در حومهٔ پاریس، جهان ما را گذاشت و گذشت. نجمهٔ موسوی - یار و همراه او - در اعلام این خبر، از کاپیتان پرویز قلیچ خانی بهعنوان «قهرمان ملی و چهرهٔ همیشه ماندگار ایران» یادکرد. رسانهها نوشتهاند او سالهای پایان زندگیاش را در نبرد با بیماری آلزایمر گذراند. بنا به خواسته خود پرویز، پیکر بیجانش به دانشگاه پزشکی اهداء خواهد شد، تا جسم او نیز در خدمت بشریت و علوم پزشکی قرار گیرد.
پرویز قلیچ خانی - این قهرمان اسطورهای فوتبال ایران - در یک خانواده کارگری بزرگ شد. پدرش کارگر آجرپزی بود و فوتبال را در زمینهای خاکی جنوب شهر تهران شروع کرد. در هفدهسالگی فوتبال حرفهای خود را با بازی در تیم کیان آغاز کرد. سپس در باشگاههای بزرگی نظیر تاج، پاس، پرسپولیس و سانخوزه بازی کرد. با بازی درخشان و گلهای تاریخساز خود، سه بار پیاپی قهرمانی جام ملتهای آسیا را برای ایران رقم زد. دوبار نیز همراه با تیم ملی به دو المپیک مونترال و مونیخ صعود کرد.
کاپیتان پرویز قلیچ خانی از معدود ورزشکاران ایرانی بود که قبل از انقلاب ۵۷ گرایش سیاسی چپ داشت و به دلیل فعالیتهای سیاسیاش بارها زیر فشار و بازجویی ساواک قرار گرفت. به خاطر همین مواضع سیاسی و انتقادیاش نسبت به رژیم پهلوی، از همراهی با تیم ملی در بازیهای جام جهانی آرژانتین محروم و در پیامد آن از تیم ملی ایران نیز حذف شد.
قلیچ خانی، پس از انقلاب نیز با حکومت تازه به قدرت رسیده به مخالفت برخاست. در ادامه مبارزه با جمهوری اسلامی کشور را ترک کرد و سالهای تبعید را در فرانسه اقامت گزید. در ایام تبعید، اگرچه از فوتبال حرفهای فاصله گرفت، اما هرگز از سیاست و فرهنگ جدا نشد. در کنار نیروهای چپ و کمونیست باقی ماند. به دفاع از مبارزات کارگری پرداخت، علیه فراموشی مبارزه کرد و در دفاع از زندانیان سیاسی و خانوادههای آنان همواره پیشقدم بود. در سال ۱۳۷۰ خورشیدی نشریه سیاسی - فرهنگی «آرش» را پایهگذاری و اداره کرد. نشریهای وزین که شمارگان آن تا سال ۱۳۹۳ با انتشار شمارهٔ «صد و ده بعلاوه یک» ادامه یافت.
پرویز قلیچ خانی در آغاز «آرش» نوشته بود، این نشریه را در بهمن ۱۳۶۹ در پاریس منتشر کرد تا «جنس دیگری از صداهای تبعید» باشد و دردها، تحلیلها و واکنشها دربارهٔ تحولات ایران را بازتاب دهد. جملهٔ «زندگی در تبعید، اما نه در سکوت؛ دور از ایران، اما پیگیر سرنوشت ایران»، شاید یکی از دقیقترین توصیفهای زندگی دوم او باشد.
کاپیتان قلیچ خانی از معدود چهرههایی بود که هم در حافظهٔ ورزشی مردم ایران جایگاهی ویژه داشت و هم در حافظهٔ سیاسی - فرهنگی ایام تبعید نیز چهرهای ماندگار از خود برجای گذاشت. او قهرمان تیم ملی بود، اما به قهرمانی رسمی و بیخطر تن درنداد. کاپیتان بود، اما نهفقط در زمین فوتبال. که در بیرون از زمین فوتبال و ورزش نیز برای مردم ایران اسطورهای ماندگار شد که قهرمانیاش در یادها و خاطرهها باقی ماند.
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست، درگذشت پرویز قلیچ خانی را به نجمهٔ موسوی - یار زندگی و همیشه همراه او در نشریه آرش - خانوادهٔ داغدار او، جامعهٔ فرهنگی، ورزشی، سیاسی و عموم تودههای مردم ایران تسلیت میگوید.
یادش ماندگار و خاطرهاش گرامی باد
نابود باد نظامی سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی - زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
سوم خرداد ۱۴۰۵ - ۲۴ ماه مه ۲۰۲۶
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران،
حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
***************
پیام دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران بمناسبت درگذشت پرویز قلیچخانی
با تاسف فراوان پرویز قلیچخانی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و از چهرههای شناختهشده چپ و برابریطلب، ساعت يك و نيم بعدازظهر ۲۳ می ٢٠٢٦ مصادف با ۲ خرداد ١٤٠٥ در سن ۸۱ سالگی بعد از یک دوره بیماری در بیمارستانی در حومه پاریس با زندگی وداع کرد. او چهرهای ماندگار در عرصه آزادیخواهی و برابریطلبی بود. قلیچخانی سالهای تبعید را با همان پایداری ادامه داد؛ پایداریای که در انتشار مجله «آرش» و حفظ صدای مستقل روشنفکری و آزادیخواهی نمود داشت.
قلیچخانی که یکی از فوتبالیستهای برجسته تاریخ ورزش ایران فوتبال را از محلههای کارگری جنوب تهران آغاز کرد و به یکی از چهرههای ماندگار ورزش ایران تبدیل شد. اما نام قلیچخانی تنها با فوتبال شناخته نمیشود. او نماد نسلی بود که مردم در آینه وجودشان صداقت، جسارت و سرخم نکردن برای استبداد و ارتجاع را میدیدند. چنین قهرمانانی در حافظه میلیونها انسان جا دارند، چون ریشه در دل مردم دارند. او از نسلی بود که ورزش را جدا از درد و رنج جامعه نمیدید؛ نسلی که برای بسیاری، قهرمانی فقط در زمین فوتبال معنا نداشت، بلکه در ایستادن صف آزادیخواهی و برابریطلبی نیز معنا پیدا میکرد. امروز نام او برای بسیاری یادآور پیوند میان ورزش، تعهد اجتماعی و آرمانخواهی چپ است؛ چیزی که در زمانه ورزشِ تجاری و سلبریتیسازی، بیشتر شبیه خاطرهای دور به نظر میرسد.
زندگی او خیلی زود از مرزهای فوتبال فراتر رفت. پیش از انقلاب، بهدلیل گرایشها و فعالیتهای سیاسیاش بارها زیر فشار و بازجویی ساواک قرار گرفت. او از همان نسلی بود که میان شهرت ورزشی و مسئولیت اجتماعی فاصلهای نمیدید. محبوبیت گستردهاش در میان مردم، برای دستگاه امنیتی حکومت سلطنتی پهلوی حساسیتبرانگیز بود و همین جایگاه، او را به چهرهای متفاوت در میان ستارگان ورزش بدل کرد.
قلیچ خانی در سال ۱۳۸۹ در گفتوگویی تلویزیونی با بی بی سی گفته بود: “پدر من کارگر کورهپزخانه و کارگر زحمتکشی بود. من در یک خانواده کارگری و فقیر رشد کردم. طبیعی است که همیشه با ظلم و فقر آشنا بودم. وقتی به حدی از بلوغ رسیدم، با جهانپهلوان تختی در میدانهای کشتی آشنا شدم و به او علاقهمند شدم. وقتی علاقه تختی به مردم، به همنوعانش، به محیط ورزش و جوانمردیاش را دیدم، احساس کردم که او انسانی است که فقط نوک دماغش را نمیبیند، بلکه تاریخ را میبینند”.
پس از انقلاب قلیچخانی راه سازش با حکومت جدید را انتخاب نکرد. او ایران را ترک کرد و در فرانسه ماندگار شد. تبعید او را از فوتبال حرفهای جدا کرد، اما از سیاست و فرهنگ جدا نکرد. در پاریس، نشریه «آرش» را پایهگذاری و اداره کرد؛ مجلهای سیاسی و فرهنگی که از سال ۱۹۹۱ میلادی تا سال ۲۰۱۴ به مدت ۲۳ سال ادامه یافت. صدها نویسنده، پژوهشگر، فعال سیاسی، شاعر، هنرمند و روشنفکر برای «آرش» نوشتند . پیگیری و تلاش او در مجله پربار «آرش» و دفاع او از آرمانهای انسانی ، قلیچ خانی را به یکی از چهرههای شناختهشده اپوزیسیون چپ و آزادیخواه و برابری طلب ایران بدل کرد.
دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران تسلیت و همدردی خود را به مناسبت درگذشت پرویز قلیچ خانی، به یار و همراهش نجمه موسوی- پيمبری، دخترهایش و همه انسانهای آزادیخواه ابراز می دارد.
یاد پرویز قلیچ خانی عزیز گرامی باد!
دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
۳ خرداد ۱۴۰۵
-
۲۴ مه ۲۰۲۶
***************
و این دفتر خالی تا چند ورق خواهد خورد اینجا کلیک کنید.
پرویز قلیچخانی (۱۳٢۴- ١۴٠۵)، ورزشکار افسانهای، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران، و نماد اخلاق و شرافت حرفهای در ورزش ایران، درگذشت.
او تا پایان عمر به ارزشهایی وفادار ماند که در این روزگار «سلبریتیها» و «کاسبکاران - ورزشکاران»، کیمیایی دستنایافتنی جلوه میکند.
امروز رفیق پرویز قلیج خانی کاپیتان در گذشت. یادش و نامش ماندگار، راهش پر رهرو باد! پرویز قلیچخانی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و فعال سیاسی چپ در ۸۱ سالگی درگذشت. او به آلزایمرمبتلا بود.
نجمه موسوی-پیمبری، «یار و همراه» پرویز قلیچخانی گفت: «قهرمان ملی و چهره همیشه زنده ایران در تاریخ بیست و سوم ماه مه ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در بیمارستانی در حومه پاریس درگذشت.»قلیچخانی، پیش از انقلاب، علاوه بر تیم ملی، در باشگاههای تاج، پرسپولیس و پاس هم بازی کرد. او تنها بازیکنی است که با تیم ایران سه بار قهرمان جام ملتهای آسیا شده است. پرویز قلیچخانی بعد از انقلاب هم در خارج از کشور، مجله آرش را با گرایش سیاسی چپ اداره میکرد.
او فوتبال را از کوچههای محله صابون پزخانه میدان شوش تهران شروع کرد..🥀
زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و صحنه رود
خوش آن نغمه که مردم بسپارند به یاد .
***************
پرویز قلیچخانی در بیمارستانی در حومه پاریس درگذشت
پرویز قلیچخانی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و فعال سیاسی چپ در ۸۱ سالگی درگذشت. او به آلزایمرمبتلا بود.
نجمه موسوی - پیمبری، «یار و همراه» پرویز قلیچخانی به یکی از رسانه ها گفت: «قهرمان ملی و چهره همیشه زنده ایران در تاریخ بیست و سوم ماه مه ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در بیمارستانی در حومه پاریس درگذشت.»
قلیچخانی، پیش از انقلاب، علاوه بر تیم ملی، در باشگاههای تاج، پرسپولیس و پاس هم بازی کرد. او تنها بازیکنی است که با تیم ایران سه بار قهرمان جام ملتهای آسیا شده است. پرویز قلیچخانی بعد از انقلاب هم در خارج از کشور، مجله آرش را با گرایش سیاسی چپ اداره میکرد.
او فوتبال را از کوچههای محله صابون پزخانه میدان شوش تهران شروع کرد و بعد از مدتی کوتاه فوتبالیستی ماهر و بالاخره کاپیتان تیم ملی ایران شد.
ولی هنوز طعم قهرمانی فوتبال را درست نچشیده بود که توجهش به سیاست جلب شد و از پشت میله های زندان سر درآورد.
پس از انقلاب از فوتبالیست حرفهای به فعال سیاسی و روزنامهنگار خارجنشین تبدیل شد.
****
ياد بعضی نفرات
روشنم میدارد:
اعتصام يوسف،
حسن رشديه.
قوّتم میبخشد
ره میاندازد
و اجاقِ كهنِ سردِ سَرايم
گرم میآيد از گرمی عالی دَمِشان.
نام بعضی نفرات
رزقِ روحم شده است.
وقت هر دلتنگی
سويشان دارم دست
جرئتم میبخشد
روشنم میدارد.
نیما یوشیج
***************
پرویز قلیچخانی، ستاره ماندگار فوتبال ایران درگذشت اینجا کلیک کنید.
پرویز قلیچخانی، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و فعال سیاسی چپگرا، در ۸۱ سالگی درگذشت
پرویز قلیچخانی از چهرههای استثنایی فوتبال ایران به شمار میرفت. بازیکنی که نامش بیش از هر چیز با تیم ملی ایران، سه قهرمانی پیاپی در جام ملتهای آسیا و سالها درخشش در میانه میدان گره خورده است. او تنها بازیکنی است که با تیم ملی ایران سه بار به عنوان قهرمانی آسیا رسیده است.
او فوتبال را از محله صابونپزخانه در میدان شوش تهران آغاز کرد و خیلی زود به یکی از استعدادهای کمنظیر فوتبال ایران بدل شد.
قلیچخانی در دوران بازیگری خود پیراهن تیم ملی ایران و همچنین باشگاههای تاج، پرسپولیس و پاس را بر تن کرد و از همان سالهای نخست، به دلیل قدرت بدنی، هوش تاکتیکی، توان رهبری و تاثیرگذاری در جریان بازی، جایگاهی ویژه یافت.
خبر درگذشت او را نجمه موسوی-پیمبری، «یار همیشگی او»، اعلام کرد و گفت که قلیچخانی روز ۲۳ مه ۲۰۲۶ در بیمارستانی در حومه پاریس جان باخت. او مدتی به بیماری آلزایمر مبتلا بود.. او زمان جوانی قبل از انقلاب به فعالیت سیاسی رو آورد و بعد از روی کار آمدن جمهوری اسلامی ایران را ترک کرد به روزنامهنگاری در خارج از کشور روی آورد و بیش از صد شماره از مجله «آرش» را منتشر کرد.
یادش گرامی باد
بازنشر خیزش
***************
بخشی از سخنان پرویز قلیچ خانی در مورد
قتل عام زندانیان سیاسی در دهه شصت و تابستان ۶۷ اینجا کلیک کنید.
بدين وسيله و با كمال تأسف به اطلاع مردم ايران و تمامی دوستداران و همرزمان پرويز قليچ خانی میرسانم كه قهرمان ملی و چهرهی هميشه زندهی ايران در تاريخ بيست و سوم ماه می ٢٠٢٦ مصادف با دوم خرداد ١٤٠٥ در ساعت يك و نيم بعدازظهر در بيمارستانی در حومهی پاريس درگذشت.
"نجمه موسوی-پيمبری " يار و همراه پرويز
بخشی از سخنان پرویز قلیچ خانی در مورد قتل عام زندانیان سیاسی در دهه شصت و تابستان ۶۷
قتل عام ۶۷ نه به اعدام
یادعزیزشان گرامی باد🥀🥀
***************
پرویز قلیچخانی نیز رفت...!
پرویز قلیچخانی، فقط اسطورهی فوتبال ایران نبود، چراکه در عرصههای اجتماعی و سیاسی نیز تلاشهای بیمانندی کرد که هرگز فراموشکردنی نیست و نخواهد بود.
پرویز قلیچخانی، در محلهای کارگرنشین در شهر تهران در سال ۱۳۲۴ چشم بر جهان گشود و بعدازظهر روز شنبه ۲۳ ماه می ۲۰۲۶، برابر با دوم خرداد ۱۴۰۵ در بیمارستانی در حومهی شهر پاریس در کشور فرانسه چشم بر جهان فروبست! جایگاه اجتماعی پرویز قلیچخانی با ورزش و انتشار نشریهی روشنگر "آرش" در خارج کشور درآمیخته است، اما آنچه که نام و یاد پرویز قلیچخانی را درخشانتر میکند، تن ندادن او به نهادهای قدرت و به موازات آن، مبارزهی پیگیر او با فقر و استبداد و استثمار با هدف رهایی جامعه از انواع ستم و تبعیض بود.
یاد پرویز قلیچخانی همواره گرامی باد!
ساسان دانش
***************
گفتگو با پرویز قلیچخانی (آرشیو)مجله آرش، خاوران، ویژهنامه پرویز قلیچخانی منتشر شده در ایران و...
***************
فیلم " قلیچ آخته " پرویز قلیچ خانی کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال ایران و مدیر مسئوال نشریه آرش
***************
در ستایش فوتبالیستهای شورشی و کاپیتانهای آرمانخواه فوتبال ایران - قسمت دوم
در ادامهی مجموعهی «در ستایش فوتبالیستهای شورشی و آرمانخواه»، این قسمت به جغرافیای ایران میرسد؛ جایی که فوتبال، دستکم در لحظاتی تعیینکننده، از یک بازی فراتر رفت و به میدان معنا، حافظه و ستیز اجتماعی بدل شد. این اپیزود، روایتی است از کاپیتانی که نامش با اخلاق، جسارت و وفاداری به فرودستان گره خورده است: پرویز قلیچخانی. حمیدرضا صدر، منتقد سینِما و مفسر فوتبال گفته بود فوتبال ایران را باید به قبل از گل دقیقه ۸۷ پرویز قلیچ خانی به اسرائیل در عصر ۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۷ و بعد از آن تقسیم کرد. از آن گل تاریخی چند تصویر سیاه سفید به جای مانده است و حتی سالها تلاش شد تا نام گلزن را تغییر دهند. سردار پرویز را سالهای طولانی از تاریخ و آرشیو رسمی حذف کردند، همچون مهدی خبیری کاپیتان تیم ملی جوانان و باشگاه هما که در تیر ۱۳۶۳ در زندان تیربارانش کردند، اما نتوانستند انکارش کنند. سال ۱۴۰۰ در نظرخواهی برای انتخاب بازیکن و تیم ملی قرن در ایران پرویز قلیچ خانی با اینکه سالهای طولانی از روایت رسمی حذف شده بود، دومین انتخاب کارشناسان، مربیان و بازیکنان فوتبال بود. بسیاری او را فوتبالیستی بینظیر نامیدند که هر صد سال هم همانندش ظهور نمیکند. کاپیتان وفادار ستمدیدگان اما نه همچون «یاغی»های کاغذی که بنده دلارند، نام و نان فوتبال را به ایستادن در کنار ستمدیدگان، فرودستان و کارگران بخشید. این مجموعه به پاس دلبری های کاپیتان آرمانگرای فوتبال ایران در مستطیل سبز و وفاداری او به هم طبقه ای هایش از صابون پزخانه تهران تا پاریس در هشتادسالگی ش منتشر میشود تا در دوران «قهرمان های پوشالی» و «بندگان دلار» که از ارتجاعی به ارتجاعی دیگر کوچ میکنند، دورانی که فوتبال و فوتبالیست ها پیوندی با جامعه ندارند و ردای قهرمانی بر تن لمپن فوتبالیست های یک شبه سیاسی شده پوشانیده می شود، قهرمان و پهلوان های واقعی را فراموش نکنیم.
***************
گفتگوی همایون ایوانی با نجمه موسوی-پیمبری درباره نشریه آرش
***************
گفتوگوی همایون ایوانی با نجمه موسوی - پیمبری درباره آخرین وضعیت سلامت و زندگی پرویز قلیچخانی
***************
نجمه موسوی پیمبری: انتشار تصاویر پرویز قلیچخانی تجاوز به زندگی خصوصی او است • ار.اف.ای
***************
گفتگوی علی عمادی با پرويز قليچ خانی - ١
***************
گفتگوی علی عمادی با پرويز قليچ خانی - ۲
***************
نسخه طولانی تر مصاحبه با پرویز قلیچ خانی
***************
ساواک چگونه کاپیتان تیم ملی را دستگیر و مجبور به اعتراف کرد؟ داستان زندگی پرویز قلیچ خانی