مجموعه ای از اطلاعیه ها و ...
پنجشنبه ١۵ بهمن ۱٣٨٨
یداله خسروشاهی از میان ما رفت
سپاس گزاری خانواده یدالله خسروشاهی
وظیفه خود می دانیم که فروتنانه از تمام نهاد های کارگری، احزاب و سازمان ها ی سیاسی، شخصیت های اجتماعی و هنری و همه یاران و عزیزانی که در پی درگذشت ناگهانی همسر و پدر عزیزمان، یدالله خسروشاهی با فرستادن پیام، نوشتن مطلب و از طریق تلفن، زندگی و فعالیت های یدالله خسروشاهی را ارج نهادند، یاد اش را گرامی داشتند و به ما تسلیت گفتند، سپاس گزاری کنیم. همچنین لازم می دانیم که از همه عزیزانی که از راه های دور ونزدیک در مراسم خاک سپاری و بزرگداشت او حضور یافتند، صمیمانه قدر دانی کنیم. این پیام ها و همدردی های مهربانانه، تسلی خاطرمان شده و از بار غم و اندوه مان کاسته است.
با مهر و سپاس
همسر و فرزندان یدالله خسروشاهی
٢٢ فوریه ٢٠١٠
----------------------
مراسم گرامیداشت
یداله خسروشاهی
شنبه ١٣ مارس ٢٠١٠
ساعت ٧ تا ١٠ شب-
سالن کتابخانه مرکزی نورت یورک، طبقه دوم، ۵١٢٠ خیابان یانگ
مراسم شامل: شرح زندگی، مبارزات و بازگویی خاطرات،
فیلم و اسلاید، شعر و موسیقی.
پذیرایی با شیرینی، چای و قهوه
یدالله خسروشاهی از سازماندهان اعتصابات تاریخی کارگران نفت ايران و از بنیانگذاران و اعضای فعال شورای سراسری کارکنان شرکت نفت در انقلاب ۵٧ بود. او در هر دو رژیم سلطنتی و اسلامی به اسارت گرفته شد و تا آخرین لحضات عمرش از آثار شکنجه آن دوران خلاصی نیافت. در سالهای تبعید نیز فعال خستگى ناپذير جنبش سوسياليستى و از كوشندگان جلب همبستگی بین المللی کارگری با جنبش کارگری ایران بود.
یدالله خسرو شاهی بیش از نیم قرن از زندگی اش را بی شائبه در راه سعادت و رهایی طبقه کارگر ایران گذاشت و با مرگ نابهنگامش طبقه کارگر یکی از یاران صدیق و وفادار و نیز یکی از رهبران سخت كوش خود را از دست داد.
گراميداشت يدالله خسروشاهى، در عين حال بزرگداشت مبارزات طبقه كارگر ايران در نيم قرن اخير براى آزادى و برابرى و يك زندگى شايسته انسانى است.
برگزاركننده: اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران- كانادا و دوستان و رفقاى يدالله خسروشاهى در تورنتو
مورد حمايت: حزب کمونیست ایران - کانادا، حزب کمونیست ایران(مارکسیست، لنینیست، مائوئيست) - کانادا، حزب کمونیست کارگری - حکمتیست(تشکیلات کانادا)، سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) - واحد تورنتو، فعالین چریکهای فدایی خلق ایران، تورنتو، کانون خاوران، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی - کانادا، ماهنامه روشنگر، کمیته حمایت از کارگران ایران - تورنتو، شوراى پشتيبانى از مبارزات مردم در ايران (تورنتو- كانادا)
جهت اطلاعات بيشتر با تلفن يا ايميل زير تماس بگيريد:
info@workers-iran.org
416-997-2945
----------------------
مراسم یادبود یدالله خسروشاهی در استکهلم
زنده یاد یدالله خسروشاهی از رهبران سرشناس جنبش کارگری ایران با بیش از ۴٠ سال فعالیت مستمر، پیگیر و با فداکاری و تحمل سالها زندان سهم مهمی در تداوم مبارزات کارگری و سیاسی در جامعه ایران داشته است. گرد هم می آییم تا با مرور برگهایی از تاریخ جنبش کارگری ایران به زبان تصویر و به روایت دوستان و همرزمان یدالله خسروشاهی از زحمات و فداکاریهای ایشان قدردانی کنیم.
سخنرانی و خاطرات
اجرای موسیقی
فیلم و اسلاید
صرف چای، قهوه و شیرینی
زمان: شنبه ١٣ مارس، ساعت ١٩-١٦
مکان: Kista Träff, Centrum Kista
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران- سوئد
----------------------
گزارش مراسم خاکسپاری و بزرگداشت یدالله خسرو شاهی
پیکر یدالله خسرو شاهی، کارگر شرکت نفت، فعال برجسته، صادق و خستگی ناپذیر جنبش کارگری ایران، روزجمعه ١٩ فوریه ٢٠١٠ با حضور خانواده و جمع کثیری از رفقا، یاران و دوست داران او که از انگلستان، سراسر اروپا و كانادا گرد آمده بودند، در فضایی آکنده از اندوه و احترام، با شکوه تمام در " گورستان ترنت پارک" لندن به خاک سپرده شد. پیکر یدالله خسرو شاهی را خانواده او به همراه عدهای از یارانش از مقابل منزل تا محل خاکسپاری همراهی کردند. آنجا جمعیتی که از ساعاتی پیش برای آخرین دیدار به انتطار ایستاده بودند به آرامی و در سکوتی سرشار از اندوه و حسرت، پیکر او را تا خاکجای دائمی او مشایعت کردند.
مراسم خاک سپاری، با موسیقی و سپس با خوش آمدگویی به حاضرین و سپاسگزاری از آنان که بیش از ٢٠٠ نفر بودند با اعلام یک دقیقه سکوت به احترام یداله خسرو شاهی آغاز شد.
سپس فرزندان یداله، دانش و رویا در میان اندوه حاضرین، از پدر، از شخصیت او ، از مبارزات و گوشه هایی از خاطرات خود سخن گفتند. آزاده، فرزند دیگر یداله شعری را که برادراش، رامین، به یاد پدر سروده بود، خواند. در ادامه، آروین یکی از نوادگان خردسال یداله خسرو شاهی در سخنانی به زبان انگلیسی از دلتنگی هایش به خاطر رفتن پدر بزرگ سخن گفت.
پس ازآن، حمید، یکی از رفقای دیرین یداله خسروشاهی درباره سیر زندگی ، بخش هایی از فعالیت ها و مبارزات یداله در جنبش کارگری ایران سخن گفت و از او تجلیل کرد . بعد از او حشمت رییسی یکی دیگر از دوستان و همکاران قدیم خسرو شاهی در شرکت نفت، خاطرات خود از یداله و فعالیت های سیاسی و کارگری او را با حاضرین در میان گذاشت. پرواز دادن کبوتر سفید، گلباران خاک و پخش ترانه ها و اهنگهای مورد علاقه یداله ، از جمله تصنیف مرا ببوس، بخش دیگر مراسم بود.
آنگاه به پیشنهاد و دعوت خانواده خسرو شاهی، حاضران، به یاد یداله شراب نوشیدند و جرعه ای را برخاک افشاندند. در پایان حاضرین یک صدا به خواندن سرود انترناسیونال پرداختند و برای آخرین بار با یداله خسرو شاهی بدرود گفتند و پیکر او را به خاک، و خاطره اش را به یاد سپردند و محل را به قصد سالن محل برگزاری مراسم یادمان و بزرگداشت ترک کردند.
مراسم بزرگداشت یداله خسرو شاهی شامگاه همان روز بر گذار گردید. بیش از٣۵٠ نفر شامل یاران یداله خسرو شاهی ، فعالین اجتماعی و رهبران و اعضای بسيارى از احزاب و سازمانهای سیاسی و چپ در مراسم حضور یافته بودند. علی اشرافی مجری برنامه ، مراسم را با اعلام یک دقیقه سکوت به احترام یداله خسرو شاهی آغاز کرد. سپس فرزندان یداله خسرو شاهی، دانش و رامش ضمن قدر دانی و سپاس گزاری از حاضرین از شخصیت پدر و خاطرات و رابطه خود با او سخن گفتند. سپس حمید، دوست یداله از مبارزات یداله و جایگاه برجسته او در تاریخ جنبش کارگری سخن گفت. بعد از آن اسلایدهایی شامل تصاویر یداله از نوجوانی تا روزهای پایانی زندگی او همراه با پخش ترانه ها و آهنگ های مورد علاقه اش نشان داده شد. بعد از ان فیلمی که در پیوند با درگذشت یداله تهیه شده شده بود، نمایش داده شد. در این فیلم بخش هایی از گفتگوی اعضای خانواده یداله که از احساسا ت و خاطرات زندگی خود و او سخن می گفتند پخش گردید که مورد توجه حاضرین قرار گرفت.
آنگاه ستار رحمانی رفیق دیرینه و دوست خانوادگی یداله خسرو شاهی در مورد شخصیت یداله و جایگاه او در تاریخ جنبش کارگری ایران و دیگاه های او در مورد این جنبش و اهداف آن، سخن گفت.
فرید پرتوی از فعالین کارگری و از اعضای کارزار "اتحاد بین المللی درحمایت از کارگران در ایران" سخنران دیگر مراسم بود . او با اشاره به نقش مهم و کلیدی یدالله در گسترش و تداوم "اتحاد بین المللی" در ده سال گذشته از فعالیتهای خستگی ناپذیر او از جمله در جلب حمایت های بین لمللی از مبارزات کارگران ایران یاد کرد. فرید در بخش دیگر از سخنان خود به جایگاه یدالله در جنبش کارگری پرداخت و او را از فعالین و رهبران كارگرى و سوسياليست برجسته ای دانست که تا آخرین لحظه زندگی در راه ایجاد تشکل های مستقل کارگری و علیه كل نظام سرمایه داری مبارزه کرد.
در بخش دیگر مراسم، ایرج جنتی عطایی، ترانه سرا و شاعر مشهور، چند شعر به یاد یداله و در بزرگداشت او برای حاضران خواند.
ناهید نعیمی، از دوستان یداله پس از سخنان کوتاه به یاد او قطعه آوازی را با صدای خوش برای حاضرین خواند که اندوه فقدان یداله در آن موج می زد.
در بخش دیگر از برنامه تلاش گردید که پیام مراسم بزرگداشتی که به همت فعالین کارگری بطور همزمان در ایران بر گزار کرده بودند برای حاضرین پخش شود که به دلیل کیفیت نامناسب صدا بطور كامل میسر نگردید، اما از تمامى دوستان برگزار كننده آن مراسم حمايت و قدردانى بعمل آمد.
بخشی بعدی برنامه به پیامها و اطلاعیه های تشكلات و نهادهاى كارگرى و احزاب و سازمانهای سیاسی و شخصیت ها و فعالین سیاسی و اجتماعی اختصاص داشت. مجری برنامه با اشاره به کثرت پیام هاى رسيده و قدردانى از آنها یاد آور شد که بخاطر كمبود وقت از امکان قرائت همه پیام ها برخوردار نیست. وى به نمایندگی از سوی خانواده یدالله خسرو شاهی از تمام پیام دهندگان تشکر و قدر دانی کرد. از میان پیامهاى رسيده چند پیام کوتاه از ايران خوانده شد از جمله پيام علی نجاتی رئيس زندانى هيئت مديره سندیکای کارگران شركت نيشكر هفته تپه و پیام سندیکای کارگران شرکت واحد و کارگران ایران خودرو و شوراى زنان. از پیامهای بین المللی نیز پیام کنفدراسیون عمومى اتحادیه های کارگری فرانسه ( ث ژ ت) توسط مهشید مجاوريان از اعضاى ث ژت و فعالين "اتحاد بین الملی" قرائت شد.
بخش پايانى برنامه به پيامها و خاطرات حاضرين در مراسم اختصاص داده شد كه تعداد زيادى از فعالين كارگرى و چپ از تجارب خود با يدالله صحبت كردند، اما متاسفانه بدليل كمبود وقت تعدادى از حاضرين نتوانستند از اين فرصت استفاده كنند كه اميدواريم بعدها بصورتهاى مختلف اين مهم صورت بگيرد.
در آخرین فرصت باقی مانده علی حسینی، راه اندازی سایت یداله را اعلام کرد: www.ykhosroshahi.com
در پایان مراسم، شركت كنندگان از جا بر خاستند و سرود انترناسیونال در فضای سالن طنین افکند و با درود بر یداله در هم آمیخت.
اتحاد بين المللى به سهم خود از تمامى فعالين و تشكلات كارگرى و سازمانها و احزاب و سايتهاى كارگرى و سياسى كه در رابطه با درگذشت رفيق يدالله ابراز همدردى كرده اند صميمانه قدردانى ميكند. در وب سايت اتحاد بين المللى سعى شده است تمامى اين پيامها حتى المقدور درج گردد. لازم به اطلاع رسانى است كه مراسمهاى گراميداشت يدالله در كشورهاى مختلف نيز برگزار شده است و يا در هفته هاى آتى برگزار خواهد گرديد.
ما یک بار دیگر مرگ نابهنگام و تاسف بار رفيق و همكار عزيزمان یدالله خسرو شاهی ، فعال و رهبر خستگی ناپذیر در جنبش کارگری و سوسیالیستی ایران را به خانوده او و همه یاران و هم رزمانش تسلیت میگویيم و خود را در این غم مشترک در کنار آنها می یابیم. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
آخرین باری که تلفن کرد چند روز پیش از درگذشت ناگهانی اش بود. تا صدایش را شنیدم یادم آمد آنچه را که به او قول داده اما فراموش کرده بودم: قرار گذاشته بودیم که من از طرف «اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران» از طریق ایمیل از "مک آرتا" مسئول روابط بین الملل فدراسیون جهانی اتحادیه های کارگران حمل و نقل (ای تی اف)، قرار ملاقات بگیرم تا با یدی به دیدارش برویم و درباره پاره ای از مسایل کارگری ایران با او گفتگو کنیم. و من این را بکلی فراموش کرده بودم . نمیخواستم که برنجانم اش. پس گفتم که به مک، ایمیل فرستاد ه ام و هنوز جواب نداده است. از اینکه دروغ گفته بودم از خودم بدم آمد. گفت: اگر می توانی تلفنی با مک تماس بگیر و قرار بگذار. و صبحت به مسایل دیگر کشید. بعد از گفتگو با یدی، بلافاصله به مک، ایمیل فرستادم و درخواست ملاقات کردم .
از مک خبری نشد. روز دو شنبه هفته پیش تلفنی با مک تماس گرفتم و قرار گذاشتم که صبح روز پنج شنبه ۴ فوریه همراه یدی به دیدن اش برویم. زمان ملاقات را با ایمیل به یدی اطلاع دادم. می دانستم از شنیدن اینکه به این زودی قرار ملاقات گرفته ام خوشحال خواهد شد. برای محکم کاری به یدی زنگ زدم اما کسی گوشی را بر نداشت. عصر ایمیل هایم را چک کردم. هیج ایمیلی از یدالله نداشتم. عجیب بود. او معمولا به چنین ایمیل هایی زود جواب میداد.
هنوز چند دقیقه ای نگذشته بود که ایمیلی دریافت کردم که خبر میداد یدی سکته مغزی کرده و در بیمارستان بستری است. خشکم زد. با بهزاد تماس گرفتم. خبر را می دانست. قرار گذاشتیم که چهار شنبه عصر به ملاقاتش برویم. من اما به قرار نرسیدم و جا ماندم. با خودم گفتم فردا می روم. همان شب، دیر وقت، خبر رسید که دکتر ها گفته اند که یدالله تا فردا بیشتر زنده نخواهد بود. اما من که هنوز نمی خواستم این را باور کنیم با خود به قراری که من و یدی برای روز پنج شنبه با مک داشتیم فکر کردم. جریان ملاقات با مک را با بهزاد در میان گذاشتم . گفت فردا با هم به دیدن مک خواهیم رفت.
آن شب تلخ با کابوس های تلخ تر به صبح رسید و اول صبح، خبر رسید که یدی دیگر در میان ما نیست. شوکه شدم. اصلا حوصله رفتن به ملاقات مک را نداشتم. می خواستم به او و به بهزاد زنگ بزنم و قرار را لغو کنم. اما نتوانستم . باید می رفتم. و رفتم. نه به خاطر قولی که به مک داده بودم و نه به خاطر مسایل کارگری و نه به خاطر هیچ چیز دیگر، بلکه تنها به خاطر یدی سر قرار رفتم چون می دانستم که برایش مهم بود.
خبر را به مک گفتیم. خیلی ناراحت شد. یدی را می شناخت. چند باری من و یدی به دیدن اش رفته بودیم و با او در باره مسایل کارگری در ایران گفتگو کرده بودیم.
به هر رو، گفتگو با مک پایان یافت و من و بهزاد، خاموش و غم زده محل را ترک کردیم. نه به خاطر آنچه که در گفتگو گذشته بود. بلکه به خاطر جای خالی یدی. بهزاد گفت دیشب تا صبح نتوانستم بخوابم و در گوشه ای آهسته گریه کردم. از شنیدن سخنان او به سختی جلوی ترکیدن بغض ام را گرفتم . اما این دیری نپایید. نیم ساعت بعد، از رستوارانی که با بهزاد برای نهار به آنجا رفته بودیم برای تلفن زدن به خانواده یدی بیرون آمدم و تماس گرفتم. دانش فرزند یدالله گوشی را برداشت اما بعد از چند کلمه، بغضم ترکید و در برابر نگا ه های ناباور رهگذرانی که از هیچ چیز خبر نداشتند، گریستم . یدی مرده بود. دبیر سابق سندیکای کارگران پالایشگاه تهران، یکی از سازمان دهند گان کمیته های مخفی اعتصاب بزرگ و معروف کارگران شرکت نفت در انقلاب ایران، نماینده شوراهای سراسری کارگران نفت، زندانی سیاسی هر دو رژیم شاه و جمهوری اسلامی، فعال شریف و پیگیر کارگری، یکی از برجسته ترین چهره های جنبش کارگری ایران؛ یدالله خسرو شاهی بعد از چهار دهه مبارزه، در تبعید مرده بود. اندوه عمیق رفتن او بر استقامت لجبازانه و بی معنای من غلبه کرده بود و من در غم او و یا شاید در جستجوی او، نه "بر درگاه کوه" و نه "درآستانه دریا و علف" بلکه در پیادهروی لندن و در زیر باران همیشگی آن که حال به کفری می مانست که جهان را می آلود، با خود می گریستم.
بهزاد، در خلوت خانه خود گریسته است و من در برابر نگاه حیران رهگذران. می دانم که صدها نفر دیگر از یاران و دوستان یدی نیز گریسته اند؛ هرکدام در جایی، در خلوتی و به شیوه ای.
بیست سالی هست که از نزدیک می شناختم اش . نبض اش به معنای دقیق کلمه با نبض جنبش کارگری می زد. گویی پیروزی کارگران در هر نبرد، پیروزی او و شکست شان، شکست او بود. این را می شد به خوبی در نگاه او و حالت چهره اش دریافت. هرگاه که خوشحال و سر زنده اش می دیدی، میتوانستی حدس بزنی که اتفاق مبارک و خوشی در جنبش کارگری روی داده است و یا دارد روی میدهد. و هر زمان که غمگین و گرفته بود، باید حدس می زدی که اوضاع مساعد نیست و کارها به خوبی پیش نمی رود. خبر کشتار کارگران خاتون آباد چنان خشمگین اش کرده بود که روی پا بند نمیآمد. و خبر احیا و آغاز فعالیت مجدد سندیکای کارگران شرکت واحد و اعتصاب آنان چنان شوق و شوری در او بر انگیخته بود که اندازه نداشت. او اگر چه از صحنه اصلی مبارزه کارگران به ناگزیر دور بود اما ناظر و یا تحلیل گر بی طرف اوضاع جنبش کارگری نبود. تا آنجا که در توان داشت و گاه خیلی بیش از توان جسمی اش برای کمک به پیشبرد مبارزه کارگران و تقویت جنبش کارگری، از خود وقت و نیرو می گذاشت. او این را وظیفه نمی دانست، این را ادای سهم نمی دانست. او خود جزیی از مبارزه کارگران بود. درگیربودن با مسایل کارگری فقط دغدغه ذهنی اش نبود، بلکه کل زندگی اش بود. او اصولا زندگی به شیوه ی دیگر را نمی شناخت. زندگی در مبارزه بود که برای او معنا می یافت. او نمی توانست باشد و مبارزه نکند. شادی هایش در اساس از پیروزی و پیشروی کارگران در مبارزه بر می خواست، و غم هایش، غم های شکست ها، عدم موفقیت ها و پیش نرفتن کارها بود.
فرشته البته که نبود. انسانی بود چون همه ما. اشتباه می کرد و گاه اشتباه اش را تکرار می کرد. گاه و بی گاه دوستان و همرزمانش را می آزرد و به دلجویی بر نمی آمد. در کار جمعی، تک روی هم می کرد. گاه چنان رک و صریح بود که تعجب انسان را برمی انگیخت و گاه چنان نرمش و اغماضی از خود نشان می داد که انسان از درک آن عاجز می ماند. اما شکوه راهی که او از روهروان صادق، صمیمی و همیشگی اش بود آن چنان تلألو خیره کننده ای داشت که همه این ها در برابرش رنگ میباخت.
در نگاه یدی، تئوری، خاکستری می نمود، حال آنکه سبز، درخت جاویدان زندگی بود. نه به این معنی که به مباحث نظری اصلا اهمیت ندهد. بلکه به این معنی که تغییر واقعیت موجود برایش مهم تر بود. تئوری در نظرش می بایست به این امر کمک می کرد. با این وجود در نتیجه گیری عملی از مباحث پیجده نظری استعداد کم نظیری داشت.
علاقه چندانی به مباحث مربوط به آینده درازمدت جنبش کارگری نشان نمی داد و پرداختن به آن را نابههنگام و هدردادن وقت می دانست. در برابر، بیشتر توان و وقت خود را صرف شناخت و رفع موانع موجود در راه پیش روی مبارزه کارگران می کرد. به باور او در تغییر دادن شرایط موجود، کارگران خود را نیز تغییر می دهند و آینده را نه براساس برنامه و نقشه از پیش تدوین و طراحی شده، بلکه در فرایند دوسویه تغییر دادن همزمان واقعیت و تغییردادن خود، خواهند ساخت. پس علاقه ای به پرداختن به بحث های مربوط به آینده ی سرمایه داری و بدیل های ممکن نشان نمی داد. وقت اش را هم نداشت.
او را متهم می کردنند که سندیکالیست آن هم به معنای بد آن یعنی سندیکالیست رفرمیست است. او اما خواهان تشکل مستقل کارگری بود؛ هر تشکلی که کارگران بتوانند با تکیه به نیروی خود ایجاد کنند. عمیقیا به توان و قدرت کارگران باور داشت. انوع تشکل ها و تفاوت های آنها را خوب می شناخت. اما خیالپردازی نمی کرد و شرایط و توازون نیروها را همیشه در نظر داشت. او این ها را نه در لابلای صفحات کتاب بلکه به تجربه دریافته بود: او در پیش از انقلاب، دبیر سندیکای کارگران پالایشگاه تهران بود. بعد از اعتصابی که همین سندیکا در ١٣۵٣ سازماندهی اش کرده بود دستگیر و زندانی شد. در جریان انقلاب ١٣۵٧ وقتی که به همراه سایر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد، سهم ارزنده ای در سازماندهی کمیتههای مخفی اعتصاب در صنعت نفت ایفا کرد. او سپس در اوایل انقلاب از فعالین پیگیر جنبش شورایی بود و خود یکی از نمایندهگان شوراهای سراسری کارگران شرکت نفت بود. بنابراین از نظر او نوع تشکل مستقلی که کارگران در یک برش زمانی می توانند و باید ایجاد کنند بستگی به توان آنها و شرایط و اوضاع سیاسی و اجتماعی داشت. با همین نگاه بود که از همان آغاز بر آمد جنبش اعتراضی اخیر با نوشتن مقاله ای از کارگران خواست که شوراهای خود را بوجود آورند. کسی که متهم به سندیکالیسم بود، پیش از دیگران پیشنهاد تشکیل شوراها را داد. چنین به نظر می رسد که او در زمان نوشتن آن مقاله، می پنداشت که انقلاب دیگری آغاز شده است که با همان سرعت انقلاب بهمن به پیش خواهد رفت.
اوهمیشه به چندین کار مشغول بود. از جمع آوری کمک های مالی برای کارگران گرفته تا نوشتن مطلب و مقاله در باره مسایل کارگری. از دنبال کردن آخرین وقایع کارگری تا تلاش برای جلب همبستگی جهانی از کارگران ایران. من از همه آنچه که او در دستور کار خود داشت آگاه نیستم، اما می دانم که قرار بود چند کار را بطور همزمان با هم در «اتحاد بین المللی...» پیش ببریم. بعلاو قرار بود که در شنبه ای که گذشت در نشستی برای سازماندهی کارزاری در لندن علیه جمهوری اسلامی کنار هم باشیم. او اما دیگر در میان ما نبود و دوستان روی صندلی خالی اش دسته گل گذاشتند.
او به براستی یکی از برجسته ترین چهرهای جنبش کارگری بود. نسل هایی از کارگران آینده هنوز می توانند از داشتن چنین چهره ای در سنت خویش، به خود ببالند. می توانند بگویند: نگاه کنید به تاریخ ما، نگاه کنید به سنت ما و ببینید که چه انسان های شریف و نجیبی را در دامن خود پروده است. نگاه کنید به یوسف افتخاری، نگاه کنید به رحیم همداد، نگاه کنید به علی امید و نگاه کنید به یدالله خسرو شاهی و ببیند که آنان چگونه زیستند. ببیند چگونه در فرازها و فرودهای تاریخ مبارزاتی ما، از پیدایش نخستین نشانه های پیروزی و افق های باز تا شکست های سخت و سهمگین درتاریکترین شب ها، به طبقه خویش وفادار ماندند. ببینید که چگونه تا واپسین لحظه ها در هرکجای جهان سرمایه که بودند، شجاعانه، سربلند و با افتخار ایستادند و جنگیدند.
کم کم دارم این حقیقت تلخ را می پذیرم که دیدار دیگری با یدی در پیش نخواهد بود؛ حسرت چنین دیداری برای همیشه در دل من و همه دوستان یدی خواهد ماند.
ایوب رحمانی - ١٠ فوریه ٢٠١٠
----------------------
پيام اتحاديه كارگران پست كانادا در گراميداشت يدالله خسروشاهى
به نمايندگى از ٥٤ هزار عضو اتحاديه كارگران پست كانادا، در گذاشت يدالله خسروشاهى را تسليت ميگويم.
افرادى همچون يدالله خسروشاهى، كه بخاطر حقوق كارگران با وجود مواجه بودن با خطرات فراوان مبارزه كرده اند، الهام بخش فعالين كارگرى در سراسر جهان براى تدوام مبارزه هستند.
يدالله خسروشاهى با تعهد و شجاعت خود نشان داد كه نبرد براى عدالت و شرافتمندى بايد ادامه يابد.
يدالله خسروشاهى ميراث بسيار مهمى را به جاى گذاشته است، و ماعميق ترين همدردى خود را به شما اعلام ميكنيم.
با احترام،
دنيس ليملين،
رئيس سراسرى اتحاديه كارگران پست كانادا
١٩ فوريه ٢٠١٠- اتاوا
ترجمه و تكثير از اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران
----------------------
درگذشت یداله خسروشاهی را تسلیت میگوییم
با کمال تاسف مطلع شدیم که یکی از کارگران پیشکسوت و مبارز یداله خسروشاهی در
سن ٦٧ سالگی درگذشته است.
یداله کارگری بود که از ١۴ سالگی کارگری را آغاز کرد و شرایط سخت زندگی او را
به راه تلاش برای کسب مطالبات کارگری کشاند.
یداله خسروشاهی بیش از ۴٠ سال برای حقوق کارگران مبارزه کرد و در این راه از
هیچ سختی نترسید ، تجارب و راه یداله و دیگر کارگران برای ما کارگران آموزنده و
قابل احترام است.
ما درگذشت این کارگر مبارز را به خانواده ی وی و دیگر کارگران تسلیت میگوییم.
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
١ اسفند ٨٨
----------------------
بیانیه ی مراسم بزرگداشت زنده یاد یداله خسروشاهی در تهران
امروز روز خاکسپاری و مراسم بزرگداشت کارگرِ مبارز و رفیق صدیق و سخت کوش جنبش کارگری، زنده یاد یداله خسرو شاهی در شهر لندن است. علاوه بر مراسم بزرگداشت وی در لندن، در شهرهای دیگر دنیا هم برای بزرگداشت خاطره و مبارزات رفیق یداله مراسم هایی برگزار شده است.
ما نیزدر اینجا و در ایران با وجود دشواری های گوناگونی که گردهمایی ای اینچنینی میتوانست در شرایط امروز، برای دوستان وجود داشته باشد، بر خود لازم دانستیم که به خاطر مبارزات بیدریغ، پیوسته، جانفشانانه، صادقانه و شرافتمندانه ای که رفیق یداله برای دفاع از منافع و آرمان های طبقه ی کارگر و به ویژه جنبش کارگری ایران، در طول بیش از ۴٠ سال به طور شبانه روزی به آن مشغول بوده است، گرد هم آییم و یاد وی را گرامی داریم و با یداله و دیگر جانباختگان راه و آرمان های کارگران تجدید پیمان کنیم که راه آنان، اعتقاد ماست و ما بر این اعتقاد و بر این عهد بوده و خواهیم بود.
شرایطی عینی که یداله در آن میزیست و محرومیت هایی که به او و دیگر کارگران تحمیل میشد و هنوز میشود، و غم ِ خویشتن و معیشت به مثابه کارگری که قربانی نظام سرمایه داری
است او را به واکنش واداشت تا پای در راه مبارزه علیه وضعیت موجود بگذارد. و یداله سپس انتخاب کرد که بر همین راه ِ مبارزه بماند و علاوه بر خود، برای احقاق مطالبات ِ دیگر کارگران به نبرد خود ادامه دهد زیرا که کارگران را برای رهایی، چاره، جز جنگیدن نیست.
بزرگداشت یداله، بزرگداشت یک فرد نیست، بزرگداشت راه و شیوه ی شرافتمندانه ی زیستن است، بزرگداشت این کیمیای کم یابی است که رفیقی چون یداله تا آخرین لحظات زنده بودن به آن پایدار بود: غم ِ نان و آزادی و برابری و مبارزه برای آن، غم ِ انسان را داشتن، غم انسانیت وغم انسانیت فراموش شده.
و بزرگداشت او، بزرگداشت آنانی است که با تمام جسم و جانشان، برای برابری و انسانیت و آزادی و عشق مبارزه میکنند.
یداله و دیگر مبارزان با شیوه ی زیستنشان، با دغدغه های بلند انسانی و با بودن ِ شرافتمندانه شان، یادآور اصلی اساسی و پر مسئولیت هستند؛ و آن اصل این است که: درازای زندگی نیست که اهمیت دارد، مهم آن است که محتوای زیستن ما، چگونه باشد. یداله انتخاب کرده بود شرافتمندانه بماند و در زندگی برای حقوق، مطالبات و منافع دیگران، حتی از منافع، خواسته ها و راحتی ِ خود بگذرد.
چه مبارزات و چه تلاش هایی که یداله در این راه انجام نداد. زندان و شکنجه و تبعید برای یداله هیچ گاه سدی نشد.
یداله بیش از ۴٠ سال برای کارگران و مردم از لحظه لحظه ی حیات اش مایه گذاشت. و درآخرین روز زندگی اش نیز قرارِ یک جلسه ی کارگری در شهر لندن داشت و آن جلسه بدون غیبت یداله برگزار شد، و از روز ١۵ بهمن ماه ٨٨ برخلاف روحیه و فکر خستگی ناپذیرش، جسم یداله به ما گفت که از این پس یداله از تمامی جلسات ما غیبت خواهد داشت! اما همانطور که در مورد دیگر مبارزان اینچنین بوده است، خاطرات یداله، راهش، اعتقاداتش ، تجاربش ونقد و سنجش این تجارب و عملکرد ها، برای همیشه در میان جنبش طبقه ی کارگر و تمامی برابری طلبان و آزادیخواهان، باقی خواهد بود.
شرکت کنندگان در مراسم بزرگداشت رفیق یداله خسروشاهی
جمعی از:
کارگران ، فعالان کارگری ، دانشجویان ،نویسندگان و فعالین لغو کار کودک
برای یدالله خسروشاهی یار دیرین جنبش کارگری که با رفتنش سایه غم و ماتم را بر قلب انسانهایی که دستی بر آتش دارند، افکند!
برای یدالله که در طول زندگی اش، پیگیرانه دردرون جنبش کارگری ( ازفعالیت و دبیری سندیکای کارگران پالایشگاه تهران در زمان رژیم سلطنتی - سرمایه داری ، عضویت در شورای کارکنان نفت در رژیم سرمایه داری - اسلامی و فعالیت در تبعید) برای مطالبات کارگری فعالیت کرد.
برای یدالله از نسل زندانیان سیاسی رژیم سلطنتی که با تحمل شکنجه های وحشیانه در زندانهای شاهنشاهی درس مقاومت و پایداری را برای نسل ما بجا گذاشتند. و من بسیار ازآنان آموختم و در طی دوران زندانم (از آنجمله درانفرادیهای گوهردشت)، به مقاومت نسل زندانیان سیاسی گذشته می اندیشیدم و نیرو و توان برای ایستادگی و مقاومت در طی ٩ سال زندانم، می گرفتم .
و برای یدالله ، که چند سالی را در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی سپری کرد وبعد از آن در تبعید، در درون جنبش کارگری برای مطالبات کارگری تا لحظه مرگ اش فعالیت و تلاش نمود.
غم از دست دادن یدالله را به همسر، فرزندان و بستگانش تسلیت می گویم و خود را در غم آنان شریک می دانم.
با احترام مینا زرین
٠١٠.٠٢.١٩
----------------------
موضوع: درگذشت رفيق يدالله خسروشاهى
لطفا همدردى عميق اتحاديه كارگران فنى و متحد گرانادا را بپذيريد. لطفا ابراز احساس ما را به خانواده ايشان اطلاع دهيد.
با احترام رفيقانه،
چستر، ا. ا. هامفرى
رئيس كل،
اتحاديه كارگران فنى و متحد گرانادا
Grenada Technical & Allied Workers' Union
۵ فوريه ٢٠١٠
ترجمه و تكثير اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران
----------------------
خواهران، برادران و رفقاى گرامى،
لطفا تسليت صميمانه ما بمناسبت درگذشت يدالله خسروشاهى، يك رهبر و پيشكسوت در جنبش طبقه كارگر ايران كه صبح پنجشنبه ١١ فوريه ٢٠١٠ در لندن فوت كرده اند، را بپذيريد. يك عمر تلاش مبارزرين متعهدى مثل ايشان تضمين ميكند كه مبارزه براى عدالت اجتماعى كماكان ادامه يابد.
در همبستگى با شما،
بارى وايزلدر،
دبير فدرال، كانادا
سازمان سوسياليست اكشن (اقدام سوسياليستى)
Barry Weisleder,
federal secretary,
Socialist Action / Ligue pour l'Action socialiste,
Canadian state
١٦ فوريه ٢٠١٠
ترجمه و تكثير از اتحاد بين المللى درحمايت از كارگران در ايران
----------------------
دعوت به مراسم بزرگداشت یداله خسروشاهی در هانوفر
گرچه زین زهر، سمومی که گذشت ازسرباغ
سرخ گلهای بهاری همه بیهوشانند
باز در مقدم خونین تو، ای روح بهار
بیشه در بیشه درختان، همه آغوشانند
ما همگان را به برگزاری مراسم گرامی داشت یداله خسروشاهی دعوت میکنیم
زمان: ٢٦ فوریه ساعت ١٩
مکان: Freizeitheim Linden
WindheimStraße 4 30451Hannove
بامداد پنج شنبه ۴ فوریه ٢٠١٠ (١۵ بهمن ١٣٨٨) رودخانه ای توفنده و زلال از حرکت بازماند. قلب پرتپش یداله خسروشاهی، از فعالین برجسته و یار دیرینه جنبش کارگری از حرکت باز ایستاد.
یداله خسروشاهی از کارگران نفت و دبیر سندیکای کارگران پالایشگاه تهران در اوایل دهه ١٣۵٠ بود. او نقش بسزایی در سازماندهی و هدایت اعتصابات صنعت نفت در دوره انقلاب ۵٧ داشت و عضو فعال شورای سراسری کارکنان شرکت نفت بود. در مجموع شش سال در زندان های رژیم های سلطنتی و جمهوری اسلامی گذراند و تحت شکنجه و آزار قرار گرفت. پس از خروج از ایران نیز تا آخرین روزهای زندگی به گونه ای خستگی ناپذیر و پیگیر در جهت تقویت تشکل های مستقل کارگری و جلب حمایت بین المللی از مبارزات کارگران ایران فعالیت می کرد.
خبر مرگ ناگهانی او موج گسترده ای از تاثر و همدردی در میان شخصیت ها و گروه های سیاسی، فعالین کارگری، اتحادیه ها، دوستان و یاران او چه در داخل و چه در خارج از ایران برانگیخت. این هم زبانی گرایشات گوناگون و حتی متناقض نشانگر احترامی است که در دل همگان کاشته بود. با درگذشت یداله نه فقط جنبش کارگری، بلکه کل جنبش آزادی خواهانه و سوسیالیستی ایران یاری صمیمی و دلسوز را از دست داد.ما همگان را به شرکت در مراسم این انسان سترگ دعوت می کنیم.
محتوای مراسم: معرفی زندگی نامه و دیدگاه یداله خسروشاهی، بازگویی خاطراتی از او، نمایش فیلمی از یدﷲ، دکلمه شعر، عکس هایی از یداله، موسیقی زنده و
کمیته برگزاری بزرگداشت یداله خسروشاهی
برای اطلاع بیشتر می توانید با تلفن های زیر تماس بگیرید:
یداله خسروشاهی كارگر مبارزی كه بیش از چهل سال از زندگی خود را صرف تلاش برای دفاع از حقوق كارگران كرده بود سرانجام در ١۵ بهمن ٨٨ در سن ٦٧ سالگی و در تبعید درگذشت.
یداله از سال ۵٣ تا ۵٧ و سپس بعد از قیام ۵٧ از سال ٦١ تا ٦۵ زندانی دو حاكمیت سرمایه داری حاكم بر ایران بود.جرم او مبارزات بی امان علیه سرمایه داری های حاكم و فعالیت در راه دفاع از منافع طبقه ی كارگر بود.
یداله پس از قیام ۵٧ عضو كمیته ی مخفی اعتصابات نفت و عضو شورای سراسری کارکنان نفت و پیش از ان عضو ،از موسسین و دبیر سندیکای پالایشگاه نفت تهران بود. و تا پیش از زندانی شدن در سازماندهی اعتصابات و مبارزات كارگری نقش موثری ایفا كرد.
وی پس از ازادی و در زمان تبعید در خارج از كشور به مدت ٢٣ سال دست از مبارزات كارگری خود برنداشت و علاوه بر نوشتن چندین مقاله و انجام مصاحبه ها و تبادل تجربیات با حضور در تشكل های فعالین كارگری و از جمله عضویت چندین ساله در اتحاد بین الملل در حمایت از كارگران در ایران و نیز حمایت از مبارزات كارگری در ایران به تلاش برای دفاع از منافع ،مطالبات و آرمان های كارگران پرداخت.
ما ضمن تسلیت به خانواده وی ، دوستانش و كارگران و فعالان كارگری امید داریم كه تجربیات و آثار به جا مانده از یداله و دیگر كارگران و فعالان كارگری بتواند مورد بحث و نقد و مداقه قرار گیرد تا چراغی در راه مبارزات طبقه ی كارگر باشد.
یادش گرامی و بلند!
جمع شورایی فعالین کارگری
٢۵ بهمن ماه ٨٨
----------------------
یاد یدالله خسروشاهی جاویدان است
خبر درگذشت زنده یاد آقای یدالله خسرو شاهی پیشکسوت جنبش کارگری ایران موجب تاثرعمیق و تاسف فراوان شد و من و همکارانم را در اندوه عمیق فروبرد.
اینک ضمن عرض تسلیت ، مراتب همدردی خود را نسبت به خانواده ی آن زنده یاد و جنبش کارگری ایران و دیگر سوگواران ابراز می دارم.
یدالله خسروشاهی حدود ۴٠ سال از عمر خود را با افتخار برای کارگران و هم طبقه ای های خود وقف کرده بود و اینجانب امیدوارم که من و دیگر کارگران بتوانیم از تجربیات و روش های شرافت مندانه زندگی و مبارزه آن انسان صادق و شریف درس بگیریم.
یادش گرامی، راهش پررهرو
رضا شهابی عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد تهران
٢٠ بهمن ماه ٨٨
----------------------
یداله، خستگی ناپذیری، شرافت
جسمش اگر کم نیاورده بود ، آن روز قرار یک جلسه کارگری داشت ؛درست روز پنجشنبه که قلبش باز ایستاد ، ١۵ بهمن ماه ٨٨.
جسمش را در خاک می کارند سی ام بهمن ماه ٨٨ ؛ ولی روح سرکش یداله بیش از ۴٠ سال روحیه بخش مبارزات کارگری بود و خواهد بود.مبارزه علیه دو نظام سرمایه داری و علیه کلیت نظام سرمایه داری.
از مبارزات و کارهایش بسیار نوشته و خواهند نوشت.اما انچه برای همه ی گرایشات ِ فکری ِ کارگری می تواند مورد اشتراک و تحسین و برای من هم بزرگترین درس باشد این است که:
یداله خسروشاهی در همه ی این سال ها از پا درنیامد ، جنگید و وقتی به او با این همه تجربه و سابقه ی مبارزاتی مطلبی می گفتی ، گوش می سپرد و اماده بود هر لحظه تا اگر باید ، خودش و کارهایش را نقد کند و قدمی بیشتر رو به جلو بردارد.و همه ی اینها با چاشنی شرافت و صداقت.
نام اش بر پیشانی مبارزات کارگری درخشان است و یادش در جان هایمان اشاره به خستگی ناپذیری
یداله! راه تو و راه مبارزات کارگران ادامه خواهد داشت.
علیرضا عسگری
با بغض و اشک و بهت - سی ام بهمن ماه ٨٨
----------------------
ادای احترام به کارگر مبارز یداله خسروشاهی
متاسفانه با خبر شدم که یداله خسروشاهی کارگری که چند دهه برای احقاق حقوق کارگران تلاش کرده است ،در چند هفته ی قبل درگذشته است.
من این ضایعه را به خانواده ی ایشان و تمامی کارگران تسلیت میگویم و امیدوارم ما کارگران بتوانیم با درس گرفتن از اینچنین پیشکسوتانی در راه تلاش برای احقاق حقوق خودمان گام های موثر تری برداریم.
یاد یداله گرامی باد
علی نجاتی
رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
زندان دزفول - بهمن ٨٨
----------------------
خبر چه ساده می آید!
"یدالله از میان ما رفت"
چه سخت می آئیم و چه ساده میرویم! یدالله چه خوب و خوش و چه سخت زندگی کرد نمی دانیم در آخرین لحظات آرزوی کدامین دیدارها را داشته است نمی دانیم به جزء خانواده، دل اش می خواست با چه کسانی آخرین حرف هایش را بزند نمی دانیم دم دمای آخر چه چیزهائی وجودش را به خود مشغول داشته است، کاشکی می شد که بدانیم خسروشاهی این فرزند رنج و کار این فعال جنبش کارگری ـ سندیکائی و سوسیالیستی ایران که سال های درازی از زندگی شیرین خود را وقف سامانیابی مبارزات کارگری کرد در آخرین لحظات با دیدار کدامین یاران (کارگران و همکاران اش) آرام تر از میان ما می رفت.
مگر می شود ما دیگر یدو را در هیچ جلسه ای هیچ آکسیونی هیچ اعتراضی نبینیم؟
آیا امکان دارد یاران یدوی عزیز دیگر نتوانند او را ببینند؟
نه اینطور نیست! یدوی عزیز همیشه در مبارزات کارگری جلو خواهد افتاد او ما را تنها نمی گذارد نه یدالله خودِ خودِ مبازره است او تا همیشه همراه فروشندگان نیروی کار همراه کارگران در همه ی عرصه ها حضور خواهد داشت! نگاه کنید به قطعه از نامه اش:
" امروز٢١/١٠/٩٢ ... معدنچیان سراسر انگلیس با زن و بچه ها به لندن آمده و راهپیمائی
با شکوهی را بر گزارکردند. ... پس از ۵٠ سال که از عمرم می گذرد، امروز واقعاً
عظمت طبقه ی کارگر را با چشمان خودم دیدم تا کنون اینهمه کارگر با این همه وسعت
و مصمم در خیابان ها و تظاهرات ندیده بودم، در انقلاب ۵٧ ایران وسعت مردم بی سابقه
بود ولی در یک تظاهرات که تنها کارگران به این وسعت باشند من شاهد نبودم... در جلو
هر صف پرچم یک معدن ... در بالای پرچم اسم معدن و شهر آن و در وسط آن یکی
از رهبران برجسته هرمعدن... و " کارگران جهان متحد شوید " نوشته شده. ... حداقل ٢٠٠
هزار نفر... تظاهرات با شکوه و عظیمی بود جای تو خالی، من که برای مدتی شارژ شدم
و احساس قدرت عجیبی در من بوجود آمده است. ..."
می بینید یدوی نیرو بخش از مبارزات همکاران اش با شعفی حرف می زند و چگونه شارژ و احساس قدرت می کند؟ به این خاطر که او خود ِ خود ِ مبارزه ی کارگری است. یدو گرایش معینی است در جنبش کارگری و نمی توانست خارج از مبارزات کارگری جایگاهی برای خودش پیدا کند بهمین خاطر در سازمان سیاسی هم دوام نیاورد و به اصل خویش بازگشت و با حوصله ای بی پایان در این جهت کار کرد و زحمت کشید!
پيام كنفدراسيون عمومى كارگران فرانسه (ث ژ ت)
در گرامیداشت يدالله
براى سالهاى طولانى، ما با يدالله دست در دست كار كرديم و از اينرو امروز در ستايشش مى گوييم.
يدالله بخاطر سادگى و اعتقاداتش احترام برانگيز بود. او متحمل سركوب و زندان در رژيمهاى شاه و جمهورى اسلامى و سرانجام تبعيد شد. او درگير مبارزه اى تمام عيار براى رساندن صدای مبارزات کارگران و دفاع از استقلال جنبش كارگرى بود.
وی تا آخرین لحظات حیاتش ، فعالانه در اتحاد بين المللى در تلاش بود كه بتواند روابط نزديكتر و همكارى مشترك با اتحاديه های كارگرى از جمله ث ژ ت را تقويت كند.
مرگ وى ، ضايعه ای بزرگ براى تمامى كسانى است كه افتخار آشنايى با اين فعال برجسته را داشتند. ما به خانواده، دوستان و رفقاى يدالله اطمينان می دهيم كه براى ث ژ ت يدالله هميشه نمونه و سمبل مبارزه براى آزادى اتحادیه هاى كارگرى در ايران باقى خواهند ماند.
بدون شک مناسبترين كارى كه در گراميداشت خاطره وى ميتوان كرد ، همانگونه كه او ميخواست، ادامه مبارزات وى است.
يدالله، شما بعنوان يك شخصيت والاى جنبش بين المللى اتحاديه اى كارگرى در خاطر ما همواره بوده و باقى خواهى ماند.
از طرف كنفدراسيون عمومى كارگران فرانسه (ث ژ ت)
ژان فرانسوا كورب - ٩ فوريه ٢٠١٠
ترجمه و تكثير از اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران در ايران
----------------------
مراسم خاکسپاری و یاد بود یدالله خسرو شاهی
آری تنها مرگ دروغ نمی گوید. اما، هنوز هم نمی خواهیم، نمی توانیم باور کنیم که او رفته است
و فکر نکرده است که اندوه جان فرسای رفتن اش هزار بار از تاب و تحمل ما افزون تر است.
نمی خواهیم باور کنیم که او را از دست داده ایم. از همسر و پدر عزیزتر ازجان مان، از مبارز پیگیر و شریف جنبش کارگری ایران، از او، از یدالله خسرو شاهی سخن می گوییم.
با شما فعالین کارگری و سوسیالیستی، با شما همرزمان و دوستانش، با شما انسان های شریفی که او همه زندگی اش را سخاوت مندانه میان ما و شما تقسیم کرده بود، و سهم بیشتراش را هم به حق، به شما داده بود، گرد هم می آئیم تا یاد اش را گرامی بداریم . تا اورا به جاودانگی بسپاریم.
زمان خاک سپاری: جمعه ١۹/٢/٢۰١۰، ساعت ٢ تا ۳۰.۳ بعد از ظهر
Trent Park Cemetery
مکان خاک سپاری:
Cockfosters Road, Cockfosters, Enfield, EN4 0DZ
The nearest Underground station is Cockfosters St. On Piccadilly line
زمان مراسم یاد بود: جمعه ١۹/٢/٢۰١۰، ساعت، . ۳.۵ تا .۳. ۹ بعد از ظهر
مکان مراسم یاد بود:
The Penridge Suit, 470 Bowes Road, London N11 1NL
The nearest Underground station is: Amos Grove
همسر و فرزندان یدالله خسروشاهی
----------------------
در گذشت یدالله خسروشاهی را به خانواده او و دوستان و یارانش تسلیت میگوئیم
یدالله خسروشاهی از فعالین شورای کارکنان سراسری نفت در اوایل انقلاب و
یکی از فعالین کارگری در تبعید روز ۱۵ بهمن ماه ٨٨ در شهر لندن درگذشت.
تلاش و مبارزه یدالله خسروشاهی و یارانش در قبل و بعد از انقلاب ۵٧ بخش
مهمی از تاریخ مبارزه طبقه کارگر ایران برای برپائی دنیایی عاری از ستم و
استثمار است. ما یاد و نقش یدالله در این مبارزات را بزرگ و گرامی
میداریم و در گذشت وی را به خانواده عزیز یدالله و دوستان و یارانش تسلیت
میگوئیم.
اتحادیه آزاد کارگران ایران -٢۱ بهمن ماه ٨٨
----------------------
پیام تسلیت سندیکای واحد به خانواده محترم یداله خسروشاهی و سندیکای شرکت نفت
با کمال تاسف و تاثر با خبر شدیم یداله خسروشاهی یکی از اعضای سابق سندیکای شرکت نفت در تاریخ ۱۵ بهمن ماه ۱٣٨٨ به علت سکته مغزی درسن ۶٨ سالگی دار فانی را وداع گفت.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه فقدان این فعال کارگری را به خانواده محترم و جامعه کارگری تسلیت عرض می نماید.
یادش گرامی و پر رهرو باد
سندیکای کارگران شرکت واحد
اتوبوسرانی تهران و حومه
٢٠ بهمن ۱٣٨٨
----------------------
با نهایت تاسف خبرسکته مغزی وبعد مرگ رفیق یدالله خسرو شاهی را شنیدیم
بسیارتاسف بار بود برایمان که میشنیدیم که کارگری آگاه رفیقی رزمنده و رهبری سخت کوش را دیگر در میان خود نبینیم به همین دلیل خبر مرگ این رفیق گرامی ما را دچار شوک کرد ولی رفیق یدالله در میان ما جاودانه است رفیق یدالله با استقامت و پایداریش در زندانهای دو حکومت سرمایه داری پادشاهی و اسلامی خود را جاودانه کرد.
تا ستم طبقاتی وجود داشته باشد تا آپارتاید جنسی ملغی نشده باشد و تا لغو مالکیت خصوصی در هر اعتراض و هر تضاهراتی در هر متینگ اعتراضی ما این رهبر طبقه کارگر رادر کنار خود حس میکنیم واز همین امروز و در فردای آزادی طبقه کارگر بشتر ازایشان تجلیل می کنیم.
ما اعضای شورای زنان فقدان تاسف بارازدست دادنرفیق یدالله را به خانواده رفیق جانباخته و فعالین کارگری و همه انسانهای برابری طلب تسلیت میگوییم.
شورای زنان ۱۸/۱۱/۱۳۸۸
----------------------
"نگردید، یدالله پیش من است"
از اعماق بر می آمد
از اعماق تاریک
اما با چراغ می آمد.
دلبری نمی کرد ، ناز نمی کرد
در هر دلی اما
جایی برای خویش باز می کرد .
سرشار بود
سفرۀ صادق دستانش
از صفا
پر بار بود
شاخۀ شجاع اعمالش
از وفا.
سیلاب نبود
برای تخریب عطش
آب باریکه ای بود
که بسیار دوید
در این وادی ی تفتیده از عطش
که بسیار نمید
بر جانهای خشکیده از عطش.
از اعماق می آمد
خالص و بی کبکبه
بی ادعا ، بی دبدبه
درد آشنا ، بی همهمه.
از اعماق بر آمد
و به اعماق قلب و روان ما در آمد
پس همه با هم بگوییم:
خوش آمد
خوش آمد.
عباس علیپور ٧ فوریه ۲۰۱۰
----------------------
یداله خسرو شاهی چهره شناخته شده جنبش کارگری ایران از میان ما رفت
با کمال تاسف خبر دار شدیم که در مورخ ۵ فوریه ۲۰۱۰ برابر با ۱۵ بهمن ماه ۱٣٨٨ ، یداله خسرو شاهی نماینده کارگران صنعت نفت ایران بر اثر سکته مغزی در بیمارستانی در لندن در گذشت.
خسرو شاهی، فعال جنبش کارگری ، چهره خستگی ناپذیر که در دفاع از مبارزات کارگری در زمان پهلوی بارها بازداشت شده بود ، با قیام مردم ایران در سال ١٣۵٧ از زندان آزاد شد. در ادامه این مبارزات در دهه ۱٣٦۰ بار دیگر به زندان افتاد و بعد از آزادی از زندان به اروپا مهاجرت کرد و تا اخرین لحظات عمر خود به اهداف و باور های خود پایبند بود.
ما صمیمانه ضایعه وارده را به خانواده محترم آن عزیز و به تمامی کارگران تسلیت می گوییم.
یادش گرامی باد.
از طرف خانواده محمد عبدی پور
ایران - سقز
----------------------
در یاد بود يدالله خسروشاهى...
رفيق كارگر ، رفيق همه كارگران و زحمتكشان، يدالله خسروشاهى با جانى خسته و آرمانى بزرگ از ميان ما رفت. عامو يدى( همانطور كه صدايش مى زديم) یکی از نداهای رساى كارگران و رنجبران ايران در خارج از كشور بود. وى از دوران كودكى در آبادان، شهر نفتگران، به كارگرى مشغول و در نوجوانى به عنوان كارگر به استخدام شركت نفت درآمد و در پالايشگاه آبادان به طبقه كار و رنج پيوست. عامو يدى، در جريان اعتصاب و حق خواهى كارگران پالايشگاه تهران به زندان افتاد و به همراه ديگر زندانيان سياسى در پاييز ١٣۵٧، بدست مردم آزاد شد. پس از انقلاب و بخاطر فعاليت هاى كارگرى در احيا حقوق كارگران نفت، توسط هیئت بدوى صنعت نفت در سال ١٣٦١، اخراج و كمى بعد بخاطر عقايد ماركسيستى و فعاليت هاى حق طلبانه كارگرى، دوباره به زندان افتاد و تا سال ١٣٦۵ در زندان جمهورى اسلامى به زنجير كشيده شد.
يدالله خسرو شاهى، پس از زندان مجبور به ترک کشور شد و در انگلستان، به مبارزات كارگرى خود ادامه داد. او هميشه كارگر باقى ماند و قلب بزرگ و پرشورش همواره براى كارگران و زحمتكشان مى تپيد. او همواره بر این اعتقاد بود که " چاره كارگران، وحدت و تشكيلات است"، عبارتى كه هميشه و همه جا آن را زندگى مى كرد. در تمام سال هاى تبعيد در حال كمك به ايجاد تشكل هاى كارگرى بود. در هر فرصتى براى رساندن نداى كارگران به گوش ديگران، استفاده مى كرد. ده ها مصاحبه راديويى و نوشتارى انجام داده، هميشه بهترين منبع اطلاعات جنبش كارگرى در ايران بود. ارتباطات گسترده و پيگير با تشكل هاى كارگرى در ايران برقرار كرده بود. كارگران ايران وى را از جنس خودشان مى دانستند. وى بدور از هرگونه بحث و جدل هاى روشنفكرى، به حمايت همه جانبه و بى شائبه خود از كارگران و زحمتكشان ايران مى پرداخت.
او در برخورد به اشتباهات عملی در جنبش کارگری هميشه مى گفت كه " املاى نانوشته، نمره اش بيست است"، بايستى عمل كرد و حتما در انجام كار اشتباه هم صورت مى گيرد. او هيچگاه به كارگران و همزنجيرانش، پشت نكرد. درد و رنج زحمتكشان جامعه براى وى، آلام خودش بود. كارگران و زحمتكشان ايران، يكى از بهترين رفقا، دوست، همكار، پدر، برادر و عاموى خود را از دست دادند. ما درگذشت وى را به خانواده و جنبش کارگری ایران ، تسليت مى گوييم.
يادش گرامى و پر توان باد.
كميته همبستگى با جنبش كارگرى ايران- استراليا
پنجم فوريه ۲۰۱۰
----------------------
كارگران و زحمتكشان يكى از وفادارترين ياران پاك و پيگير خود را از دست داد
با كمال تاسف صبح روز پنجشنبه ٤ فوريه ٢٠١٠ قلب پر شور رفيق يدالله خسروشاھى ھمسنگر و رفيق قديمى ما از تپش ايستاد. رفيق يدالله در تاريخ ٢ فويه با سکته مغزى مواجه شد و بعدازظهر ھمين روز وضعیت جسمانی اش رو به وخامت رفت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و رفقاى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. پنج شنبه شب بارھا به منزل رفيق يدى زنگ زديم و كسى جواب نمى داد. بلاخره ساعت ٧ صبح اطلاع پيدا كرديم كه رفيق يدالله دو ساعت قبل يعنى ساعت ٥ صبح ما را تنھا گذشته است.
رفيق يداله بخاطر فعاليت كارگرى سالھاى زيادى را در زندانھاى سلطنتى و اسلامى گذراند اما نه زندان، نه شكنجه و نه تبعيد نتوانست در عزم راسخ او جھت بنيان گذارى جامعهای تساوى طلبانه خللی ايجاد کند. رفيق يدالله يكى از پيگيرترين فعالين كارگرى خارج كشور بود كه با ايجاد تشکلهای كارگرى و تماس مداوم با نھادھا و تشكلھاى جامعهى بين المللى براى رهائی طبقه کارگر ايران بطور بى وقفه تلاش كرد.
رفيق یداله خسروشاهی رهبر لايق و سرشناس جنبش کارگری ایران بود. يداله با صداقت و در جريان مبارزهى بى وقفه به مظهر اعتراض طبقه کارگر عليه دولت های ضد كارگرى تبديل شد .براى ما یداله تنھا یک هم طبقه ای، همرزم و يا یک سوسياليست پیگیر و خستگی ناپذیر نبود بلکه شخصيت و آموزگارى قابل اعتماد بود و به ھمين دليل به تكيهگاه خصوصى خيلى از ماھا نيز مبدل گشته بود. ما و جنبش كارگرى بطور نابهھنگام و در شرايطى حساس و پر تلاطم يكى از رھبران سر سخت و سازمانده خود را از دست داديم. ترديدى نيست كه با شنيدن خبر درگذشت يدالله "خانهكارگر"، كارفرماھا و حكومت حاميشان احساس خوشحالى مى كنند اما كور خواندهاند زيرا درس ها و سنت های ماندگار و پر ارزشی از يداله عزيز باقى مانده و نسل جديد طبقه كارگر بمثابه قطب نماء بدست مى گيرند و روزى از نو شيرھاى نفت را مى بندند و تا رھاى كامل از بردگى راه اين انسان محبوب و بزرگ را ادامه خواھند.
ما فقدان تاسف بار رفيق یدالله خسروشاهی را به همه فعالان جنبش کارگری، رفقای اتحاد بين المللى در حمايت از كارگران ايران، خانواده عزیز و همه انسانھاى آزاده تسلیت میگوییم.
على پيچگاه و صديق جھانى
شنبه ۱۷ بهمن ۱٣٨٨ - ۶ فوريه ۲۰۱۰
----------------------
در گذشت نابهنگام یدااله خسروشاهی ، یار صدیق کارگران و فعال
خستگی ناپذیر جنبش کارگری را به طبقۀ کارگر و خانوادۀ گرامی او تسلیت می گوییم!
وی یکی از فعالان شناخته شده و خستگی ناپذیر جنبش کارگری بود که پس از ٣ روز جدال با مرگ ، سرانجام در ساعت ۵ صبح روز پنج شنبه ، ۱۵ بهمن سال ٨٨ ، برابر با ۴ فوریۀ ٢٠١٠ ، در بیمارستانی در شهر لندن درگذشت و از این طریق ، با خانواده ، دوستان و جنبش کارگری وداع نمود . یدااله خسروشاهی کارگری آگاه و نستوه در جنبش کارگری بود که بیش ازچهار دهه از عمر خود را در راه تلاش برای تحقق اهداف و آرمان های این جنبش سپری نمود . او در جریان مبارزات کارگران شرکت نفت و اعتصاب کارگران پالایشگاه تهران در سال ۱٣۵٣ دستگیر و به ١٠ سال زندان محکوم شد و پس از تحمل چند سال زندان ، با انقلاب شکوهمند مردم ایران در سال ۵٧ آزاد شد. وی پس از آزادی از زندان ، فعالیت های خود را از سر گرفت و به عضویت در شورای سراسری کارکنان صنایع نفت برگزیده شد.
خسروشاهی ، بعد از انقلاب نیز ، ازجملۀ نمایندگان شوراهای کارکنان صنایع نفت بود که پس از سرکوب این شورا ها توسط عوامل سرمایه به زندان افتاد و پس از آزادی ، به خارج از ایران عزیمت نمود . او در دوران مهاجرت نیز ، همۀ هم و غم خود را در جهت اتحاد و همبستگی در جنبش کارگری در ایران متمرکز نموده و تا آخرین لحظات زندگی ، از تلاش و فعالیت در این جنبش باز نایستاد.
وی سال های زیادی از عمر خود را صرف مبارزه با ستم سرمایه و رهایی کارگران نموده و در این راه از هیچ تلاش و کوششی دریغ نکرد . وی در بدترین و سخت ترین شرایط سنگر مبارزه را ترک نکرد و دست از مبارزه و فعالیت برنداشت.
" کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری "، ضمن ارج نهادن بر تمامی زحمات و تلاش های این فعال شرافتمند کارگری ، در گذشت او را به جنبش کارگری و خانوادۀ گرامیش تسلیت گفته و خود را در غم از دست دادن او شریک می داند.
یادش گرامی باد.
کمیتۀ هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری
١٦/١١/۱٣٨٨
----------------------
پیام تسلیت به کارگران ایران و خانواده محترم خسروشاهی
با کمال تاسف امروز ١۵/١١/٨٨ با خبر شدیم که یدالله خسروشاهی کارگر مبارز و یکی از رهبران جنبش سندیکایی در ایران که سالها در سنگر مبارزه برای رهایی طبقه کارگر از هیچ کوششی فروگذاری نکرد در یکی از بیمارستان های لندن بر اثر سکته قلبی جان خود را از دست داد .
ما ضمن ارج نهادن به تلاشهای این انسان انقلابی در راه رهائی طبقه كارگر، درگذشت او را به خانواده، رفقایش و جنبش کارگری ایران تسلیت می گوییم و خود را در غم از دست دادن این انسان شریف و مبارز و حامی خستگی ناپذیر طبقه كارگر شریک می دانیم.
یادش گرامی و راهش پر رهرو
خانواده محمود صالحی
سقز ١٦/١١/٨٨
----------------------
یداله خسروشاهی، فعال جنبش کارگری از میان ما رفت!
شهرگان: یداله خسروشاهی، در سال ۱۳۳۵، در آبادان پس از گذراندن دورهی ۲ ساله آموزشی به عنوان کارگر تعمیرات به استخدام رسمی پالایشگاه آبادن در آمد.
پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فعالیت سیاسی و اجتماعی در ایران و خصوصا در شهر کارگری آبادان شکل دیگری به خود گرفت و یداله جوان تحت تأثیر دیدن وضعیت سیاسی و مشقتبار و تبعیضآمیز علیه کارگران، فعالیتهای صنفی و سیاسی خود را در آبادان و در محیط کار آغار کرد. او میگفت: «آبادان در آن زمان افریقای جنوبی دیگری بود در دل ایران با تمام تبعیضات نژادیاش. من این نابرابریها را با تمام وجودم حس کردم و هنوز با خود حمل میکنم.»
در سال ۱۳۴۶ پس از انتقال به پالایشگاه تهران و آشنایی با افراد و کارگران جدید که از سایر نقاط ایران در این پالایشگاه فعالیت میکردند، او فعالیت سندیکایی خود را افزایش داد. وی توانست در انتخابات سندیکایی پالایشگاه تهران به سمت دبیر سندیکا انتخاب شود. به دلیل فعالیتهای سندیکایی و سازماندهی اعتصابات برای احقاق حقوق عادلانهی کارگران، در سال ۱۳۵۳، دستگیر و روانه زندان شد. با اوجگیری مبارزات مردم در سال ۱۳۵۷، به همراه دیگر زندانیان سیاسی از زندان آزاد شد.
پس از پیروزی انقلاب، یداله خسروشاهی، در شکلگیری «شوراهای سراسری کارکنان نفت» نقش فعالی را در کنار سایر فعالین کارگری، ایفاء نمود.
با آغاز مجدد دوران سرکوب و تسلط «شوراهای اسلامی کار»، «شورای سراسری کارکنان نفت» منحل و فعالین کارگری از جمله «یداله خسروشاهی» دستگیر و روانه زندان شدند. وی پس از آزادی از زندان، به دلیل شرایط خفقان و محدود کردن فعالیتهای کارگری و سیاسی همراه خانوادهاش مجبور به ترک ایران شد. او در طی سالهای تبعید تا آخرین لحظات زندگیاش هیچ گاه دست از تلاش برای کمک به جنبش کارگری در ایران و رساندن صدای حق طلبانه آنان به جامعهی بینالمللی بر نداشت.
سرانجام یداله خسروشاهی، در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۸۸، مصادف با ۴ فوریه ۲۰۱۰، بر اثر عارضه سکته مغزی، در بیمازستانی در لندن چشم از جهان فرو بست.
یادآور میشویم که از طرف همکاران سابق او در شرکت نفت آبادان و عدهای از دوستان وی در ونکوور، مراسم بزرگداشتی در روزهای آینده برگزار خواهد شد که بزودی زمان و مکان آن از طریق رسانهها به اطلاع دوستان و آشنایان خواهد رسید.
یادش گرامی باد!
شهرگان - جمعه، ۱۶ بهمن ۱۳۸۸ / ۰۵ فوریه ۲۰۱۰
----------------------
به یاد یدلله خسروشاهی
با اندوه فراوان باخبر شدیم یدالله خسروشاهی، رفیق مبارز و آزادیخواه پرسابقه ی كارگری در شهر لندن درگذشته است. این ضایعه كه موجب از دست رفتن یكی از نظریه پردازان و سازمان دهندگان جنبش های حق طلبانه ی كارگری شده ، برای جامعه ی ایران ، به ویژه همه ی جریان های كارگری، خسرانی بزرگ به حساب می آید.
با این وصف زنده یاد یدالله خسروشاهی در طور زندگی پربار و پرتكاپوی خود چه در ایران و چه در تبعید به قدر كافی شاگردان و همراهان عدالت جو داشته است كه ما را به ادامه ی راه او امیدوار كند.
بار دیگر این ضایعه را به همسر گرامی او ، خانواده و دوستانش تسلیت می گوییم و آرزومند ادامه ی راه او برای بهزیستی مردم و كارگران هستیم.
كانون مدافعان حقوق كارگر
۱۶ بهمن ۱۳۸۸
----------------------
در گذشت رفیق و دوست عزیزمان
یدالله خسروشاهی را به خانواده و طبقه کارگر تسلیت می گوییم
باكمال تاسف باخبر شدیم یدالله خسروشاهی دوست و رفیق گرامی مان كه سالها در سنگر مبارزه برای رهایی طبقه كارگر از هیچ كوششی دریغ نكرد در روز پنجشنبه ٤ فوریه ٢٠١٠ بر اثر سکته مغزی در سن ٦٧ سالگی از میان ما رفت.
یدالله یکی از مدافعان برجسته حقوق کارگران ایران بود که با تمام وجود برای تحقق آرمان های طبقه کارگر ایران تلاش کرد.
در گذشت این دوست و انسان شریف را به خانواده و طبقه کارگر ایران تسلیت می گوییم و خودمان را در غم از دست دادن این دوست عزیز وحامی خستگی ناپذیر كارگران شریک می دانیم.
یادش گرامی باد.
از طرف: مظفر فلاحی و خانواده
فوریه ٢٠١٠
----------------------
درفقدان همراهمان یداله خسروشاهی
خبرش که آمد بُهت زده و ماتم زده شدیم، دریغ و درد که دیگر یار دیرینمان درمیان ما نیست، اوکه فرزند کار و زحمت بود.
در این وانفسای بربریت عریان سرمایه، کدامین را به جایش بنشانیم. چه کسی دیگر تاریخ شفاهی نفتگران را خواهدگفت.
مگر نه اینکه نیم قرن با آنان زیسته بود و مگرنه اینکه ازتلاش گران سندیکای پالایشگاه تهران بود و مگر نه اینکه همین ها گلوی رژیم سرمایه داری شاه را می فشرد.
همین چندهفته پیش بودکه پژواک اعتصاب کارگران ذوب آهن اصفهان طنین انداخته بود، بازهم شاهد بودیم که یداله در مصاحبه اش به تجربۀ کارگران نفت می پردازد. او به خوبی می دانست که در انقلاب آینده کارگران، حرف آخر را نفتگران خواهند زد.
یداله پاره ای از تن این جنبش بوده و خواهد ماند. گزاف نگفته ایم؛ که این استخوان خُرده کردۀ جنبش کارگران نفت، نه فقط متعلق به گذشته وحال این جنبش، که همانند یوسف افتخاری وعلی امیدها متعلق به آیندۀ این جنبش می باشد، و بطور قطع اندوخته هایش درآیندۀ این جنبش نقش خواهند زد.
او اکنون درمیان مانیست و ما مانده ایم با انبوهی از خاطره با او
کمیته همبستگی باکارگران ایران- هامبورگ
پنجم فوریه ٢٠١٠
----------------------
جای یدالله، فولاد آبدیده سرزمین داغ خوزستان خالی است
بمحض شنیدن خبر سکته مغزی اش، دلم بشدت شور زد. گرچه قلبی سرشار از عشق به آرزوها و اراده ائی پولادین داشت. اما سالهای سال رنج و آزار، جسم و جانش را ضعیف کرده و نگرانی از بابت سلامتی اش بی اساس نبود. دلهره سراپایم را گرفت. فورا پیامی تنطیم کردم و برای رفقای اتحاد بین المللی فرستادم و جویای حالش شدم. اما تا رسیدن پاسخ رفیق فرید پرتوی، تاب نیاوردم و پیامی برای رفیق وریا ناظری فرستادم و از طریق او جویای حالش شدم. او نیز خبر چندانی نداشت.
برای دریافت خبر بهبود حالش لحظه شماری می کردم تا اینکه آنچه را که نمی بایست می شنیدم را در کمال ناباوری شنیدم. یدالله خسروشاهی از میان ما رفت. او دردم دمای سحر و لحظاتی که میلیونها کارگر برای فروش نیروی بازتولیده شده خود به سرمایه در صفوف طولانی راهی کارگاهها می شدند، پیکر رنج دیده اش را به سینه خاک سپرد.
تردیدی نداشتم که طولی نخواهد کشید که موافق و منتقدانش دست به قلم خواهند برد و صفات خوب و انسانی و کارنامه سالها مبارزه پر افتخارش را به تصویر خواهند کشید. همینطور هم شد. در این لحظاتی که خاطراتش را مرور می کنم، اطلاعیه و بیانیه های فراوانی را در مقابلم دارم که همه از یدالله می گویند.
منهم یدالله را دوست داشتم و فصلهائی از زندگی و مبارزه اش برایم الگو بود. برای من یدالله فولاد آبدیده سرزمین داغ خوزستان بود. او کارگر پخته وآزموده درون لوله های خرطومی پالایشگاههای نفت آبادان و تهران بود. از نگاه من او از تبار و نسل مابعد کارگران مبارزی چون یوسف افتخاری، علی امید، رحیم همداد و .... بود. کارگرانی که همانند خود او بر روی شنهای داغ خوزستان آبدیده شدند. کارگرانی که با گذشت صد سال از عمر جنبش کارگری ایران نام و نشانشان همچنان زنده است. کارگرانی که ادبیات کارگری ایران و جنوب با نام و فعالیت آنها رشد و نمو کرد. کارگرانی که نویسندگانی چون احمد محمود و دهها نویسنده دیگر قلمشان مدیون آنهاست. بدون تردید، یدالله هم به این تاریخ خواهد پیوست.
در این فرصت کوتاه بعداز فوتش تمام خاطرات دیدارها، مکالمات و گفتگوهائی که در این سالهای آخر از او داشتم به یکباره در مقابل چشمانم رژه رفتند. اما مانده ام از کجا و کدامینش برای شما بگویم.
یدالله را برای ضبط خاطراتش در برنامه افق جنبش کارگری به سوئد دعوت کردم. با متانت پذیرفت و در فاصله ضبط خاطراتش چند شبی را مهمانمان بود. از گذشته هایش برایم تعریف کرد. از آن لحظه ائی که ساواک برای شکستن اعتصاب کارگران پالایشگاه نفت او را به جمع اعتصابیون می برد و در لحظه ائی که پشت تریبون می رود خون از پایاهای بشدت شکنجه شده اش بر کف سالن جاری می شود. از آرزوهای مشترکمان و راههای رسیدن به آن صحبت کردیم. از موانع و تلاشهائی سازمانیافته ائی که برای به انحراف کشاندن جنبش اصیل کارگران ایران در جریان بود گفتیم.
در یکی از این شبها خواست که به دیدار رفیق ناصر پایدار برویم. به دیدارش رفیتم. گرچه اختلاف نظرها قابل مشاهده بودند، اما دیدار با او در محیطی بسیار احترام آمیز و بدون اغراق صمیمانه برگزار شد. هر دوی آنها فرزند آن سرزمینی اند که کانون رشد و توسعه جنبش سوسیالیستی طبقه کارگر ایران است. هر دو، دهه ها از عمر مفید و با ارزش خود را با هر درکی که از سوسیالیسم و کمونیسم داشته و دارند، خالصانه در این رهگذر در طبق اخلاص گذاشته اند، طبیعی است که همدیگر را می فهمیدند. دیداری به یاد ماندنی است.
در آن چند روز، کم سن و سال ترین عضو خانواده ما به یدالله عادت کرده بود و از او دور نمی شد. با رفتنش برای ساعاتی در گوشه ائی از او می گفت و یدالله هم در تمام تماسهای تلفنی اش حالش را می پرسید.
بعداز آخرین مصاحبه ام با او در باره اوضاع سیاسی ایران بعداز کودتای انتخاباتی ٢٢ خرداد سوای فرستادن اطلاعیه ها و مقالاتی که می نوشت و برای منهم می فرستاد، کارت تبریکی که برای رفیق ایرج فرزاد و دیگران هم فرستاده بود. برای منهم فرستاده بود و سال نو میلادی را تبریک گفته بود.
خبر مرگ یدالله در حالیکه امیدهایمان بر اینست که شاهد سرنگونی جمهوری اسلامی باشیم و یدالله بارها این را نه به من، بلکه به دیگران هم گفته بود که باید اینبار از تجربه ۵۷ بیاموزیم، جای تاثر عمیق است و من بعنوان یکی از دوستان سالهای آخر عمرش، از مرگ یدالله خسروشاهی این سنگر شکن نسلی از کارگران ایران عمیقا متاسفم. یدالله همانند بسیاری از مبارزین چپ و کمونیست آرزوهائی داشت که آن را با خود به خاک برد، اما یدالله که به انتقال تجربه نسلی از کارگران به نسل دیگر اعتقاد داشت، با او پیمان می بندیم که آنچه را از او به یادگار داریم را به نسل جدید کارگران و فعالین جنبش کارگری منتقل کنیم.
یادش گرامی باد.
فرهاد شعبانی - ٠۵ -٠٢ -٢٠١٠
----------------------
يدالله خسروشاهى درگذشت!
با کمال تاسف مطلع شديم که يدالله خسروشاهى از رهبران شناخته شده کارگران نفت و جنبش کارگرى ايران ساعت ۵ صبح روز پنجشنبه ۴ فوريه ٢٠١٠ در سن ۶٧ سالگى بر اثر سکته مغزى در لندن درگذشت.
یدالله خسرو شاهی از نسل کارگران سوسياليستى بود که پنج دهه براى اتحاد و تشکل و حقوق و حرمت طبقه کارگر مبارزه و تلاش کرد. وى بعلت همين تلاشها و مبارزات سالها از عمرش را در زندانها و شکنجه گاههاى رژيمهاى سرمايه دارى سلطنتى و اسلامى گذراند. با مرگ يدالله خسروشاهى طبقه کارگر يکى از رهبران و فعالين دلسوز خود را از دست داد.
حزب اتحاد کمونيسم کارگرى درگذشت يدالله خسروشاهى را به همسر و فرزندانش و به دوستان و همرزمانش صميمانه تسليت ميگويد. ياد يدالله خسرو شاهى گرامى باد!
حزب اتحاد کمونيسم کارگرى
۵ فوريه ٢٠١٠ – ١۶ بهمن ١٣٨٨
----------------------
در گذشت رفیق یدالله خسرو شاهی را
به خانواده اش و طبقه کارگر تسلیت می گویم!
باكمال تاسف باخبر شدیم یدالله خسروشاهی دوست و رفیق گرامی مان كه سالها در سنگر مبارزه براي رهايي طبقه كارگر از هيچ كوششي دریغ نكرد در روز پنجشنبه ٤ فوریه ٢٠١٠ بر اثر سکته مغزی در سن ٦٧ سالگی در لندن از ميان ما رفت.
در گذشت این دوست و انسان شریف را به خانواده و طبقه کارگر ایران تسلیت می گویم و خودم را در غم از دست دادن اين دوست عزیز وحامي خستگي ناپذير كارگران شریک می دانیم.
اسماعیل مولودی
٠۵- ٠٢- ٢٠١٠
----------------------
به یاد کارگر مبارز یدالله خسرو شاهی
با کمال تاسف با خبر شدیم که یدالله خسرو شاهی فعال جنبش کارگری به دلیل سکته مغزی در لندن درگذشت.
یدالله خسرو شاهی از کارگران مبارز و با تجربه ای بود که از دوران جوانی مبارزه خود را آغاز کرد. او در دهه ۴٠ شمسی در اوج خفقان و دیکتاتوری رژیم پهلوی به فعالیت سندیکایی رو آورد و برای متشکل کردن کارگران کمر همت بست. در نتیجه تلاش او در سال ١٣۴٩ سندیکای کارگران شرکت نفت در پالایشگاه تهران بینانگذاری شد. او به دلیل استواری و پایداری در مبارزه و وفاداری به آرمانهای طبقه کارگر از طرف کارگران بعنوان دبیر اول آن سندیکا انتخاب شد. در سال ١٣۵٣ یدالله به همراه همزنجیرانش توانست اعتصاب یک هفته ای را در پالایشگاه تهران با موفقیت سازمان دهد. به همین خاطر وجود او خاری شد در چشم رژیم شاه. متعاقب آن اعتصاب وی از طرف ساواک دستگیر و به جرم «ایجاد اغتشاش در صنعت نفت» و «نشر و چاپ کتابهای ضاله» در بیدادگاه شاه به ١٠ سال حبس محکوم شد.
اما طولی نکشید که پس از ۴ سال و با شروع انقلاب ۵۷ یدالله خسرو شاهی به همراه سایر زندانیان سیاسی آزاد شد.
او پس از آزادی بار دیگر در صف اول مبارزات کارگران نفت قرار گرفت. بهمراه دیگر یارانش در پالایشگاه نفت در ابتدا «کمیته مخفی اعتصابات کارگران نفت» را سازمان داد که در ادامه این کمیته به «سندیکای کارگران پالایشگاه تهران» و سپس به «شورای سراسری کارکنان نفت» متشکل از کارکنان صنایع نفت، پتروشیمی و گاز در سراسر ایران تکامل یافت. یدالله از جانب نفتگران به عنوان یکی از اعضای این شورا انتخاب شد. با تلاش آگاهگرانه افراد مبارزی مانند یدالله خسرو شاهی بود که کارگران نفت توانستند نقش تاریخی در انقلاب ۵۷ ایفا کنند و با اعتصاب خود لوله های نفت را ببندند و یکی از شریان های حیاتی رژیم شاه را قطع کنند و سرنگونی آنرا تسریع کنند.
با به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی یدالله به مبارزات خود در دفاع از حقوق کارگران ادامه داد. زمانی که در سال ١٣۶١ به دستور احمد توکلی وزیر کار و غرضی وزیر نفت، شوراهای نفت منحل اعلام شدند، یدالله به همراه دیگر فعالین شورا دستگیر و به زندان افکنده شد.
یدالله خسرو شاهی پس از آزادی از زندان در سال ١٣٦۵ ناگزیر راهی خارج کشور شد. اما مبارزه اش در تبعید ادامه یافت. او تا زمان مرگ به افشای ماهیت ضد کارگری رژیم جمهوری اسلامی پرداخت. او همواره تلاش می کرد که در صحنه های مختلف مبارزاتی صدای حق خواهی کارگران ایران باشد. او آخرین فعالیتهایش را در چارچوب تشکل «اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران» به پیش می برد.
ما درگذشت یدالله را به همسر، کلیه دوستان و رفقای همرزم و اعضای فامیل اش تسلیت می گوییم و خود را در غم از دست دادنش با آنان شریک می دانیم.
باشد تا نسل جوانی که امروزه پا به میدان مبارزه گذاشته از میراث مبارزاتی که یدالله از خود بر جای گذاشته بهره مند شود.
باشد تا روحیه مبارزاتی اش، پشتکاری و خستگی ناپذیری اش در دفاع از منافع کارگران فراگیر شود.
بی شک در صحنه های گوناگون مبارزه کارگران و تمامی ستمدیدگان برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری جامعه ای عاری از ستم و اسثتمار، خاطرات پر شور یدالله خسرو شاهی از اعتصاب قهرمانانه نفتگران در انقلاب ۵۷ همچون ترانه ای در میان مردم ترنم خواهد شد.
حزب كمونیست ایران (ماركسیست - لنینیست - مائوئیست)
١٦ بهمن ١٣٨٨
----------------------
یدالله خسرو شاهی چهره شناخته شده جنبش کارگری ایران در گذشت
قلب رفیق یدالله خسرو شاهی یکی از رهبران و چهره شناخته شده جنبش کارگری ایران ساعت ٥ بامداد پنجشنبه ١٥ بهمن ١٣٨٨ برابر با ٤ فوریه ٢٠١٠ بر اثر سکته مغزی در سن ٦٧ سالگی در بیمارستانی در لندن از تپش افتاد.
یدالله خسرو شاهی سال ١٣٣٥ زمانی که تنها ١٤ سال داشت در پالایشگاه آبادان شروع به کار کرد. نقش پیشروش در اعتراضات کارگران و تلاش همیشگی اش برای اتحاد کارگران نفت٬ به زودی از او چهره ای محبوب و رهبری دلسوز ساخت. یدالله در اعتصابات و اعتراضات دهه ٥٠ کارگران نفت قبل و بعد از انقلاب ٥٧ نقش یک رهبر کارگری آگاه و دلسوز را داشت. به همین دلیل سالها از زندگی خود را در زندانهای رژیم سلطنتی و جمهوری اسلامی گذراند. او هیچگاه از مبارزه علیه بردگی مزدی و در دفاع از آزادی و برابری و سوسیالیسم از پای ننشست. تاریخ زندگی یدالله تاریخ تقلای طبقه ای است که زندگی بهتری را میخواست. مرگ یدالله خسرو شاهی ضایعه ای بزرگ برای طبقه کارگر ایران است.
حزب حکمتیست درگذشت یدالله خسرو شاهی را به همسر و فرزندانش٬ به بستگان و دوستانش و به رفقایش در اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران و به همه کارگران ایران صمیمانه تسلیت میگوید.
حزب کمونیست کارگری ایران- حکمتیست
١٥ بهمن ١٣٨٨ - ٥ فوریه ٢٠١٠
----------------------
یدالله خسروشاهى از میان ما رفت
با كمال تاسف رفیق یدالله خسروشاهی امروز پنجشنبه ٤ فوریه ٢٠١٠ از میان ما رفت.
یدالله كه در تاریخ ٢ فوریه سکته مغزى کرده بود دیروز بعد از ظهر وضعیت جسمانی اش در بیمارستان رو به وخامت گذاشت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و دوستانى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. رفیق یدالله ساعت ٥ صبح امروز درگذشت.
یدالله خسروشاهى یكى از فعالین و رهبران شناخته شده و زحمتكش جنبش كارگرى ایران بود كه بخاطر فعالیتهاى كارگرى خود سالهاى زیادى را در زندانهاى رژیم سلطنتى و جمهورى اسلامى گذرانید. وى از جمله نمایندگان كارگران صنعت نفت ایران و شوراهاى كاركنان صنایع نفت بود كه بدنبال سركوب شوراها و تشكلات مستقل كارگران نفت توسط جمهورى اسلامى و سپرى كردن سالهاى دیگرى در زندان مجبور به ترك ایران گردید اما لحظه ای از تلاش در جهت حمایت از جنبش كارگرى ایران دست برنداشت.
رفیق یدالله در طی ده سال گذشته همكار نزدیك و بسیار فعال کارزار اتحاد بین المللى در حمایت از کارگران ایران بود و تا آخرین لحظات زندگى خود مشغول فعالیت كارگرى و جلب همبستگى كارگرى براى طبقه كارگر ایران بود.
یاد عزیز یدالله خسروشاهى گرامى باد! جایش در میان ما و کلیه فعالان جنبش کارگری بشدت خالى خواهد بود!
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
چهارم فوریه ٢٠١٠
----------------------
كارگران ایران خودرو در گذشت نابهنگام یدالله خسرو شاهی را به طبقه كارگر تسلیت می گویند
پیام تسلیت بمناسبت در گذشت نابهنگام یدالله خسرو شاهی
دوستان وهمكاران گرامی
باكمال تاسف باخبر شدیم یدالله خسروشاهی كارگر مبارزی كه سالها در سنگر مبارزه برای رهائی كارگران از هیچ كوششی فروگزار نكرد امروز پنجشنبه ١۵ بهمن از میان ما رفت.
خسروشاهی كارگری كه در راه مبارزه با ستم سرمایه داری تازیانه وزندان و شلاق هر دو رژیم سرمایه داری رابرتن خود احساس كرد هرگز سنگر مبارزه را ترك نكر وتا آخرین لحظه عمر برای رهائی كارگران مبارزه كرد.
یدالله یکی از مدافعان برجسته حقوق کارگران و از پیگیرترین مبارزان جنبش کارگری ایران بود که با تمامی وجود وبیش از چهار دهه برای تحقق آرمان های طبقه کارگر ایران تلاش کرد.
ما كارگران ایران خودرو ضمن ارج نهادن به تلاش های این انسان بزرگ در راه رهائی طبقه كارگر در گذاشت او را به خانواده ، رفقایش و جنبش کارگری ایران تسلیت می گوپیم و خود را در غم از دست دادن این انسان شریف ومبارز وحامی خستگی ناپذیر كارگران شریک می دانیم .
یادش را گرامی می داریم.
جمعی از كارگران ایران خودرو - خودروكار
----------------------
در غم درگذشت یدالله خسروشاهی خود را شریک می دانیم
لحظاتی پیش خبر یافتیم که رفیق یدالله خسروشاهی از فعالین سیاسی و سندیکائی سرشناس جنبش کارگری ایران به دلیل سکته مغزی جان خویش را از دست داده است. یدالله، مبارزه برای سازمانیابی سندیکائی کارگران را از دهه ها پیش، در عنفوان جوانی و از همان سال های نخست کار در شرکت نفت آغاز کرد. سراسر زندگی خویش را وقف این کار و تحقق این هدف نمود. در همین راستا برای مدت ها پیگرد، شکنجه و آزار نیروهای اهریمنی ساواک را به جان خرید، سال های زیادی را در زندان های رژیم جنایتکار شاه به سر آورد. به دنبال شکست انقلاب سال ۵۷ و تهاجم سبعانه دولت جمهوری اسلامی سرمایه داری به جنبش کارگری، مجدداً توسط قوای سرکوب سرمایه اسیر شد و چند سال را در سیاهچال های این رژیم دژخیم به سر برد. یدالله خسروشاهی به دنبال تحمل همه این گرفتاری ها، اسارت ها و شکنجه ها، بسان شمار کثیر فعالین سیاسی و کارگری ایران مجبور به فرار شد. او دو دهه اخیر در خارج کشور زیست اما حتی لحظه ای از ادامه فعالیت های سندیکائی خود و مبارزه برای تحقق مطالبات معیشتی و رفاهی کارگران ایران باز نأیستاد. غم از دست دادن یدالله غم مشترک همه ماست و ما به سهم خود درگذشت او را به افراد خانواده اش، به همه دوستان وی و تمامی فعالان جنبش کارگری تسلیت می گوئیم.
فعالین جنبش لغو کار مزدی
۴ فوریه ٢٠١٠
----------------------
یدالله خسرو شاهی ،رفیقی گرانقدر از میان ما رفت!
درکمال ناباوری رفیق یدالله ،امروز پنجشنبه ٤ فوریه ٢٠١٠ از میان ما رفت. یدالله كه در تاریخ ٢ فوریه دچار سکته مغزی شده بود، دیروز بعد از ظهر وضعیت جسمانی اش در بیمارستان رو به وخامت گذاشت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و دوستانى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. رفیق یدالله ساعت ٥ صبح امروزبا قلبی مالامال از محبت به کارگران وزحمتکشان ونفرتی عمیق ازنظام سرمایه داری و رژیم فاشیست جمهوری اسلامی دندان خشم برجگر خسته بست واز میان ما رفت.
یدالله خسروشاهى یكى از فعالین و رهبران شناخته شده و زحمتكش جنبش كارگرى ایران بود كه بخاطر فعالیتهاى كارگرى خود سالهاى زیادى را در زندانهاى رژیم سلطنتى و جمهورى اسلامى گذرانید. وى از جمله نمایندگان كارگران صنعت نفت ایران و شوراهاى كاركنان صنایع نفت بود كه بدنبال سركوب شوراها و تشكلات مستقل كارگران نفت توسط جمهورى اسلامى و سپرى كردن سالهاى دیگرى در زندان مجبور به ترك ایران گردید اما لحظه ای از تلاش در جهت حمایت از جنبش كارگرى ایران دست برنداشت.
یدالله در سال ۱٣۴۹ از طرف کارگران شرکب نفت به عنوان نماینده کارگران پالایشگاه تهران انتخاب شد. در سال ۱٣۵۱ با تلاش کارگران، سندیکای کارگران پالایشگاه تهران سازماندهی شد که وی دبیر این سندیکا شد. در سال ۱٣۵٣ پس از یک اعتصاب موفق یک هفته ای که بخشی از خواسته های کوتاه مدت کارگران متحقق شد، وی توسط ساواک دستگیر و پس از محاکمه به جرم "ایجاد اغتشاش در صنعت نفت" و "چاپ کتابهای ضاله" به ۱۰ سال زندان محکوم شد. وی در سال ۱٣۵۷ همراه با سایر زندانیان سیاسی آزاد شد.
یدالله به همراه بخشی از فعالین کارگری نفت، ابتدا کمیته مخفی اعتصابات را سازماندهی کرد که این کمیته در تداوم فعالیت خود به سندیکای مشترک کارکنان صنایع نفت و گاز و پتروشیمی مبدل شد. پس از آن شوراهای کارگری در محیط نفت و گاز و پتروشیمی شکل گرفت که با پیوستن این شوراها به یکدیگر، شورای سراسری کارکنان صنایع نفت سازماندهی شد که وی یکی از نمایندگان منتخب کارگران در این ارگان بود. در سال ۱٣۶۱ به دستور احمد توکلی وزیر کار و غرضی وزیر نفت، شوراهای نفت منحل اعلام شد و وی به همراه تمامی فعالین شوراها دستگیر و به زندان افکنده شد.
هرچند یدالله ی عزیز دیگر در میان ما نیست ،اما یاد او همیشه با ماست ،رفیقی بی ادعا ،دلسوز ،که تمام عمر خود را در خدمت جنبش کارگری گذراند.
ما این ضایعه بزرگ ،فقدان جبران ناپذیر رفیق یدالله را به خانواده محترم ایشان ،کلیه دوستان وآشنایان وجنبش کارگری ایران تسلیت گفته بر تداوم راهش پای میفشاریم.
نگاه کن
چه فروتنانه بر درگاهِ نجابت به خاک میشکند
رخسارهیی که توفاناش
مسخ نیارست کرد.
چه فروتنانه بر آستانهی تو به خاک میافتد
آن که در کمرگاهِ دریا
دست حلقه توانست کرد.نگاه کن
چه بزرگوارانه در پای تو سر نهاد
آن که مرگش میلادِ پُرهیاهای هزار شهزاده بود.نگاه کن!
جمعی از کارگران پیشرو تبعیدی /سوییس
٠۴-٠٢-٢٠١٠
----------------------
جنبش کارگری، مبارز کهنه کار دیگری را ازدست داد
با تاسف فراوان از مرگ یدالله خسرو شاهی، کارگر مبارزی که حامل تجربه ده ها سال مبارزه علیه نظام سرمایه داری و دو رژیم استبداد سلطنتی و ارتجاع اسلامی بود، با خبر شدیم. از دست دادن کسانی که منافع خود را در منافع جمع می بینند و سرزندگی و خوشبختی را با حضور دائم در سنگرهای مبارزه برای رهایی محرومان معنی می کنند، همیشه سنگین است. در عین حال، همه ما باید بکوشیم که جای خالی هر مبارزی را با فداکاری و تلاش بیشتر پر کنیم. افراد هر چه بیشتری را به ویژه از نسل پر شور جوان و تشنگان آگاهی طبقاتی ـ انقلابی به صفوف نبرد در عرصه های جهانی و ملی جلب کنیم. و یاد روزهایی پر افت و خیزی که سرخوشانه همدوش با مبارزانی که امروز در میان ما نیستند می رزمیدیم را به منبع انرژی و الهام تبدیل کنیم برای مبارزاتی که پیش رو داریم.
یاد یدالله خسرو شاهی را گرامی می داریم و مرگ او را به یاران و بستگانش تسلیت می گوییم.
جمعی از فعالین کارگری - ١۵ بهمن ١٣٨٨
----------------------
یاد رفیق یدالله خسروشاهی
همواره در قلب کارگران زنده است
رفیق یدالله خسروشاهی بامداد روز پنج شنبه ١٥ بهمن برابربا۴ فوریه ۲٠١٠، دربیمارستانی در لندن درگذشت و از میان ما رفت. خسروشاهی یک کارگر کمونیست بود که سراسر زندگی خود را در تلاش و مبارزه برای تحقق اهداف و آرمانهای کارگران سپری کرد.
خسروشاهی یکی از کارگران آگاه و پیشرو شرکت نفت بود که در دوران رژیم شاه تلاش و مبارزه خود را بر متشکل ساختن و آگاه سازی کارگران قرار داد. در جریان مبارزات کارگران شرکت نفت در سال ١٣٤٩ به عنوان نماینده کارگران پالایشگاه تهران برگزیده شد. در سال ۱٣۵۱ پس از ایجاد سندیکای کارگران پالایشگاه تهران که وی نقش فعالی در سازماندهی آن داشت، به عنوان دبیر این سندیکا برگزیده شد. در پی اعتصاب کارگران پالایشگاه در سال ۵٣، توسط ساواک رژیم شاه دستگیر و به ۱۰ سال زندان محکوم شد. او چندین سال از عمر خود را در زندانهای رژیم شاه سپری کرد.
پس از آزادی از زندان، فعالیتهای خود را در میان کارگران نفت ادامه داد. در جریان سرنگونی رژیم شاه از فعالین کمیته مخفی اعتصاب کارگران نفت بود، سپس به عضویت شورای سراسری کارکنان صنایع نفت برگزیده شد. رفیق خسروشاهی در همین حال به فعالیت سیاسی خود در صفوف سازمان چریکهای فدائی خلق ایران ادامه داد. دردیماه سال ٦٠ به همراه تعداد دیگری از کارگران نفت توسط جمهوری اسلامی دستگیر شد. پس از آزادی از زندانهای جمهوری اسلامی، درسال ۶۵ به خارج از کشور آمد و فعالیت خود را در چند تشکل کارگری ادامه داد.رفیق یدالله خسروشاهی، درخارج کشورنیز تلاش خود را بر حمایت از کارگران در داخل متمرکز نمود ودراشکال مختلفی ، ازجمله ازطریق نوشتن مقاله وانجام مصاحبه، بطور خستگی ناپذیری در جهت اهداف و آرمانهای کارگری تلاش نمود وتا آخرین لحظات زندگیش از هیچ کوششی در این راستا فروگذار نکرد.
سازمان فدائیان( اقلیت) درگذشت رفیق یدالله خسرو شاهی را به خانواده او و عموم کارگران تسلیت میگوید.
یادش گرامی باد.
سازمان فداییان (اقلیت) - ۱۵ بهمن ۱۳۸۸
----------------------
یدالله خسروشاهی مبارز بزرگ جنبش کارگری از میان ما رفت!
باور این امر ساده نیست، که یکی از مبارزین گرانمایه جنبش کارگری که از نزدیک او را می شناختیم به یکباره ما را وداع گوید.
رفیق یداله خسروشاهی با کوله باری از تجربه و اخلاص طبقاتی از میان ما رفت. او یکی از رهبران شناخته شده مبارزات طبقاتی نفتگران در رژیم شاه و جمهوری اسلامی بود و به همین دلیل رنج حبس و شکنجه در دو رژیم را به جان خرید.
رفیق یدالله این مبارز پیشرو جنبش کارگری با وجود بیماریِ مُزمنی که درچندسال گذشته او را بارها به بیمارستان رهسپار و به تیغ جراحی سپرده بود، همچنان سرزنده وفعال تا آخرین روزهای حیاتش بعنوان یکی از رهبران پر تلاش جنبش کارگری زبان،قلم وعملش درخدمت طبقۀ کارگر بود.
به راستی وی نمایندۀ زندۀ بخشی از تاریخ طبقه کارگر ایران بود . طبقه کارگر با از دست دادن یداله با فردی وداع گفت که این تجربه در او تبلور یافته بود. فقدان یداله خسروشاهی و فعالینی چون او ضایعه ای بزرگ برای طبقۀ کارگر است . قدردانی از او و جبران بخشی از این ضایعه، تنها با مرور اسناد شفاهی و کتبی باقیمانده از وی ممکن است.
وی در حالی ما را تنها گذاشت که جنبش کارگری ایران بیش از هر زمان به تجربه عمیق و مستقیم او که حاصل پنج دهه مبارزه بی وقفه بود نیاز داشت.
ما در این اندوه شریکیم و درگذشت او را به خانواده و بستگان عزیزش و به طبقه کارگر تسلیت می گوئیم.
یادش گرامی باد
محسن خوش بین - وحید صمدی - مجیدارژنگ
چهارم فوریه ٢٠١٠
----------------------
جنبش كارگری ایران یكی از وفادارترين یاران خود را از دست داد!
امروز با كمال تاسف اطلاع یافتیم که جنبش كارگری یار دیرین و یكی از رهبران ارزشمند خود، رفیق یدالله خسروشاهی را برای همیشه از دست داد. رفیق یدالله خسروشاهی كه روز ٢ فوریه دچار سكته مغزی شده بود، روز ٣ فوریه بار دیگر دچار سكته مغزی دیگری می شود و ساعت ٥ صبح روز ٤ فوریه در سن ٦٧ سالگی چشم از جهان فروبست.
یدالله خسروشاهی كه ازجمله از نمایندگان كارگران صنعت نفت و شورای سراسرى كاركنان صنایع نفت ايران بود، بیش از نیم قرن در راه رهائی كارگران و زحمتكشان فعالیت پیگیر و وقفه ناپذیر كرد. او سالهاى زيادى از زندگی خود را در مبارزه با پاسداران سرمایه در رژیمهای سلطنتی و جمهوری اسلامی در زندانها گذراند و متحمل سختيهاى بسيار و شكنجه هاى وحشيانه شد.
مرگ رفیق یدالله خسروشاهی ضایعه ای بزرگ برای جنبش کارگری ایران است. جای او برای همیشه در میان ما خالی خواهد ماند. ما در شورای پشتیبانی از مبارزات مردم در ایران (تورنتو- کانادا) مرگ نابهنگام رفیق یدالله خسروشاهی، یار، رهبر و همراه دیرین جنبش کارگری ایران را به خانواده، دوستان و رفقای او صمیمانه تسلیت می گوییم و خود را در غم و اندوه آنان شریک می دانیم.
شورای پشتیبانی از مبارزات مردم در ایران (تورنتو- کانادا)
٤ فوريه ٢٠١٠
----------------------
برای رفیق یداله خسرو شاهی
یداله خسرو شاهی فعال قدیمی و از رهبران سرشناس جنبش کارگری ایران از میان ما رفت. او مظهر اعتراض طبقه کارگر به سرمایه داری ایران و دولت های سلطنتی و اسلامی آن بود. یداله خسرو شاهی نه فقط یک هم طبقه ای و همرزم، و یک مبارزه پرولتاریایی پیگیر و خستگی ناپذیر، بلکه همچنین رفیقی صمیمی و بی ریا و پرعاطفه و آموزگاری بزرگوار بود. قلب تپنده او از حرکت باز ایستاد. اما نزدیک به نیم قرن پیکار طبقاتی وی سرشار از درس ها و سنت های ماندگار و پر ارزشی است که راهنمای مبارزه طبقاتی کارگران در ایران خواهد بود. یادش گرامی و راهش ادامه باد.
امیر پیام
۴ فوریه ٢٠١٠ - ۱۵ بهمن ١٣٨٨
----------------------
جنبش کارگری یکی از فعالین خودرا ازدست داد
با کمال تاسف مطلع شدیم که یدالله خسروشاهی،یکی از فعالین باسابقه جنبش کارگری ایران بامداد روز پنجشنبه ٤ فوریه ۲٠١٠ در بیمارستانی در لندن درگذشته است. یدالله روز دوشنبه دوم فوریه ٢٠١٠، به دنبال عارضه مغزی به بیمارستان منتقل میشود. ولی تلاش پزشکان برای نجات جان وی به نتیجه نمیرسد .
یداله خسروشاهی از فعالین سرشناس جنبش کارگری ایران بویژه کارگران صنعت نفت بود که دردوران رژیم پهلوی بدلیل فعالیت های سندیکائی خود بارها به زندان افتاد. آخرین بار باوقوع قیام 57 به همراه سایر زندانیان اززندان آزاد شد وبعد از آزادی اززندان به صفوف سازمان چریکهای فدائی خلق ایران پیوست ودرایجاد کمیته اعتصاب وسندیکای مشترک کارگران وکارکنان صنایع نفت وگاز نقش مهمی بازی کرد. یداله بعد ها یکی ازنمایندگان منتخب و فعال شورای سراسری کارکنان صنعت نفت شد.
یداله برغم اینکه درجریان اشعاب بزرگ اقلیت واکثریت نتوانست درموضعی قاطع انقلابی وکمونیستی قرارگیرد و لی سرانجام از خط ومشی اکثریت فاصله گرفت ودرپی فعالیت های کارگری خود باردیگر در سال ۶١ دستگیر و چند سالی را در زندان گذراند. بعد از آزادی از زندان در سال ۱٣۶۵ناگزیر به ترک ایران و زندگی در تبعید شد. وی درمدت اقامت اجباری درخارج کشورنیز درحد وسعت فکر وتوانائی خود به دفاع از مبارزات کارگران ایران پرداخت و باتشکیل انجمن کارگران تبعیدی و دیگر تشکلهای مشابه تلاش کرد تا دردفاع از مبارزات کارگران نیروی بیشتری را مجتمع کند. اینک فشار سالها مبارزه و زندگی درتبعید یداله را نیز ازپای درآورد .اما اثرفعالیت وتجربیات بازمانده از او همچنان باقی خواهد ماند. یادش همیشه گرامی باد.
سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
۱۵ بهمن ١٣٨٨
----------------------
با کمال تاسف خبر درگذشت یدالله خسروشاهی را شنیدیم و بسیار متاسف شدیم
با چمدانی از آرزوهای دیرینه برای جنبش کارگری ایران از میان ما رفت.
یدالله خسروشاهی از فعالین جنبش کارگری و یار زحمتکشان و کارگران ایران از میان رفت.
بار سنگین و پرمشقت و زجر زندان های رژیم شاه و جمهوری اسلامی را بر دوش داشت و از میان ما رفت.
در سالهایی که از نزدیک با او در دفاع از جنبش کارگری همراه بودیم، برایمان دستمایه تجارب این رفیق، آموزه های مفیدی را بهمراه داشت.
ما نهادهای همبستگی با کارگران ایران یاد یدالله خسروشاهی را گرامی می داریم و تاسف عمیق خود را در از دست دادن این یاور کارگران به همه شما، بویژه خانواده محترم او تسلیت عرض می کنیم.
خانه ای که دوست در آن نیست،
نگاه مان را به نگاه یارانش می آویزیم
چه صدایی ما را به ملاقات همسایه خواهد برد
و
چه کلماتی ما را
در انتظار پر قوت بهار به پیوند خواهند کشید؟
یادش گرامی باد.
نهادهای همبستگی با کارگران ایران
كمیته همبستگى با جنبش كارگرى ایران- استرالیا
کمیته دفاع از کارگران ایران- نروژ
همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران - فرانسه
کانون همبستگی با کارگران ایران - فرانکفورت و حومه
کانون همبستگی با جنبش کارگری ایران - هانوفر
کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد
کانون همبستگی با کارگران ایران - گوتنبرگ
انجمن کارگری جمال چراغ ویسی
شبکه همبستگی کارگری
اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن
کمیته حمایت از کارگران ایران تورنتو کانادا
و فکر نکرده است که اندوه جان فرسای رفتن اش هزار بار از تاب و تحمل ما افزون تر است.
نمی خواهیم باور کنیم که او را از دست داده ایم. از همسر و پدر عزیزتر ازجان مان، از مبارز پیگیر و شریف جنبش کارگری ایران، از او، از یدالله خسرو شاهی سخن می گوییم.
یدالله كه در تاریخ ٢ فوریه سکته مغزى کرده بود دیروز بعد از ظهر وضعیت جسمانی اش در بیمارستان رو به وخامت گذاشت و متخصصان بعد از آزمایش به اعضای خانواده و دوستانى که در بیمارستان حضور داشتند اطلاع دادند كه او برای دومین بار دچار سکته مغزی شده است. رفیق یدالله ساعت ٥ صبح امروز درگذشت.
