به مناسبت روز جهانی مبارزه با کار کودک

۱۳۸ میلیون کودک گرفتار کار که ۵۴ میلیون از آن‌ها گرفتار در کارهای خطرناک هستند
کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگریITUC، در آستانه روز جهانی مبارزه با کار کودکان- ۱۲ ژوئن- از دولت‌ها و کارفرمایان خواست که به وعده‌های خود برای کمک به ۱۳۸ میلیون کودک گرفتار در کار - از جمله ۵۴ میلیون نفر در کارهای خطرناک - که از کودکی، آموزش و آینده‌شان محروم شده‌اند، عمل کنند.
در سال ۲۰۲۵، جهان مهلت ۸.۷ SDG را از دست داد. [توضیح: SDG ۸.۷ از اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد در ریشه‌کن کردن فوری کار اجباری، پایان دادن به برده‌داری مدرن و قاچاق انسان، و حذف بدترین شکل‌های کار کودکان از جمله به‌کارگیری کودک‌سرباز تمرکز دارد. همچنین این هدف، پایان دادن به تمامی اشکال کار کودکان را در دستور کار دارد.]

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگریITUC اعلام کرد:
▫️این شکست اجتناب‌ناپذیر نیست بلکه نتیجه وعده‌های عمل نشده، خدمات عمومی با بودجه ناکافی و مصونیت شرکت‌ها در زنجیره‌های تأمین جهانی است. زمان اعلامیه و بیانیه‌ دادن به پایان رسیده است - زمان اقدام فرا رسیده است.
▫️در فوریه ۲۰۲۶، دولت‌ها، کارفرمایان و کارگران چارچوب جهانی مراکش برای اقدام علیه کار کودکان را در ششمین کنفرانس جهانی حذف کار کودکان تصویب کردند. این چارچوب با تکیه بر فراخوان دوربان برای اقدام، خواستار اجرای قوی‌تر کنوانسیون‌های ۱۳۸ و ۱۸۲ سازمان بین‌المللی کار، سازوکارهای پاسخگویی الزام‌آور، گفتگوی اجتماعی قوی و افزایش سرمایه‌گذاری در آموزش و حمایت اجتماعی است.
▫️کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری (ITUC) از همه دولت‌ها می‌خواهد که این چارچوب را فوراً به نقشه‌های راه ملی الزام‌آور تبدیل کنند.
▫️کارگران در تمام بخش‌ها - در کشاورزی و سیستم‌های غذایی، در کلاس‌های درس و مدارس، در ساخت و ساز و جنگلداری، و در خانه‌ها به عنوان کارگران خانگی - در یک مطالبه متحد هستند: کار کودکان را نمی‌توان تنها با طرح‌های داوطلبانه حل کرد. ▫️در کشاورزی، که بیش از ۷۰ درصد کار کودکان در آن رخ می‌دهد، پاسخگویی قانونی و قابل اجرا توسط شرکت‌ها در زنجیره‌های تأمین غیرقابل مذاکره است. آموزش عمومی با کیفیت - رایگان، فراگیر و با منابع کافی - همچنان قدرتمندترین ابزار برای شکستن چرخه کار کودکان و دور نگه داشتن کودکان از کارهای خطرناک است.
دستمزد کافی برای امرار معاش، چانه‌زنی جمعی و حقوق کامل کار باید در ساخت و ساز، جنگلداری و بخش‌های مرتبط تضمین شود تا ناامیدی اقتصادی که خانواده‌ها را به فرستادن کودکان به سر کار سوق می‌دهد، از بین برود.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگریITUC از دولت‌ها و کارفرمایان می‌خواهد که در چهار جبهه عمل کنند:
۱. تضمین دستمزد کافی برای امرار معاش و حمایت اجتماعی جهانی - هیچ خانواده‌ای نباید مجبور شود کودکی را برای زنده ماندن به سر کار بفرستد.
۲. اجرای کنوانسیون‌های شماره ۱۳۸ و ۱۸۲ سازمان بین‌المللی کار با تقویت بازرسی کار، دسترسی اتحادیه به محل کار و مجازات‌های معنادار.
۳. الزام به بررسی دقیق زنجیره تأمین برای پاسخگو نگه داشتن شرکت‌ها در تمام بخش‌ها.
۴. سرمایه‌گذاری در آموزش عمومی رایگان و با کیفیت برای همه کودکان - به ویژه دختران، کودکان مهاجر و کودکان مناطق آسیب‌دیده از جنگ.
اعلامیه سیاسی دوحه در مورد توسعه اجتماعی، که در نوامبر ۲۰۲۵ تصویب شد، اکنون باید به طور کامل اجرا شود - با حذف کار کودکان در هسته آن. چارچوب مراکش نباید خاک بخورد. هر کودکی سزاوار مدرسه است، نه محل کار.
لوک تراینگل، دبیرکل ITUC، نتیجه گرفت: «هر کارگری سزاوار دستمزد کافی برای امرار معاش است، نه استثمار. جنبش جهانی اتحادیه‌های کارگری تا زمانی که این وعده عملی نشود، آرام نخواهد گرفت.»