اصلاحیه فصل اول ماده یک و درج منشور مسکن
اصلاح فصل اول، ماده ۱، و لحاظ شدن متن " منشور حق مسکن" در " آییننامهٔ موقت حاکمیت شورایی مردمی"
آییننامهٔ موقت حاکمیت شورایی مردمی
(نسخهٔ ابتدایی برای چاپ، پخش، بحث و تکمیل جمعی)
هدف
ادارهٔ امور عمومی در دورهٔ گذار با قدرتِ موقت، قابلپسگرفتن و پاسخگو
جلوگیری از شکلگیری هر نوع طبقهٔ جدید حاکم یا تمرکز قدرت
تضمین برابری، آزادی، عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت مردم
مدت اعتبار
تا تصویب «میثاق نهایی / قانون اساسی شورایی» از طریق کنگرهٔ سراسری شوراها و رأی عمومی
(حداکثر ۶ ماه، قابل تمدید فقط با رأی شوراها)
فصل اول: اصول بنیادین و غیرقابلمذاکره
ماده ۱: حاکمیت مردمی
تمامی قدرت سیاسی، اقتصادی، نظامی و اجتماعی از آن مردم است و فقط از طریق شوراهای منتخب، قابلعزل و پاسخگو اعمال میشود.
_ انحلال تمام نهاد های نظامی و امنیتی سرکوبگر، از جمله ارتش، سپاه پاسداران، نیروهای بسیجی و لباس شخصی ها ،نیروهای انتظامی، اطلاعاتی و دیگر دستگاه های سرکوب گر، و جایگزینی آن با تسلیح عمومی، دموکراتیک، تحت نظر و کنترل شوراهای منتخب.
در نظام شورایی، اسلحه، امنیت، اطلاعات، باید، کاملاً تابع ارادهی مردم سازمانیافته در شوراها، پاسخگو و فاقد هرگونه رفتار غیر دموکراتیک و غیرمردمی باشد.
" بدون وجود نیروی های دفاعی، حاکمیت شورایی مردمی مورد هجوم قرار خواهد گرفت و دفاع بدون کنترل شورایی مردمی، به دیکتاتوری خواهد انجامید"
نیروهای نظامی، امنیتی، اطلاعاتی باید کاملاً تابع شوراهای مردمی کارگران و زحمتکشان باشند.
انتخابی بودن فرمانده هان توسط نیروهای مسلح مردمی، عدم مصونیت و عدم حق ویژه فرمانده هان، از اصول پایه ای می باشد.
لغو دستگاه قضایی و تمامی دادگاه های رژیم پیشین، لغو تمام دستور العمل ها، قوانین ارتجاعی، ضد انسانی، قرون وسطایی، لغو هر شکل از شکنجه، اعترافات اجباری، اعدام و دیگر اعمال غیر انسانی، و غیر دموکراتیک.
آزادی کلیه زندانیان سیاسی، توقف تمامی احکام صادر شده و مجازات ها برای دیگر زندانیان، بر رسی وضعیت افراد زندانی که تحت عنوان "مجرمین خطر ناک" بازداشت و زندانی هستند، باید تحت نظر دادگاه های منتخب و مشاوره متخصصین امر، به به جامعه بازگردانده شوند.
در حاکمیت شورایی،
هیچ انسانی نباید در وضعیتی قرار بگیرد که برای ادامهٔ زندگی یا تأمین نیازهای اولیهاش، مجبور شود اصول یا ارزشهای انسانی خود را زیر پا بگذارد یا بفروشد، به این اعتبار، زنده ماندن نباید به قیمت تحقیر شدن ظلمپذیری یا انجام کارهایی برخلاف وجدان انسانی تمام شود. داشتن نان، کار و آزادی و زندگی شایسته حق اجتماعی است.
در حاکمیت شوراها، سازماندهی کار، تولید و توزیع برای زندگی شایسته و رفع نیازهای واقعی انسان ها می باشد، نه برای کسب سود.
بر این اساس وظیفهٔ شوراها، سازماندهی تولید بر اساس نیازهای محلی و جمعی، ادارهٔ محلهای کار توسط شوراهای کارگری، تعیین ساعات کار انسانی، دستمزد عادلانه، ایمنی در تمام مراحل کار، مشارکت داوطلبانه در زندگی جمعی است و نباید افراد بدون معیشت، مسکن، بهداشت و درمان، تحصیل و آموزش و رفاه همگانی، باشند .
ماده ۲: تقدم جان انسان و کرامت انسانی
انتقامگیری، شکنجه، ناپدیدسازی، اعدام، بازداشت و زندانی پنهانی و مجازات مطلقاً ممنوع است.
ماده ۳: برابری کامل و ضد تبعیض
همهٔ افراد بدون توجه به ملیت، زبان، مذهب، جنسیت، گرایش جنسی، طبقه، سن یا گرایش سیاسی و عقیده، از حقوق برابر برخوردارند.
ماده ۴: سکولاریسم و آزادیها
دین از حکومت جداست. آزادی بیان، اندیشه، عقیده، تشکل و اعتراض مسالمتآمیز تضمین میشود (در چارچوب منع خشونت و نفرتپراکنی).
ماده ۵: شفافیت و پاسخگویی
همهٔ تصمیمها، رأیها، بودجهها، قراردادها و انتصابها علنی و قابل بررسی عمومی است.
ماده ۶: مخالفت با تمرکز قدرت
هیچ فرد یا نهادی خارج از شوراها حق اعمال قدرت سیاسی یا نظامی ندارد. هیچ مقام دائمی یا مصونیت ویژهای وجود ندارد.
فصل دوم: ساختار شوراها
ماده ۷: انواع شوراها
حاکمیت شورایی بر پایهٔ شوراهای زیر شکل میگیرد:
· شورای محله / روستا
· شورای محل کار و واحدهای خدماتی (کارخانه، مزرعه، اداره، مدرسه، بیمارستان و…)
· شوراهای کارگری، دهقانی، دانشجویی، زنان، جوانان
· شوراهای تخصصی (بهداشت، آموزش، کشاورزی، فرهنگ، خدمات شهری و…)
ماده ۸: شورای محله / روستا
کوچکترین سلول قدرت مردمی است.
همهٔ ساکنان حق حضور، اظهار نظر و پیشنهاد دارند.
افراد بالای ۱۶ سال حق رأی و نامزدی دارند.
ماده ۹: شورای شهر / ناحیه / منطقه
از نمایندگان قابلعزل شوراهای محله و محل کار تشکیل میشود و هماهنگی امور خدماتی، اقتصادی، بهداشتی و امنیتی را بر عهده دارد.
ماده ۱۰: کنگرهٔ عمومی / سراسری شوراها
از نمایندگان قابلعزل مناطق، کارگران، دهقانان، زنان، جوانان و اقلیتها تشکیل شده و وظایف آن محدود به هماهنگی، بودجهٔ عمومی، دفاع، آموزش و ارتباطات بیرونی است.
فصل سوم: جلسات و تصمیمگیری
ماده ۱۱:
جلسات شوراها علنی است و زمان و مکان آن از پیش اعلام میشود.
ماده ۱۲: حد نصاب و رأیگیری
حد نصاب: حداقل ۱۰٪ اعضای ثبتشده (قابل تغییر با رأی شورا)
تصمیمهای عادی: اکثریت ساده
اصول بنیادین و بودجههای کلان: دوسوم آرا
ماده ۱۳: شفافیت جلسات
صورتجلسهٔ کتبی همان روز از طریق تابلو، کانال عمومی یا نسخهٔ چاپی منتشر میشود.
فصل چهارم: نمایندگی، دستمزد و حق عزل
ماده ۱۴: نماینده نه سیاستمدار
نمایندگان مجری ارادهٔ شورا هستند، نه صاحب قدرت مستقل.
ماده ۱۵: دوره نمایندگی و چرخش
دورهٔ نمایندگی:
· مرحلهٔ اولیه: ۱۴ روز
· حداکثر در همه سطوح: ۱ سال
· هیچکس بیش از دو دورهٔ پیاپی در یک سطح نماینده نمیماند.
ماده ۱۶: دستمزد نمایندگان
در صورت پرداخت، حداکثر برابر میانگین دستمزد محلی است و باید علنی باشد.
ماده ۱۷: حق عزل
آغاز با درخواست کتبی حداقل ۱۰٪ اعضا
روند: اعلام عمومی → جلسه پاسخگویی → رأیگیری ثبتشده
با اکثریت ساده، نماینده عزل و جانشین فوری انتخاب میشود
دورهٔ تنفس ۱۴ روزه (مگر در تخلف سنگین)
فصل پنجم: اقتصاد، منابع و خدمات اجتماعی
ماده ۱۸: اقتصاد جمعی و مردمی
وسایل تولید بزرگ، منابع طبیعی، بانکها و زیرساختهای حیاتی در اختیار جامعه و تحت مدیریت شوراهاست.
ماده ۱۹: ادارهٔ تولید و توزیع
واحدهای تولیدی و خدماتی توسط شوراهای کارگری و تعاونیها اداره میشوند و توزیع بر اساس نیاز اجتماعی است نه سود.
ماده ۲۰: خدمات همگانی
آب، نان، انرژی، حملونقل، بهداشت و آموزش خدمات عمومی و غیرکالایی هستند.
فصل ششم: حق مسکن و سیاستهای مسکن اجتماعی
ماده ۲۱: حق همگانی مسکن
مسکن مناسب، ایمن و دارای امکانات رفاهی، حق همهٔ ساکنان کردستان است. هیچ فرد یا خانوادهای نباید بیمسکن یا در شرایط غیرانسانی زندگی کند.
ماده ۲۲: مسئولیت جمعی تأمین مسکن
تأمین مسکن وظیفهای اجتماعی است و نباید تابع منطق سودجویی بازار باشد. شوراها موظف به برنامهریزی فعال در این حوزهاند.
ماده ۲۳: مصادره و استفادهٔ اجتماعی از املاک که قبلا تحت کنترل رژیم سرنگون شده بوده
در دورهٔ گذار، تمامی زمینها، ساختمانها و املاک متعلق به رژیم جمهوری اسلامی و نهادهای وابسته، تحت اختیار شوراها قرار گرفته و در خدمت مسکن اجتماعی و نیازهای عمومی استفاده میشود.
ماده ۲۴: اولویتهای مسکن
زنان فاقد مسکن، کارگران، بیکاران، افراد کمدرآمد، سالمندان، افراد دارای معلولیت، خانوادههای پرجمعیت و بیخانمانها در اولویت قرار دارند.
ماده ۲۵: مقابله با احتکار زمین و مسکن
احتکار خانه، زمین و املاک در تضاد با منافع عمومی است. شوراها حق استفاده، بازتخصیص یا واگذاری اجتماعی این املاک را دارند.
ماده ۲۶: حمایت از مستأجران
کنترل عادلانهٔ اجارهبها، منع تخلیهٔ اجباری و تعیین اجاره بر اساس درصدی از درآمد خانوار الزامی است.
ماده ۲۷: تعاونیهای مسکن
الگوی اصلی ساخت و ادارهٔ مسکن، تعاونیهای مردمی و غیرانتفاعی با مشارکت مستقیم ساکنان است.
ماده ۲۸: استفاده از املاک عمومی
زمینها و ساختمانهای عمومیِ بلااستفاده باید در خدمت مسکن اجتماعی و نیازهای جمعی قرار گیرند.
ماده ۲۹: شفافیت در سیاست مسکن
تمام تصمیمها، واگذاریها و تخصیص منابع مسکن باید علنی و تحت نظارت مستقیم مردم باشد.
ماده ۳۰: ویژگی در ساخت جدید مناطق مسکونی
ساخت مناطق مسکونی جدید، باید همراه باشد با امکانات خدماتی، رفاهی، بهداشتی، آموزشی ... ( وجود مهد کودک و مدارس، کتابحانه، درمانگاه، سالن های ورزشی، بازار خرید و...)
فصل هفتم : کمیتهها، امنیت و عدالت
ماده ۳۱: کمیتههای ضروری شوراها
· تدارکات و خدمات
· بهداشت و امداد
· اطلاعرسانی و راستیآزمایی
· مالی و حسابرسی
· حقوق، برابری و رسیدگی به شکایتها
کمیتهها صرفاً مجری تصمیمهای شورا هستند.
ماده ۳۲: دفاع و امنیت مردمی
نیروهای دفاع محله و هر ساختار امنیتی تحت کنترل مستقیم شوراها و نظارت مدنی عمل میکنند.
ماده ۳۳: عدالت و دادخواهی شورایی
حل اختلاف و رسیدگی به جرمها از طریق نهادهای داوری و دادگاههای مردمی، علنی و با حق دفاع انجام میشود.
فصل هفتم: زبان، فرهنگ، آموزش و بهداشت
ماده ۳۴: حقوق زبانی و ملی
آموزش به زبان مادری، ادارهٔ چندزبانه و دسترسی برابر به خدمات تضمین میشود.
ماده ۳۵: آموزش و فرهنگ
آموزش رایگان، سکولار، چندزبانه و مردمی تضمین شده و توسعهٔ فرهنگی تحت نظارت شوراهاست.
ماده ۳۶: بهداشت همگانی
دسترسی رایگان و برابر به خدمات پزشکی، بهداشتی ، درمانی و دریافت امکانات مناسب بعد از درمان، حق همگانی است.
فصل هشتم: روابط بیرونی و حق تعیین سرنوشت
ماده ۳۷: همبستگی بینالمللی مردمان
شوراها با دیگر شوراها و ملتهای تحت ستم برای جهانی آزاد، برابر و عاری از استثمار همکاری میکنند.
ماده ۳۸: حق تعیین سرنوشت
مردم کردستان حق دارند آزادانه دربارهٔ نوع رابطهٔ خود با دیگر ملتها تصمیم بگیرند.
فصل نهایی: اصلاح و پایان آییننامه
ماده ۳۹:
اصلاح این آییننامه فقط با رأی دوسوم شوراهای منطقه و تأیید اکثریت شوراهای پایه ممکن است.
ماده ۴۰:
با تصویب میثاق نهایی / قانون اساسی شورایی از طریق کنگرهٔ شوراها و رأی عمومی، این آییننامه پایان مییابد
متن پیشنهادی جمعی از کارگران.
***************
آییننامهٔ موقت حاکمیت شورایی مردمی
(نسخهٔ ابتدایی برای چاپ، پخش، بحث و تکمیل جمعی)
چهارشنبه ٢۴ دی ١۴٠۴ - ۱۴ ژانویه ۲۰۲٦
هدف
ادارهٔ امور عمومی در دورهٔ گذار با قدرتِ موقت، قابلپسگرفتن و پاسخگو
جلوگیری از شکلگیری هر نوع طبقهٔ جدید حاکم یا تمرکز قدرت
تضمین برابری، آزادی، عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت مردم
مدت اعتبار
تا تصویب «میثاق نهایی / قانون اساسی شورایی» از طریق کنگرهٔ سراسری شوراها و رأی عمومی
(حداکثر ۶ ماه، قابل تمدید فقط با رأی شوراها)
فصل اول: اصول بنیادین و غیرقابلمذاکره
ماده ۱: حاکمیت مردمی
تمامی قدرت سیاسی، اقتصادی، نظامی و اجتماعی از آن مردم است و فقط از طریق شوراهای منتخب، قابلعزل و پاسخگو اعمال میشود.
ماده ۲: تقدم جان انسان و کرامت انسانی
انتقامگیری، شکنجه، ناپدیدسازی، اعدام، بازداشت و زندانی پنهانی و مجازات مطلقاً ممنوع است.
ماده ۳: برابری کامل و ضد تبعیض
همهٔ افراد بدون توجه به ملیت، زبان، مذهب، جنسیت، گرایش جنسی، طبقه، سن یا گرایش سیاسی و عقیده، از حقوق برابر برخوردارند.
ماده ۴: سکولاریسم و آزادیها
دین از حکومت جداست. آزادی بیان، اندیشه، عقیده، تشکل و اعتراض مسالمتآمیز تضمین میشود (در چارچوب منع خشونت و نفرتپراکنی).
ماده ۵: شفافیت و پاسخگویی
همهٔ تصمیمها، رأیها، بودجهها، قراردادها و انتصابها علنی و قابل بررسی عمومی است.
ماده ۶: مخالفت با تمرکز قدرت
هیچ فرد یا نهادی خارج از شوراها حق اعمال قدرت سیاسی یا نظامی ندارد. هیچ مقام دائمی یا مصونیت ویژهای وجود ندارد.
فصل دوم: ساختار شوراها
ماده ۷: انواع شوراها
حاکمیت شورایی بر پایهٔ شوراهای زیر شکل میگیرد:
• شورای محله / روستا
• شورای محل کار و واحدهای خدماتی (کارخانه، مزرعه، اداره، مدرسه، بیمارستان و…)
• شوراهای کارگری، دهقانی، دانشجویی، زنان، جوانان
• شوراهای تخصصی (بهداشت، آموزش، کشاورزی، فرهنگ، خدمات شهری و…)
ماده ۸: شورای محله / روستا
کوچکترین سلول قدرت مردمی است.
همهٔ ساکنان حق حضور، اظهار نظر و پیشنهاد دارند.
افراد بالای ۱۶ سال حق رأی و نامزدی دارند.
ماده ۹: شورای شهر / ناحیه / منطقه
از نمایندگان قابلعزل شوراهای محله و محل کار تشکیل میشود و هماهنگی امور خدماتی، اقتصادی، بهداشتی و امنیتی را بر عهده دارد.
ماده ۱۰: کنگرهٔ عمومی / سراسری شوراها
از نمایندگان قابلعزل مناطق، کارگران، دهقانان، زنان، جوانان و اقلیتها تشکیل شده و وظایف آن محدود به هماهنگی، بودجهٔ عمومی، دفاع، آموزش و ارتباطات بیرونی است.
فصل سوم: جلسات و تصمیمگیری
ماده ۱۱:
جلسات شوراها علنی است و زمان و مکان آن از پیش اعلام میشود.
ماده ۱۲: حد نصاب و رأیگیری
حد نصاب: حداقل ۱۰٪ اعضای ثبتشده (قابل تغییر با رأی شورا)
تصمیمهای عادی: اکثریت ساده
اصول بنیادین و بودجههای کلان: دوسوم آرا
ماده ۱۳: شفافیت جلسات
صورتجلسهٔ کتبی همان روز از طریق تابلو، کانال عمومی یا نسخهٔ چاپی منتشر میشود.
فصل چهارم: نمایندگی، دستمزد و حق عزل
ماده ۱۴: نماینده نه سیاستمدار
نمایندگان مجری ارادهٔ شورا هستند، نه صاحب قدرت مستقل.
ماده ۱۵: دوره نمایندگی و چرخش
دورهٔ نمایندگی:
• مرحلهٔ اولیه: ۱۴ روز
• حداکثر در همه سطوح: ۱ سال
• هیچکس بیش از دو دورهٔ پیاپی در یک سطح نماینده نمیماند.
ماده ۱۶: دستمزد نمایندگان
در صورت پرداخت، حداکثر برابر میانگین دستمزد محلی است و باید علنی باشد.
ماده ۱۷: حق عزل
آغاز با درخواست کتبی حداقل ۱۰٪ اعضا
روند: اعلام عمومی → جلسه پاسخگویی → رأیگیری ثبتشده
با اکثریت ساده، نماینده عزل و جانشین فوری انتخاب میشود
دورهٔ تنفس ۱۴ روزه (مگر در تخلف سنگین)
فصل پنجم: اقتصاد، منابع و خدمات اجتماعی
ماده ۱۸: اقتصاد جمعی و مردمی
وسایل تولید بزرگ، منابع طبیعی، بانکها و زیرساختهای حیاتی در اختیار جامعه و تحت مدیریت شوراهاست.
ماده ۱۹: ادارهٔ تولید و توزیع
واحدهای تولیدی و خدماتی توسط شوراهای کارگری و تعاونیها اداره میشوند و توزیع بر اساس نیاز اجتماعی است نه سود.
ماده ۲۰: خدمات همگانی
آب، نان، انرژی، حملونقل، بهداشت و آموزش خدمات عمومی و غیرکالایی هستند.
فصل ششم: کمیتهها، امنیت و عدالت
ماده ۲۱: کمیتههای ضروری شوراها
• تدارکات و خدمات
• بهداشت و امداد
• اطلاعرسانی و راستیآزمایی
• مالی و حسابرسی
• حقوق، برابری و رسیدگی به شکایتها
کمیتهها صرفاً مجری تصمیمهای شورا هستند.
ماده ۲۲: دفاع و امنیت مردمی
نیروهای دفاع محله و هر ساختار امنیتی تحت کنترل مستقیم شوراها و نظارت مدنی عمل میکنند.
ماده ۲۳: عدالت و دادخواهی شورایی
حل اختلاف و رسیدگی به جرمها از طریق نهادهای داوری و دادگاههای مردمی، علنی و با حق دفاع انجام میشود.
فصل هفتم: زبان، فرهنگ، آموزش و بهداشت
ماده ۲۴: حقوق زبانی و ملی
آموزش به زبان مادری، ادارهٔ چندزبانه و دسترسی برابر به خدمات تضمین میشود.
ماده ۲۵: آموزش و فرهنگ
آموزش رایگان، سکولار، چندزبانه و مردمی تضمین شده و توسعهٔ فرهنگی تحت نظارت شوراهاست.
ماده ۲۶: بهداشت همگانی
دسترسی رایگان و برابر به خدمات پزشکی، بهداشتی ، درمانی و دریافت امکانات مناسب بعد از درمان، حق همگانی است.
فصل هشتم: روابط بیرونی و حق تعیین سرنوشت
ماده ۲۷: همبستگی بینالمللی مردمان
شوراها با دیگر شوراها و ملتهای تحت ستم برای جهانی آزاد، برابر و عاری از استثمار همکاری میکنند.
ماده ۲۸: حق تعیین سرنوشت
مردم کردستان حق دارند آزادانه دربارهٔ نوع رابطهٔ خود با دیگر ملتها تصمیم بگیرند.
فصل نهایی: اصلاح و پایان آییننامه
ماده ۲۹:
اصلاح این آییننامه فقط با رأی دوسوم شوراهای منطقه و تأیید اکثریت شوراهای پایه ممکن است.
ماده ۳۰:
با تصویب میثاق نهایی / قانون اساسی شورایی از طریق کنگرهٔ شوراها و رأی عمومی، این آییننامه پایان مییابد
متن پیشنهادی جمعی از کارگران.